Zaterdag 23/01/2021

De dans der onschuld

Franse pop > La Belle Epoque - EMI's French Girls 1965-1968 JJJJ

> La Musique Du Moment JJJJ

Een stand van zaken van de Franse pop. Toen en nu. Maar altijd even zinnenprikkelend.

DOOR BART STEENHAUT

Het heeft geen zin er flauw over te doen: Frankrijk staat niet meteen bekend als een land met een hoog rock-'n-rollgehalte. De sterren die er op handen worden gedragen heten Johnny Halliday, Florent Pagny en Jean-Jacques Goldman, stuk voor stuk figuren die in regel evenveel cool hebben als een gepluimde kip veren. Toch is er de laatste jaren een inhaalbeweging aan de gang bij onze zuiderburen waar je onmogelijk omheen kunt. Air heeft er met Moon Safari een heuse classic gemaakt en de hele French Touch beweging had uitlopers tot ver buiten de hexagone.

La Musique Du Moment is een compilatie die een uitstekende staalkaart geeft van wat er momenteel leeft in Parijs en dat is - anders dan je zou denken - behoorlijk de moeite. Benjamin Biolay, een superster die inmiddels zowel met Henri Salvador, Stephan Eicher als Renaud heeft samengewerkt, geeft hier met twee uitstekende tracks ('Mon Amour M'A Baisé' en 'Le Pénombre Des Pays-Bas') aan dat hij niet toevallig op weg is om de Gainsbourg van zijn tijd te worden. Ook de chanteuse Keren Ann, met wie Biolay trouwens al een plaat opnam, gooit hoge ogen en heeft ondertussen zelfs in het chauvinistische Groot-Brittannië een reputatie opgebouwd.

Cali, een soort eenmans-Waterboys, illustreert dat folk niet per definitie het schrikbeeld van de Levellers moet opwekken. En de mij onbekende Coralie Clement boort met succes haar eigen lolitagehalte aan met het kwetsbaar gemijmerde 'A L'Occasion Tu Souris', een nummer dat - mocht de technologie niet zo geëvolueerd zijn intussen - ook op La Belle Epoque had kunnen staan.

Dat is een excellente verzameling met Franse yé-yézangeresjes uit de helft van de jaren zestig die zoveel erotiek uitstralen dat de plaat niet aan jongeren onder de achttien zou mogen worden verkocht. Ze klinken alsof ze nog niet wisten dat seks bestond, houden een soort onschuld in stand waar je nu zelfs geen kleuters meer op kunt betrappen en zingen over liefde alsof het een gezelschapsspel is dat ook door nonnen en pastoors wordt beleden.

'Les Papillons Noirs' een duet van Michel Arnoud met Serge Gainsbourg zet meteen de puntjes op de i, grossiert in een variant van de onschuld waar je het als luisteraar warm en koud tegelijk van krijgt. Sandie Shaw was weliswaar Brits, maar ook zij nam materiaal op in de taal van Molière, en het zeldzame 'Rien N'Est Fini' behoort meteen tot de hoogtepunten van deze cd, die hopelijk de eerste wordt in een lange reeks. Veel van de namen die hier present geven (Anne Kern, Ria Bartok, Alice Dona, Christie Laume) zijn intussen opgeslokt door de plooien van de tijd. Goed, soms klinken ze alsof ze meedingen naar de overwinning op het Eurovisiesongfestival, maar ze doen het tenminste met songs waar de liefde voor het ambacht in dikke druppels vanaf druipt.

La Belle Epoque doet je heimwee krijgen naar een periode waarvoor je te jong bent om ze zelf te hebben meegemaakt. En dat is een zeer goeie graadmeter. Warm aanbevolen voor iedereen die weet dat lang niet alle kitsch een klef kantje heeft. (EMI)

DOWNLOAD EERST: Rose met 'Sombre

Con,' 'Tu As Peur De Bruit' door Les Roche Martin

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234