Maandag 26/07/2021

De dag dat wij Marnix Peeters zijn hoofd afzaagden

Wilt u weten wat ik 's zaterdags in de voormiddag altijd doe? Hetzelfde als u. Ik drink dan in de regel zo veel mogelijk koffie en lees daar dan tegelijk zo veel mogelijk krantenbijlagen bij. Beginnen doe ik natuurlijk altijd met DM Magazine, al was het maar om te weten waarover ik het deze week weer heb.

Daarna stort ik mij, al dan niet vergezeld van een buttered toast, achtereenvolgens op Het Nieuwsblad, Het Laatste Nieuws, De Volkskrant, The Guardian en Libération, en sluit ik op rituele wijze af met De Standaard en zijn talrijke magazines.

Ik heb het nogal voor het glossy weekblad dat DS heet en dan vooral omdat ik vaak hartelijk moet lachen om die getekende column van Eva Mouton en altijd geniet van de fijnzinnige verhalen van de hand van Bernard Dewulf.

Minder enthousiast ben ik wanneer DS Weekblad gewoon een beetje de Dag Allemaal wordt voor mensen die lang doorgeleerd hebben. Zo moet ik bekennen dat romances tussen blauwe en groene politici mij volstrekt niets kunnen schelen, en zeker niet als ik er toch allang van op de hoogte was, omdat ik het gelukkige koppel lang geleden al eens gelukkig zag zijn op een van de redelijk gezellige terrassen van het Brusselse Vrijheidsplein.

Een fijne plek overigens, die Place de la Liberté. Ze ligt aan de rand van de vijfhoek, midden in de vaak vergeten Onze-Lieve-Vrouw-Ter-Sneeuwwijk, die op een promotiewebsite van de hoofdstad dan weer omschreven wordt als "echt provinciaals" terwijl ik denk dat ze eerder bedoelen "Provençaals".

Wat me er weer aan doet denken dat het straks gemeenteraadsverkiezingen zijn en ik nog in geen lichtjaren weet voor wie ik wel zou stemmen, deze keer. Ik voelde laatst wel een kleine aandrang om mijn stem aan de heer Bertin Mampaka te schenken, in de hoop dat het dan misschien wat zou gaan swingen op het stadhuis, in afwachting dat de Chinezen dat opkopen om te verbouwen tot een biermuseum. Via zijn webstek en het daar bijbehorende Mampaka TV kom ik helaas niet écht te weten waar Bertin, een Franstalige medemens van christelijke signatuur, het verschil zou maken of écht naartoe wil met mijn stad.

Geen Bertin dus. Ik verneem wel dat hij een vriend is van Jesse Jackson en zeer begaan is met leven en welzijn in onze voormalige kolonie en ook met de ontelbare groene zones in de hoofdstad.

Stemmen in Brussel, dat wordt tobben, zoals altijd. Misschien verhuis ik wel tijdelijk naar Mechelen, midden oktober. Kan ik mooi op Patrick Riguelle stemmen, zodat het qua swingen in het stadhuis dan toch zeker in orde komt, alhoewel ik uit goede bron meen te weten dat de Heer Riguelle op geen enkel gebied een neger is.

Op naar de boekhandel dan maar. Bijvoorbeeld om er De dag dat wij Andy zijn arm afzaagden, de debuutroman van Marnix Peeters, te gaan kopen. Ik hoor en lees overal dat ik dat absoluut moet hebben gelezen en ik zal dat wellicht op de eerste zich aanmeldende lange winteravond ook doen. Al is moeten een werkwoord dat ik niet graag op mijn weg tegenkom. Ik vernam via een vroege laatavondshow dat Marnix Peeters zijn boek zelf alvast bijzonder goed vindt en dat zijn bekende omroepende zus Annemie er net zo over denkt. Zo zijn die Peetersen nu eenmaal van nature , denk ik dan. Helemaal in harmonie met zichzelf. Ik wou dat het mij ook eens overkwam.

Voorlopig heb ik het te druk om lugubere lectuur uit de Oostkantons tot mij te nemen want als parttime-mediawatcher zap ik mezelf helemaal suf om toch maar zo veel mogelijk inheemse nieuwe fictie te bekijken op onze al dan niet openbare omroepen. Zelf laat ik zo'n serie graag wat groeien en heb ik eigenlijk nog helemaal geen uitgesproken mening over al dat fraais. Maar ik geef toe dat ik alvast met veel interesse heb gekeken naar The Spiral van Hans Herbots, dat ik beslist klasse vind uitstralen en waar ik ook wel een wat wijds en werelds gevoel aan overhoud, wat ongetwijfeld komt door het babylonische taalgebruik, de frisse casting en de imposante, verrassende locaties.

Nog iets over al die nieuwe fictie: mag ik langs deze onsympathieke weg aan alle bevoegde instanties vriendelijk vragen om snel een definitief en dwingend verbod op te leggen aan Vlaamse series of films die nog langer gebruik willen maken van diverse types gsm of de woorden 'djiezes' en 'goe bezig!'.

Tenslotte heb ik ook een gedachte voor de geweldige Joe South, die eind vorige week gestorven is. Zijn 'Games People Play' is zonder meer een van de beste popsingles ooit, of wat dacht u van een opera én een roman van Dostojevski die afgerond worden in minder dan drie minuten? 'Hush' is ook al zo'n beest, iets minder in de versie van Deep Purple dan in die van Billie Joe Royal, maar toch ware volkskunst van de hoogste orde! En met 'Walk a Mile in My Shoes' legde hij Elvis Presley beslist de mooiste woorden in de mond sedert diens vroege 'Heartbreak Hotel'.

Mocht u nog twijfelen of we vorige week echt een dichter verloren hebben luister dan maar eens goed naar 'I Never Promised You a Rose Garden' dat hij ooit voor de wat kleurloze countryzangeres Lynn Anderson schreef.

Maar toch vooral voor u en mij.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234