Maandag 17/02/2020

De coalitie in Kortrijk

Graag wil ik reageren op de nieuwe coalitie die is ontstaan in Kortrijk. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat er weinig rekening gehouden is met wat de kiezer heeft beslist. CD&V is de verliezende partij en sp.a en VB zijn de winnende partijen. De VLD krijgt er geen zetels bij.

Dat zou burgemeester De Clerck moeten doen inzien dat de kiezers duidelijk gekozen hebben voor een progressief beleid in Kortrijk. En dat de rechtse kiezers overgelopen zijn naar het VB. Met de keuze voor de VLD is Kortrijk niet gediend. De stad krijgt een ware ruk naar rechts, terwijl toch een groot aantal kiezers voor ACW-kandidaten en sp.a-Spiritkandidaten heeft gestemd.

Ik maak me zorgen hoe het nu verder moet met een bijna volledig middenstandsbestuur in Kortrijk. De afgelopen zes jaar was er al nauwelijks aandacht voor de noden van de gewone mens en ging een groot deel van het budget naar prestigeprojecten. De volgende zes jaar zie ik daar enkel nog meer prestige bijkomen. Arbeiders, allochtonen, kansarmen, Jan Modaal zullen het niet makkelijk krijgen. Leest u er de programma's maar op na van VLD en CD&V.

Maarten Devos, Kortrijk

De coalitie in Kortrijk (2)

Er zijn grote vragen te stellen bij de Kortrijkse coalitievorming. Een eenvoudig rekensommetje verheldert veel. Als er acht schepenmandaten en één burgemeesterssjerp te verdelen zijn en je hebt twee coalitiepartners waarvan de ene 40 procent behaalt van de stemmen en de ander 20 procent, dan is de verdeling eenvoudig, namelijk zes en drie. Het feit dat de VLD de broek afdoet, de benen spreidt voor anderhalve post is een aanfluiting van de logica en van de wil van de kiezer die CD&V duidelijk afgestraft heeft met maar liefst 5,5 procent.

De conclusie is duidelijk: CD&V koos voor VLD omdat die het minste vroeg, het ACW koos voor de postjes in plaats van de idealen, en de burgemeester koos voor "de coalitie van de minste weerstand" om zijn megalomane projecten te realiseren. Ik ben terecht bezorgd over de ontwikkeling van het welzijnsbeleid, tewerkstelling, de sociale huisvesting en de zorg voor de zwaksten nu die coalitie aan de macht komt. Ik voorspel dan ook een vroeg ingezet charmeoffensief van de coalitie ten aanzien van de welzijnssector om kort daarna het conservatieve en neoliberale wereldbeeld in de feiten te omarmen. Ik hoop dat de ACW-kiezer zich met die keuze serieus en terecht bedrogen zal voelen.

Tom Deelder, via de website

Dewinter en Coveliers

Tot uit den treure blijft Philip Dewinter herhalen dat het Antwerps eigen-Belang 5.676 stemmen en 0,5 procent vooruitging tegenover 2000. Tegelijkertijd verwijt hij Patrick Janssens het kannibaliseren van coalitiepartners CD&V en VLD.

Bekijkt men echter nuchter de verkiezingsfeiten, dan merkt men dat Philip erin geslaagd is Hugo Coveliers te kannibaliseren uit eigen-Belang.

Ik feliciteer zeker niet Hugo Coveliers met zijn opoffering om Philip te steunen. Hij heeft er in zijn eentje voor gezorgd dat Philip kan pochen met een vooruitgang die de echte achteruitgang verbergt.

Hugo Hermans en Frieda Lepée, Antwerpen

PVDA versus N-VA in Hoboken?

Blijkbaar hebben sp.a en PVDA het in Hoboken niet begrepen op de consequente houding van de N-VA. Niet samenwerken met extreme partijen betekent (voor de N-VA alleen blijkbaar) zowel níet met extreem rechts als níet met extreem links. Dus geen samenwerking met de PVDA, die tal van ondemocratische regimes in de wereld steunt. Logisch, niet? Maar plots wordt iemand die die stelling verdedigt als 'dat N-VA-voorzitterke' omschreven en zouden de N-VA-stemmen niet veel voorstellen. Ter vergelijking: de N-VA-verkozene - de tweede verkozene op de CD&V/N-VA-kartellijst - in Hoboken werd van op de tweede plaats met 386 stemmen verkozen, de tweede PVDA-verkozene - ook van op de tweede plaats - met slechts 125 stemmen.

Solange Janssens, Hoboken

PVDA versus N-VA in Hoboken? (2)

Bart Dewever spreekt het mooiste nederlands in de hele Belgische politiek en dat siert hem. Ik mag hopen dat die mooie taal die dhr. Dewever spreekt voldoende intelligentie reflecteert om het programma van PVDA+ te lezen en te begrijpen. Hij zal dan zelf tot de conclusie komen dat de termen 'maoïstisch' en 'extremistisch' hier niet van toepassing zijn. Hij zal begrijpen dat, als we soortgelijke criteria zouden hanteren bij het beoordelen van de N-VA, we die partij ondubbelzinnig in de extreem rechtse hoek zouden moeten situeren. Zou dhr. Dewever ons zo graag horen teruggrijpen naar termen als 'zwarten' en 'collaborateurs'? Ik hoop dat dhr. Dewever in staat is zijn denkbeelden tot hetzelfde kwalitatieve niveau te verheffen als dat van de taal waarin hij ze uitdrukt."

Jokke Schreurs, Deurne

Chronisch zieke kinderen

In De Morgen van 5 oktober lees ik tot mijn verbijstering een artikel met de titel 'Chronisch zieke kinderen hebben meer levensvreugde', een interview naar aanleiding van het verschijnen van mijn boek, Nina. Ik besef beter dan wie ook welke kaakslag een dergelijke titel kan betekenen voor ouders die een chronisch ziek kind begeleiden.

Met het artikel wilde ik respect betuigen ten opzichte van zieke en gehandicapte kinderen, die er ondanks hun beperkingen vaak in slagen levensenergie en een kracht uit te stralen waar 'gezonde' mensen nog veel van kunnen leren. Ik neem voor die kinderen dan ook mijn petje af.

De overlevingskans, waarvan sprake in het artikel, is overigens niet 95 procent na vijf jaar. Wel is de kans dat kinderen met nefrotisch syndroom (NS) er zonder nierletsel uitgroeien 95 procent. Dat betekent dat die 5 procent overige kinderen met NS wel nierletsel oplopen, wat op termijn kan leiden tot dialyse en transplantatie. De therapieresistente vorm van NS, zoals in het geval van mijn dochter, is gelukkig uiterst zeldzaam. En zelfs als je kind tot de minder fortuinlijke groep behoort, zal na een transplantatie - hoe ingrijpend ook - het nefrotisch syndroom meestal wegblijven. Ik hoop dat ik ouders die een kind hebben met NS daarmee een klein beetje kan geruststellen. Leven met NS is zo al erg genoeg.

Het boek Nina. Een bijzonder kind wil een steun zijn voor mensen, rouwenden, zieken en gehandicapten, die in moeilijke omstandigheden het hoofd boven water trachten te houden. Het wil niets toevoegen aan hun lijden, wel integendeel.

Catherine De Roo, auteur van 'Nina. Een bijzonder kind'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234