Vrijdag 03/12/2021

De ene boe is de andere niet

Kurt Vandemaele draaft in Cannes van hot naar her op zoek naar goede films en dito verhalen. Vandaag belicht hij het lot van de minder gesmaakte film.

Of Cannes vrouwvriendelijk is? Het is een discussie die blijft aanhouden. Het festival schrijft galakledij voor bij rodeloperevenementen, en daarbij hoort blijkbaar schoeisel dat de vrouwen op een piëdestal zet. Of wat in de hoogte tilt. De kledijvoorschriften voor vrouwen zijn genadeloos. Ook als het om een première gaat van het heel vrouwelijke Carol, over twee lesbiennes in de jaren vijftig die hun hart willen volgen. Op hoge hakken of platte zolen.

Tal van dames mochten de trappen niet op voor de film met Cate Blanchett. Terwijl ze met lage hakken nochtans beter waren uitgerust om de klim aan te vatten. Zelfs dames van over de vijftig die door medische omstandigheden niet wankel mochten wandelen, werden aan de grond gehouden. Zo werd hen de film onthouden die tot nu toe de grootste kanshebber op de Gouden Palm wordt genoemd.

Nee, Cannes is blijkbaar nog altijd niet zo lief voor vrouwen. Tenmin-ste, als ze niet Frans zijn. Want Franse vrouwen mogen iets meer in Cannes. Zoals het festival openen. Die eer viel Emmanuelle Bercot te beurt met La tête haute. En in competitie mochten ook Maïwenn en Valerie Donzelli hun nieuwe films voorstellen. De Fransen pakken er graag mee uit dat geen enkel land meer vrouwelijke regisseurs heeft. Maar als we sommige van hun films zien, moeten die dames misschien eens een andere job gaan zoeken.

Chauvinisme. Een andere uitleg kan er niet voor zijn dat Mon roi van Maïwenn en vooral Marguerite et Julien deel mogen uitmaken van de officiële competitie. Donzelli wil liefdesfilms maken, zegt ze, en ze beweert dat ze zich als regisseuse meer laat leiden door passie dan door rede. Wellicht is ze gewoon niet voor rede vatbaar. Anders had ze van Marguerite et Julien nooit zo'n belachelijk infantiel sprookje gemaakt. Terwijl de realiteit waarop ze zich baseerde, een waargebeurd verhaal uit de 17de eeuw dat François Truffaut destijds ook ooit wou verfilmen, alles in zich heeft voor een meeslepende film: een broer en een zus uit een adellijke familie die worden onthoofd nadat hun liefde voor elkaar een incestueus karakter kreeg.

Dat ze niet uitgejouwd werd, zal ook met haar nationaliteit te maken hebben. Want bij zo'n flutfilm hoort gewoon boegeroep. Maar alleen Fransen jouwen films uit. En daar horen Franse films niet bij. Voor Gus Van Sant - aan zijn vijfde Cannesfestival toe en met Elephant ooit winnaar van de Gouden Palm - waren ze minder mals. Er was zoveel boegeroep dat de velen die tijdens zijn Sea of Trees in slaap waren gevallen, meteen wakker werden. De ster van de film, Matthew McConaughey, zei later laconiek dat mensen evenveel recht hebben om te jouwen als om te applaudisseren.

Bij Sicario van Denis Villeneuve kun je niet in slaap vallen. De regisseur van Prisoners en Enemy pakt hier alweer uit met een prent die je als kijker op het puntje van je stoel houdt, maar zijn film is zo genadeloos hard dat je er haast onwel van wordt. Er werd niet gejouwd na de vertoning, maar er hadden toen wel al veel mensen de zaal verlaten.

De film waarin Emily Blunt een FBI-agente speelt die door de CIA aan boord wordt genomen om een Mexicaanse drugsbaas te helpen inrekenen, is hondsbrutaal. Emily is een breekbaar wezentje in de wereld van de internationale drugshandel. Die wereld is zo degoutant dat het soms een beproeving is om naar het scherm te blijven kijken.

Benicio Del Toro hebben we al eerder harde personages zien vertolken, maar na deze film zul je hem nooit meer in het donker willen tegenkomen. Vandaar wellicht ook hier en daar een boe. Te bruut. Maar zulke geluiden kregen Taxi Driver en Inglourious Basterds destijds in Cannes ook. Het hoeft dus niet per se een slecht teken te zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234