Donderdag 20/01/2022

De chef staat op straat

Op geen enkel stratenplan vind je de Rue Le Bec, maar iedereen vindt de weg ernaartoe. Want het is een straat vol lekkers.

et zijn tweesterrenrestaurant Le Bec en een brasserie op de luchthaven Saint-Exupéry is de jonge chef Nicolas Le Bec een ster in Lyon. Hij noemt zichzelf graag een soort Kuifje van de keuken die militeert voor de vooruitgang van de gastronomie. De voormalige opslagplaats van Les Salins du Midi, de zoutproducent, bevindt zich in La Confluance, een industriële buurt die hip-in-wording is. Daar ontlook een ‘rue gourmande’ met een bakker, een wijnbar, een bloemenwinkel, een hotelsuite, een épicerie, een visboer en natuurlijk een volkse brasserie. De straat is 2.000 vierkante meter groot en heeft meer dan 800 vierkante meter terras aan de oever van de Saône. Voor Frankrijk is het een nooit gezien concept.

Le Bec streek in 2000, na een leertijd in grote huizen als Alain Passard en Apicius in Parijs, neer in Lyon, de culinaire hoofdstad van Frankrijk, zij het vooral die van de traditionele moederskeuken, en het rijk van Paul Bocuse. Aan het fornuis van La Cour des Loges wordt hij in 2002 door GaultMillau uitgeroepen tot Chef van het Jaar en verdient hij een Michelinster. Wanneer hij zijn eigen restaurant opent, krijgt hij onmiddellijk opnieuw een ster en kort daarna een tweede. Maar Le Bec wil meer en anders. Hij laat zijn rechterhand waken over de twee sterren en gooit zich volledig op de Rue Le Bec.

Op vrijdagavond zit de zaak bijna vol, met een zeer gemengd publiek. Bij het binnenkomen hebben we de overdekte straat verkend (van een oude auto is een visbak gemaakt, elders zitten konijntjes) en zagen we in de keuken verschillende soorten rundvlees hangen. Die vinden we terug op de kaart, van Charolais tot Italiaanse Chianina en Nieuw-Zeelandse wagyu. Er zijn plaatselijke specialiteiten, zoals varkenskop en salade van kalfspoot, maar ook modernere gerechten als kippenwit ‘minceur’ of sushi met gember. Wij beginnen met zes Gillardeau-oesters (16 euro) en wulken met tartaarsaus (9 euro). Beide zijn kraakvers en in alle eenvoud geserveerd met bruin brood en goede boter. Uit de uitsluitend Franse wijnkaart kiezen we een glas mâcon blanc (3 euro) en daarna een ‘pot lyonnais’, zo’n sympathieke karaf met dikke bodem en 46 centiliter inhoud, van côtes du Rhône Guigal (8 euro). Tja, die wijnprijzen maken de rekening direct een stuk lichter. Aan de overkant komt vervolgens een spies van gelakte Schotse zalm met jus van schaaldieren (19,50 euro), voor mij verse chorizo van Spaans wagyurund (18,50). Bij mijn worstje horen normaal frieten, maar ik vraag groene boontjes, dat betekent een supplement. Het worstje is krachtig en nogal zout, over de gelakte spies van zalm hoor ik enkel lof. We sluiten de pretentieloze maaltijd af met een faisselle (kwark) met coulis van rode vruchten (6 euro) en ‘petits pots de crème’ (6,80), twee glaasjes pudding en een chocolademakaron.

De Rue Le Bec is een pretentieloze plaats, verwacht geen tweesterrenrestaurant. De producten zijn van goede kwaliteit, de bediening is nog wat zoekende, het concept is origineel - voor Frankrijk althans. n

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234