Vrijdag 21/06/2019

De enige CD&V'er die nog kan lachen

De baas mag

Liesbeth Van Impe is politiek redacteur van deze krant.

Politiek redacteur Liesbeth Van Impe zag en hoorde gisteren enkel pessimistische christendemocraten. Op één man na. Kris Peeters: de nieuwe nummer één van CD&V.

"Onwezenlijke stilte", zo omschreef een CD&V'er gisteren de sfeer in de partij een dag na de breuk met het kartel. Een beetje rondbellen levert depressieve CD&V'ers op, moedelozen en misselijken, gedemotiveerden en gedegouteerden. En dan is er de groep die het woord "hoop" in de mond neemt, maar er zelf "tegen beter weten in" aan toevoegt. De christendemocraten klinken alsof er een bulldozer over hen gereden is. Alle christendemocraten? Nee, één van hen slaagt er bijzonder goed in de zielenpijn te verbergen. Vlaams minister-president Kris Peeters, volgens sommigen al de nieuwe numero uno. Hij lacht nog, uitbundig zelfs op de persconferentie van zijn regering waar in een hoekje een kartel lag te sterven.

Voor een partij die eensgezindheid wil uitstralen kan televisie een vloek zijn. De camera legt contrasten namelijk pijnlijk scherp vast. Zo ook de voorbije dagen bij CD&V.

Scène 1: zondagavond. Yves Leterme verlaat het topoverleg, asgrauw, een verbeten trek om de mond. Met een paar moves die aan de onfortuinlijke Eliane Liekendael doen denken spoedt hij zich zonder commentaar naar zijn auto. De commentaarstem meldt dat de premier er exact 13 seconden over doet. De gierende banden mocht u er zelf bij denken. Hier is een man op de vlucht.

Scène 2: maandag, de hele dag. Overal waar Kris Peeters komt, staat een leger fotografen en camera's klaar. Peeters houdt er een stevige tred in, maar blijft breed glimlachen en maakt zelfs grapjes. "Jullie zijn echte professionals. Overal waar ik kom, staan jullie ook. Niet altijd dezelfde, maar kom." Een klein buiginkje met het hoofd en Peeters stapt het podium af en de vergaderzaal binnen. Hier is een man aan het scoren.

Het verschil was zelfs de verweesde CD&V'ers opgevallen. In die mate zelfs dat sommigen een vergelijking maakten die in CD&V-kringen hoogst ongebruikelijk is als het om hun eigen poulains gaat: "Hij lijkt wat op Verhofstadt." Hij is in deze natuurlijk Peeters en zoals gewoonlijk niet Leterme. Leterme lijkt nooit op Verhofstadt, daar is de hele partij het nog wel over eens.

Nog opmerkelijker: de CD&V'ers in kwestie bedoelden dat niet eens negatief. Het woord 'voluntarisme' werd in de mond genomen, waarbij het stille lijden in de overtreffende trap van Leterme voor de contrasterende achtergrond zorgde. Peeters heeft zwier, schwung, x-factor. Voor meer dan één CD&V'er was het een aangenamer gezicht dan de diepe ellende die de rest van de partijtop consequent bleef uitstralen.

Al waren er ook pragmatischere verklaringen: "Peeters moet gewoon laten zien dat hij de zaak onder controle heeft." Begrijp: in stilte ziet hij ook af, maar hij mag dat niet tonen. Superieure cinema, ook daar was Verhofstadt een meester in.

De vergelijking loopt op een puntje mank. Verhofstadt kon zich overal door zwieren omdat 'numero uno' zijn bijnaam was. De baas mag zich altijd wat meer permitteren. Peeters is dat tot nader order enkel in het diepst van zijn gedachten.

Peeters maakte de voorbije dagen duidelijk dat hij alvast één adagium uit The Godfather heeft begrepen. Real power can't be given. It must be taken. Hopelijk herinnert hij zich ook nog dat in maffiafilms timing alles is. Wie overambitieus op het verkeerde moment zijn kans ziet, eindigt doorgaans met een mislukte poging. En een nekschot.

zich altijd

wat meer permitteren. Kris Peeters is

dat tot nader order enkel in het diepst van zijn gedachten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden