Maandag 21/10/2019

in memoriam

De excentrieke peetmoeder van de sumo

Doreen Simmons met twee beoefenaars van de door haar zo geliefde sumo­sport, in 2010. Beeld Tony McNicol

Ze was zo Brits als maar kan en studeerde theologie en klassieke talen in Cambridge. Toen verhuisde ze naar Japan, en kwam in de ban van sumo­worstelen. "Er is niets dat zelfs maar bij sumo in de buurt komt", zwijmelde Doreen Simmons.

Als dochter van een ambtenaar en een vrouw met een winkeltje in kantoor­benodigdheden zong Doreen Simmons in het schoolkoor. Ze was verzot op lezen, en had de eigenaardigheid voor familie­leden boeken uit de bib aan te slepen. “Ik kwam naar huis met boeken over sterren en planeten, over piramides en dinosauriërs”, zei ze later. “Elk kreeg wat ik geschikt voor hem vond.”

Ze vatte een liefde op voor cricket, en meteen werd duidelijk dat ze in haar liefdes ver kon gaan. Er was geen wedstrijd waarbij ze niet in het publiek zat, met in haar hand een zelfgemaakte score­kaart. Ondertussen studeerde ze in Cambridge, om lerares Latijn-Grieks te worden.

Haar leven nam een onverwachte wending toen ze in 1967 naar Singapore, en later naar Japan verhuisde. Ze vertaalde nieuwsbrieven van de overheid en bespeelde in cafés in Tokio de bodhrán, de handtrommel die in Ierse folk­muziek gebruikt wordt.

Belangrijker was dat de buurt waar ze woonde, bulkte van de sumo­stallen. Al gauw ging ze naar wedstrijden kijken. Gefascineerd zag ze hoe de kolossen bij wijze van zuiverings­ritueel zout in de lucht gooiden. “Het leuke aan sumo is dat het zo simpel is”, zei ze. “De eerste keer dat je het ziet, weet je al hoe het in zijn werk gaat. Maar dan leer je er meer over en begin je al die geweldige details te zien.”

Ze was verzot op de lange geschiedenis van de sport en op haar massieve atleten, die verrassend gezwind uit de hoek konden komen. De aha-ervaring zou haar liefde voor cricket al gauw overvleugelen. “Bij zowat elke vorm van worstelen grijp je de tegenstander vast en sleep je die naar je toe”, zei ze. “Maar bij sumo duw je hem weg.”

Al vlug loonde haar talent om zich in dingen te verdiepen met totale overgave. Ze begon over sumo te schrijven en mocht voor de landelijke tv-zender NHK wedstrijden becommentariëren in het Engels. “De mannen die ze daarvoor hadden, waren vooral thuis in baseball”, grinnikte ze. “De bazen hoopten dat ik wat kleur in het ­geworstel kon brengen.”

En dat deed ze zo goed dat ze al vlug ‘de peetmoeder van sumo’ genoemd werd. Haar kennis was alom gerespecteerd. Vorig jaar nog kreeg ze de Orde van de Rijzende Zon, een van de hoogste Japanse onderscheidingen. “Ik vind mijzelf niet zo speciaal”, zei ze. “Toch ken ik niemand anders die zo’n medaille heeft gekregen. Volgens mij is het gewoon een manier van de overheid om geluk te verspreiden.”

Ze laat geen kinderen na en leefde gescheiden van haar man Bob, die ­volgens ingewijden baalde van sumo.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234