Maandag 21/06/2021

De BV-(struikel)mars door de Wetstraat

Is het een goed idee om de verkiezingslijsten te bevolken met Bekende Vlamingen? Nu Flor Koninckx en Margriet Hermans een nieuwe invulling gaven aan het begrip 'parlementair verlof' is het debat weer geopend. Niet onterecht, want de succesverhalen zijn niet dik gezaaid. De BV-mars door de instellingen lijkt eerder op een boulevard of broken dreams.. Ruud Goossens

Bijzonder talrijk zijn ze niet, de Bekende Vlamingen die standhouden in de politiek, maar Dirk Sterckx hoort er wel onmiskenbaar bij. In 1999 stapte de Lintenaar uit de journalistiek om op de VLD-lijst voor het Europees Parlement te gaan staan. Sterckx scoorde dankzij zijn bekendheid als anker van het VRT-journaal en Terzake uitstekend bij de verkiezingen.

Meteen na de verkiezingen werd hij tot whip van de liberale fractie gekroond. Sterckx vond zijn draai, werkte hard op zijn dossiers en wist zijn media-ervaring te gebruiken om ook geregeld het nieuws te halen, wat zeker vanuit Straatsburg geen makkelijke opdracht is. Dat zijn 'BV-werk' nogal sterk gelieerd was aan zijn politieke opdracht heeft hem ongetwijfeld erg geholpen: Sterckx werkte jarenlang als Europees verslaggever voor de openbare omroep.

Tegelijk onderhield hij zijn netwerk in de partij, een zeldzaamheid bij BV's in de politiek. Sterckx ligt goed bij zowel de basis als de top van de VLD. Zo wist hij zich zelfs even, tegen wil en dank, tot voorzitter te kronen toen er na het koningsdrama tussen Guy Verhofstadt en Karel De Gucht dringend behoefte was aan een verzoener. In juni werd de VLD'er verkozen voor een tweede mandaat van vijf jaar in het Europees Parlement.

Mogen ook doorrijden:

Jean-Marie Dedecker: is geen dossierpoliticus van het type Herman Van Rompuy, maar werkt wel hard in de Senaat. Is na zijn voorzittersstrijd met Bart Somers ondertussen ook een echte machtsfactor geworden in de VLD.

Hugo Van Dienderen: was BV voor Vlaanderen echt BV's kende. Van Dienderen was verslaggever bij het BRT-radionieuws. Stootte bij de groenen door tot de absolute partijtop, zowel in Antwerpen als nationaal. Nu met politiek pensioen.

Tuur Van Wallendael: was een van de bekende koppen van het BRT-tv-nieuws. Was eerst ombudsman en trok dan voor de SP.A naar het Vlaams Parlement. Sinds begin 2001 is hij schepen voor Sociale Zaken in Antwerpen. Dat is een prestatie, al lijkt 'den Tuur' sinds de Visa-crisis zijn drive wel kwijt te zijn.

Staf Nimmegeers: werd bekend door als verlicht pastoor in de media en tv-programma's op te duiken. Kondigde in het voorjaar van 2003 aan dat hij op de SP.A-senaatslijst zou gaan staan. Werd verkozen en is nu een van de meer hardwerkende leden van de Hoge Vergadering. Een voorzichtig groen licht.

Kan de politieke carrière van Réginald Moreels anders dan met gemengde gevoelens beschreven worden? Het was toenmalig CVP-voorzitter Johan Van Hecke die het boegbeeld van Artsen zonder Grenzen halfweg de jaren negentig wist over te halen om de overstap naar de partijpolitiek te maken. Aanvankelijk leek het ook een succesverhaal te zullen worden: Moreels raakte verkozen en mocht staatssecretaris voor Ontwikkelingssamenwerking worden in de tweede regering-Dehaene. Dat deed de West-Vlaming zeker niet slecht.

Maar daarna illustreerde Moreels vooral hoe moeilijk iemand die de wetmatigheden van de politiek niet in de vingers heeft, het soms kan krijgen in de Wetstraat. Hij trok samen met Johan Van Hecke naar de VLD, keerde terug naar CD&V, pleitte plots tegen het cordon sanitaire, maar haalde eigenlijk vooral de media met zijn eindeloos gekanker op de killing fields die de Wetstraat soms kunnen zijn. Daarbij was het op de duur niet meer altijd even duidelijk of het probleem nu eigenlijk bij Moreels dan wel bij de politiek lag. Enig opportunisme was Moreels ook nooit vreemd.

