Donderdag 16/07/2020

ReportageBerlijn

De clubs zijn dicht, maar in het Berlijnse park is elk weekeinde een rave: ‘Je moet toch stoom afblazen’

Feest in het Hasenheide-park in Berlin-Neukölln.

Elk weekend is het feest in Hasenheide, een groot park in het Berlijnse stadsdeel Neukölln. Groepen jonge mensen delen er vanaf het vallen van de avond muziek, drank en drugs. Mondkapjes en desinfecterende gel blijven thuis. De politie probeert de anderhalvemeterregel af te dwingen, maar zonder veel succes.

“Kom dansen, het feest is hier”, roept een stem uit de bosjes. In de paarse gloed van een lichtsnoer wordt Laura zichtbaar; haar luipaardrokje, en hoe ze gretig de handen van vreemden schudt. “Kom, kom dansen.” Rond een dikke eik in het Berlijnse Volkspark Hasenheide bewegen silhouetten, een stuk of veertig. Umpf, umpf, umpf. Er staat een nachtbries, maar de boxen zijn goed genoeg om de beat dansbaar te houden.

Het is Laura’s eerste weekend hier. Maar haar vrienden, zegt ze, hebben hier de afgelopen tijd al vaker ‘geraved’, op een groter veld verderop. “Maar daar is nu zoveel politie dat we hiernaartoe zijn verkast voor de rust.” De muziek valt stil. “Shit, ik moet dit even organiseren.” Laura fladdert naar de installatie aan de wortels van de eik, die waarschijnlijk niet goed weet hoe hij het heeft in deze midzomernacht-technodroom.

Elk weekend is het feest in Hasenheide, een groot bosrijk park in het Berlijnse stadsdeel Neukölln. Groepen jonge Berlijners strijken er bij het vallen van de avond neer op picknickkleden. Muziek, drank en drugs worden gedeeld. Mondkapjes en desinfecterende gel blijven thuis. Het dansen begint als het donker wordt.

Afgelopen zaterdagnacht waren er volgens de politie zo’n vijftienhonderd mensen op het glooiende veld dat door zijn beschutte ligging uitstekend geschikt is voor clandestiene festiviteiten. Er hangt een festivalsfeer, door de wirwar, de bierflesjes op de grond en geur van wiet en lindebloesem; een festival met zoveel podia als er vriendengroepen zijn.

Puur egoïsme

Deze ‘spontane raves’ vinden op bescheiden schaal al sinds half maart plaats, vanaf het moment dat de Berlijnse clubs op slot moesten. De politie was al die tijd op de hoogte, maar probeerde de zaak uit de media te houden om een aanzuigende werking te voorkomen. “Puur egoïsme”, noemde de stadsdeelburgemeester van Neukölln de feesten deze week in een interview met Die Welt.

De afgelopen maand groeien de feesten onstuimig. De angst voor het virus ebde weg, en in de Duitse hoofdstad zijn de coronaregels dusdanig versoepeld dat openluchtbijeenkomsten tot duizend personen zijn toegestaan –mits er afstand wordt gehouden.

Als de politie er tegen middernacht in Hasenheide mobiele schijnwerpers op zet, begint een spel waarbij de krioelende menigte probeert samen te drommen in de steeds krimpende schaduw. Maar van anderhalve meter was toch al geen sprake.

“Ach, we zijn menselijk”, zegt Fernando op de vraag of hij zijn aanwezigheid in het park tegenover zichzelf kan verantwoorden. De 30-jarige Italiaan, die naar Berlijn verhuisde voor zijn werk bij een start-up die 3D-printers produceert, viert met zijn vrienden een verjaardag. Na het zingen om middernacht geeft iemand de jarige bij wijze van felicitatie een coronacorrecte elleboog, waarop een deel van de groep ‘boe!’ roept en een omhelzing eist. Een groepsknuffel is het gevolg.

