Vrijdag 28/02/2020

DE CANNESMAN

Men kan ook aan name dropping doen met Spielberg en De Niro, zonder erbij te vertellen dat het niet om Steven of Robert gaat

Is er een betere plaats denkbaar en dankbaar om films over film te vertonen dan een filmfestival? En is Cannes niet het festival der festivals? Dus waarom zouden er dan in Cannes zélf geen films gedraaid worden? Een van de merkwaardigste is ongetwijfeld Cannes Man, met onder anderen Johan Schotte, zoon van Briek, op de generiek.

De parodie Cannes Man dateert uit 1996 en is van ene Richard Martini. Op de generiek prijken de namen van onder anderen Johnny Depp, Treat Williams, Jim Jarmusch, Lara Flynn Boyle, James Brolin, Benicio Del Toro, Robert Evans, Dennis Hopper, Julian Lennon, John Malkovich, Kevin Pollak, Chris Penn, Jim Sheridan, Bryan Singer, Peter Gallagher, Harvey Weinstein en... Johan Schotte.

In de titel Cannes Man zit een soort woordspeling verborgen, die de voornaamste verhaallijn reeds samenvat en die ook verduidelijkt wordt door de ondertitel, namelijk "Some people can... other people con", wat zoveel betekent als: "Sommige mensen kunnen het... andere zijn oplichters."

Zo'n con man is filmproducer Sy Lerner (rol van acteur Seymour Cassel), die aan zijn zoveelste Cannesfestival begonnen is en daar net een weddingschap heeft afgesloten. Sy Lerner beweert namelijk dat hij van eender welke nitwit dé sensatie van het festival kan maken, alleen maar door gebruik te maken van het wapen dat zo graag en zo overvloedig in Cannes gehanteerd wordt, de hype. De man met wie Lerner de weddingschap heeft afgesloten, duidt meteen de kandidaat aan, een vreemde kerel die net op het strand voorbij komt gestrompeld. Dat blijkt Frank Rhinoslavsky te zijn, een taxichauffeur uit Los Angeles die ooit eens van ver een echt filmscenario heeft gezien.

De rol van Rhinoslavsky wordt vertolkt door Francesco Quinn, zoon van Anthony Quinn.Warmeluchtverkoper Sy Lerner begint dan maar aan zijn opdracht en dus wordt Frank Rhino aan iedereen die het wil (en ook niet wil) horen, voorgesteld als "one of the hottest screenwriters to hit Cannes since Faulkner and Hemingway".

Een eerste naam wordt gebruikt om de tweede warm te maken en dan ontstaat er snel iets als een sneeuwbaleffect. Het hoeven trouwens niet eens échte namen te zijn die voor de nodige belangstelling helpen zorgen. Men kan ook aan name dropping doen met Spielberg en De Niro, zonder er meteen bij te vertellen dat het weliswaar niet om Steven of Robert gaat. Kortom, na enkele dagen durft bijna niemand in Cannes nog toegeven dat hij of zij nog nooit ofte nimmer van Frank Rhino gehoord heeft... Dat Sy Lerner van zijn kant nog nooit een film geproduceerd heeft die het bekijken waard was, is plots geen probleem meer. Zijn reputatie - "Even people on airplanes want to walk out of his movies" - is weliswaar bekend, maar anderzijds zou het toch ook kunnen dat Lerner deze keer wel degelijk op een goudmijn is gestoten. En wie wil leven met de wetenschap dat hij of zij de succesboot van de nieuwe Tarantino gemist heeft?

De film werd gedraaid tijdens het festival van 1995, wat o.m. de aanwezigheid in de film verklaart van regisseur Bryan Singer en enkele van zijn acteurs uit The Usual Suspects, of ook nog van regisseur Jim Jarmusch en acteur Johnny Depp, die toen in Cannes hun film Dead Man kwamen voorstellen.

Sleutelfiguur voor het hele parodieproject was uiteraard Seymour Cassel, die vooral bekend werd als een van de vaste Cassavetesacteurs. Aangezien hij intussen heel Hollywood kent en vice versa, was hij dé geschikte persoon om zowat iedereen die hij tijdens Cannes '95 tegen het lijf liep snel te overhalen om even zichzelf te spelen in Cannes Man.

De aanwezigheid van Johan Schotte, zoon van oud-wielrenner Briek Schotte, op de generiek heeft te maken met het feit dat Cannes Man mee geproduceerd werd door Rocket Pictures, een Amerikaanse productiemaatschappij waarvan Johan Schotte mede-eigenaar was. Met diezelfde maatschappij was Schotte op dat moment bezig het filmproject A Hero from Zero (over leven en werken van doelman Jean-Marie Pfaff) op te starten.

Uit de met Cannes Man opgedane ervaring had Johan Schotte alvast geleerd hoe hype gebruikt kon worden en dus werd het Pfaffproject toen alvast aangekondigd als "de Rocky van de voetbalfilms". We zijn inmiddels tien jaar verder, maar A Hero from Zero moet nog steeds gedraaid worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234