Maandag 24/02/2020

De directeur die zijn bedrijf werd

Een briljant strateeg, een uitstekend communicator, maar ook: erg veeleisend en een keihard onderhandelaar. Met Duco Sickinghe verliest Telenet zijn uithangbord. Sickinghe was Telenet. Jan Debackere

"We hebben gewonnen." Daar stond hij dan op een zeteltje in de hal van Telenet, Duco Sickinghe, de mocassins uit, op zijn kousen. Zijn Telenet had in juni 2011 net het voetbalcontract binnengehaald, ten nadele van grote concurrent Belgacom. En dat moest gevierd worden. Met een gloeiende speech en champagne voor het personeel. Het typeert hem ten volle, zegt een Telenetmanager. "Duco was geen baas die verdoken voor zijn personeel ergens hoog in zijn bureautje zat. Hij was toegankelijk en stond erop de successen met iedereen te vieren."

Nochtans was het verhaal veel minder mooi toen hij in 2001 bij Telenet terechtkwam. Het bedrijf stond op de rand van het faillissement en had nog maar geld in kas voor enkele weken. Maar met flink wat lef en na harde onderhandelingen wist Sickinghe een lening uit de brand te slepen die Telenet redde van de ondergang. Die moeilijke periode smeedde echter wel een band met het bedrijf. "Hij was heel nauw verbonden met het bedrijf", zegt Ronny Verhelst, de voormalige nummer twee van Telenet, die tien jaar met Sickinghe werkte. "Telenet was zijn baby waar hij heel trots op was. Hij zou er een oorlog voor voeren."

Strijd met zenders

En die oorlog mag je bijna letterlijk nemen als het om de relaties met de zenders gaat. De onderhandelingen met de omroepen over de vergoedingen die ze krijgen, waren de voorbije jaren keihard en in het geval van de Vlaamse Mediamaatschappij (vtm, 2BE, Jim) liep het zelfs helemaal verkeerd. Een bitse strijd die op de duur persoonlijk werd en waar Sickinghe voor menig onderhandelaar bijna de verpersoonlijking van het kwaad was.

Het werd nog wat erger toen de drie grote zenders vorige zomer een voorstel tot decreet konden doordrukken dat hen meer macht gaf in de gesprekken met de distributeurs, een voorstel waar hij volgens verschillende bronnen furieus op reageerde. "Omdat hij het gevoel had dat hij en Telenet niet rechtvaardig behandeld werden", zegt een Telenetmanager. Maar ook omdat hij zich bedrogen voelde door de politici, van wie hij dacht dat ze aan kant stonden, vult een waarnemer aan.

"Hij was charmant, toegankelijk en erg bereikbaar", getuigt Peter Quaghebeur, de voormalige directeur-generaal van de Vlaamse Mediamaatschappij , die vele uren met Sickinghe rond de onderhandelingstafel zat. "In tegenstelling tot andere telecombazen kon je erg makkelijk met hem afspreken." Al liepen die afspraken vaak moeilijk. "Hij durft van gedacht te veranderen, zonder dat je de reden kent. Dat is heel verwarrend en we hebben er veel ruzie over gemaakt. Maar aan de andere kant kon hij soms heel gul en genereus zijn en je echt dingen gunnen."

ADHD

Sickinghe, telg van een adellijk geslacht, maakte na zijn MBA aan de Columbia University in New York een odyssee die hem onder meer in Geneve, Stuttgart en Parijs bracht. In de Franse hoofdstad moest hij begin jaren negentig de activiteiten van NeXT leiden, het bedrijf dat Steve Jobs had opgericht nadat Apple hem aan de deur had gezet. NeXT werd geen succes, maar hij leerde er wel enkele belangrijke lessen. Net zoals Jobs synoniem werd van Apple, zou Sickinghe ook de verpersoonlijking worden van Telenet. Maar bovenal leerde hij van de Apple-oprichter dat goed nooit goed genoeg was en opgeven geen optie. "Steve had een bloedhekel aan het zinnetje 'dat kan niet'", vertelde Sickinghe in deze krant na het overlijden van Jobs. "Er is altijd een mogelijkheid om iets te doen, alleen moet je soms op een andere manier gaan denken. Daar hamerde hij constant op."

Ook bij Telenet zou Sickinghe op die nagel kloppen. Hij ging altijd tot het uiterste en eiste hetzelfde van zijn personeel, wat er mee voor zorgde dat enkele managers snel opgebrand raakten. Een ADHD-manager die zeven dagen op zeven werkt en van alles op de hoogte wilden zijn. "We vroegen ons soms af wanneer hij sliep", zegt Benny Salaets, die tot eind vorig jaar vice president content management was bij Telenet. "Ik herinner me dat ik eens 's morgens vroeg om zes uur was opgestaan om iets af te werken. Toen ik hem dat document doormailde, kreeg ik binnen de halve minuut antwoord. 'Oh, je bent ook al wakker', schreef hij."

Maar die veeleisendheid had ook zijn redenen, voegt Salaets eraan toe. "Als hij iets doordrukte, wist je zeker dat hij iets gezien had dat niemand anders gezien had. Yelo was zijn idee dat hij in een paar maanden liet realiseren. Omdat hij overtuigd was dat televisie kijken op een tablet zou doorbreken." "Als je zo visionair bent, moet je ook zorgen dat je je troepen meekrijgt", vult Ronny Verhelst aan. "Daar slaagde hij in, met zijn charisma en begeesterende toespraken."

Toch lag er nog een iets gevoelig, geven enkele insiders aan: zijn afkomst. Hij was erg charmant en deed er alles aan om zieltjes te winnen - daarom deed hij nooit moeite om de Vlaamse pers te corrigeren als die hem als een Fries omschreven: hij vond dat dat sympathieker overkwam -, toch voelde hij zich vaak een buitenstaander. Hij was een uitstekend netwerker die al snel het Nederlandse broodje met melk afzweerde, maar slaagde er nooit in om alle subtiliteiten te snappen. "Als puntje bij paaltje kwam had hij het gevoel dat hij niet meetelde", vertelt een goede kennis. "Dan was hij opeens een Nederlander die aan het hoofd stond van een Amerikaans bedrijf. Dat ligt heel gevoelig bij hem."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234