“Mijn ouders wonen in Rome, dus ik weet hoe ernstig het virus is”, zegt hij. “Maar hier in Berlijn is de ernst nooit echt doorgedrongen.” Een vriendin van Fernando, een springerige Australische die niet met haar naam in de krant wil, is maar voor een half jaar in Berlijn. Ze had zo veel mogelijk uit willen gaan, vooral naar de Berghain, de club der Berlijnse clubs, omgeven met een zweem van mysterie. “Zo’n ontzettend slechte timing!”

Net als in de Berghain loopt in de Hasenheide een aanzienlijk deel van de menigte in een sportbroekje, de vrouwen met een bh erboven. Een man met een snor begint vol overgave te strippen voor een van de bussen. Een vriendin van de man doet vruchteloze pogingen hem mee te trekken: “Come on, you don’t wanna be that guy!” Ze loopt boos weg. Dan moet hij het zelf maar weten. De politie staat erbij en kijkt ernaar.

Technoparty

Met het stijgen van de temperaturen begon het te broeien in Berlijn, de stad die een aanzienlijk deel van zijn wereldwijde aantrekkingskracht ontleent aan zijn nachtclubs – waarvan er in het najaar veel failliet dreigen te gaan. In het pinksterweekend begin juni demonstreerde de clubscene voor meer subsidie. De geplande stoet rubberbootjes in het Landwehrkanaal ontaardde in een grote technoparty te water, pal voor een ziekenhuis waar op dat moment veel covidpatiënten lagen. Ondanks de felle kritiek van politici en uit de samenleving nam in de daarop volgende weekenden het aantal meldingen van illegale feesten toe. Ook nu het aantal coronabesmettingen in de stad alweer een poosje gestaag stijgt.

“Hebben jullie ongezond veel haar in je oren, of hoe zit het?” De politieluidspreker kraakt. Het is half twee. Een groepje agenten nadert vier dansende vrouwen met gemillimeterd haar. Een van hen, Angel, heeft vooraf al gezegd zich niets van de politie aan te trekken omdat ze de afstandsregels onzin vindt. Met vier anderen in een kringetje danst ze op ‘Seven Nation Army’ van de White Stripes. Dumm-dumdumdumdumdummdum. “Dit is geen anderhalve meter.” Schoorvoetend doen de kistjes van Angel een grote stap naar achteren.

Later zegt Angel dat ze heus geen corona-ontkenner is. “Maar mensen moeten toch ook ergens stoom afblazen.” Ze vertelt dat ze als freelancelerares Frans al maanden thuiszit zonder werk.

De agent die Angel aansprak, is een man met geduldige blauwe ogen. Hij wil niet met zijn naam in de krant, maar wil best vertellen dat hij tot op zekere hoogte begrip heeft voor de feestgangers. “Al die jonge mensen moeten toch ook ergens naartoe in hun vrije tijd, zolang de clubs dicht zijn.” Hij zucht. “Maar we vertellen wel eindeloos vaak hetzelfde hier.”

Plundertocht

In Stuttgart liep het vorige week anders. Daar liep een drugscontrole bij jongeren in een stadspark uit op gevechten met de politie en een gewelddadige plundertocht door het centrum. De onderste steen over de plotseling kolkende woede is nog niet boven, maar er zijn aanwijzingen dat de politie etnisch profileerde.

In Berlijn werden afgelopen weekend geen aanhoudingen verricht, zegt politiewoordvoerder Martin Halweg aan de telefoon. Wel was de politie behalve in de Hasenheide ook nog in drie andere parken tot vier uur ’s nachts bezig feestende menigtes van meer dan duizend personen uit elkaar te drijven.

Ook de klas van Lukas (20) krijgt een vermaning voor het negeren van de afstandsregels. Een jaar geleden hebben ze eindexamen gedaan, “op een christelijk lyceum, dus we zijn behoorlijk braaf”. Toch staan ze hier, behoorlijk dronken, mee te schreeuwen met Duitse hiphop. “Eigenlijk zou ik nu aan het backpacken zijn”, zegt Lukas. “Als alles normaal was geweest, was niemand van ons nu in Berlijn. Nu we er noodgedwongen wel zijn, houden we maar een reünie.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234