Maandag 14/10/2019

De dood in persoon

Twaalf jaar na Training Day slaan Denzel Washington en Antoine Fuqua nog eens spijkers met koppen in een hypergestileerde en hondsbrutale variatie op de vigilantefilm. Jo Smets

Exploitation kun je deze update van de gelijknamige televisiereeks uit de jaren tachtig, waarin het hoofdpersonage overigens blank is, niet noemen. Niet met een budget van 55 miljoen dollar, zo'n 48,5 miljoen euro (die intussen al twee keer is terugverdiend). En toch: de doelbewuste leegheid van het verhaal, in dienst van een drukkende sfeer en geweld dat uit het innerlijk van het hoofdpersonage lijkt te exploderen, verwijst duidelijk naar het genre cinema dat geld slaat uit gratuit geweld. Terwijl Training Day, met een script van David Ayer, nog aanspraak maakte op realisme, is The Equalizer vooral een doorgedreven stijloefening (het laatste shot is zowaar een hommage aan Edward Hoppers Nighthawks).

Fuqua neemt zijn tijd om ons in het eerste halfuur met afgemeten shots van dagelijkse routine in de schedel van Robert McCall te persen. De camera dringt door een raam binnen in de kraaknette flat waar Bob bezig is zijn millimeterkapsel te trimmen. De man is obsessief-compulsief en heeft ook een joekel van een verlosserscomplex: in de doe-het-zelfzaak waar hij zakken cement wegkart, ontfermt hij zich over een zwaarlijvige weifelaar die veiligheidsagent wil worden. 's Avonds vouwt hij een theezakje in een doek om het in zijn vaste eethuisje aan een kop water toe te vertrouwen en Hemingway te lezen. McCall is onpeilbaar, een huls van een mens, en dus van meet af aan de vereffenaar, de grote gelijkmaker, de Dood (of Karma) in hoogsteigen persoon. Als het tienerhoertje dat met hem een praatje maakt in elkaar wordt geslagen door haar Russische pooier, leert Bob de kijker het alternatieve gebruik van kurkentrekkers (de hele film door, met een body count van 22, gebruikt hij slechts één keer een pistool - overigens een afgeleide betekenis van equalizer).

Genrefreak

Na het al even ultragewelddadige Olympus Has Fallen zou deze variatie op het thema van de burgerwacht als een verklaring van rechtse politieke strekking kunnen doorgaan. Maar Fuqua is in de eerste plaats bezeten door genre, bedient zich evengoed van de conventies van B-films, vigilante en exploitation als die van politiefilm, politiek avontuur, historisch drama, samenzweringsthriller en zelfs western. Naar verluidt bereidt hij een remake van The Magnificent Seven voor, zelf een remake van Kurosawa's De zeven samoerai. Iets om naar uit te kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234