Ook twijfelachtig:

Patsy Sörensen: heeft een politieke loopbaan die wel wat gelijkenissen vertoont met die van Moreels. Werd bekend als boegbeeld van Payoke, de organisatie die het opnam voor prostituees. Kwam via de SP bij Agalev terecht en werd zo schepen in Antwerpen. Sörensen vertrok vroegtijdig om Europees parlementslid te worden. Brak daarna ook met de groenen.

Kathy Lindekens: werd bekend als presentatrice op de VRT-radio. Na enkele jaren in het Vlaams Parlement en de Senaat voor de SP.A werd Lindekens in 2001 schepen voor Onderwijs in Antwerpen. Blonk uit in goede wil, maar niet altijd in daadkracht. In het voorjaar van 2003 moest ze opstappen na de Visa-crisis.

Chokri Mahassine: stampte eigenhandig Pukkelpop uit de grond en kwam zo in het vizier van Steve Stevaert. Zit nu al sinds 1999 in het Vlaams Parlement voor de socialisten. Valt daar net iets te weinig op om een groen licht te verdienen.

Walter Grootaers: raakte bekend als, nu ja, zanger van De Kreuners, VRT-panellid en later VTM-presentator. Instinctief zouden we hem eerder bij 'rood' onderbrengen wegens zijn weinig fijnzinnige tussenkomsten in het debat over verkeersveiligheid. Verricht volgens ingewijden echter verdienstelijk werk als VLD-schepen in het Lierse stadsbestuur.

Christian Leysen: is de zoon van ondernemer André Leysen en zelf ook topman van tal van bedrijven. Leek aanvankelijk ook een veelbelovende politieke carrière tegemoet te gaan in de VLD. Maar Leysens ideeën ontbeerden soms realiteitszin en hij vergat wel eens dat politiek een ploegsport is. Miste een schepenmandaat in Antwerpen en vertrok uit de gemeenteraad toen Janssens en niet Coveliers burgemeester werd in 2003.

Jan Decorte: verwierf bekendheid als theaterregisseur en tv-persoonlijkheid. Maakte in het parlement (als kamerlid voor Rossem) geen verbluffende indruk, maar leverde wel de meerderheid voor de belangrijke Sint-Michiels-staatshervorming in 1993. Dat belonen we alsnog met een oranje licht.

Margriet Hermans: werd bekend als tv-presentatrice, panellid en ook wel zangeres. Kwam via ID21 in het Vlaams Parlement terecht. Daar toonde Hermans zich, ook na haar overstap naar de VLD, zeker niet van haar meest luie kant. Daarom krijgt ze 'oranje', al solliciteert ze met haar plastische chirurgie-uitstap nu wel heel nadrukkelijk naar een rood licht.

Te vroeg om al beoordeeld te worden:

Mark Demesmaecker (ex-VTM-anker, nu voor N-VA in Vlaams Parlement), Ivo Belet (ex-VRT-presentator, nu voor CD&V in Europees Parlement), 'Zuster' Monica Van Kerrebrouck (bekend van Recht van antwoord, nu voor CD&V in het Vlaams Parlement).

Neen, het was geen domme keuze om een voetballer op de vierde plaats op de senaatslijst te zetten, bezwoer Louis Michel elke journalist die kritische vragen durfde te stellen over de bekering van Marc Wilmots tot zijn Mouvement Réformateur. Bij de verkiezingen zette de ex-aanvaller van Sint-Truiden, KV Mechelen, Standard, Bordeaux, Schalke 04 en het nationale elftal ook een uitstekende score neer.

Niemand die het anders verwacht had, maar deed Wilmots nadien nog iets? In de Senaat eigenlijk niet. Sinds het begin van dit voetbalseizoen is Wilmots zelfs weer voltijds actief in het voetbal als trainer van Sint-Truiden. Ontslag nemen uit de Senaat deed hij echter niet. Een pure schande.

Hadden beter de eerste afrit genomen:

Flor Koninckx: een rijkswachter bij de SP.A, dat was om problemen vragen. Smekend om tv-aandacht, en dus meteen weg toen VT4 in hem de geknipte figuur zag voor een avonturenprogramma in Afrika. Kijk uit, Steve!

Luc Beaucourt: flirtte met CVP en VLD, en ook wel met het Vlaams Belang. Met eerder rampzalige gevolgen. Van een spoedgevallenarts hoeft dat niet te verwonderen.

Fernard Huts: de topman van Katoen Natie streek enkele jaren een wedde op in de Kamer. Daarmee is alles gezegd.

Bob De Richter: bekend geworden als weerman, maar eerder een lagedrukgebied in het Vlaams Parlement.

Philippe Bodson: was net als Wilmots een van de 'aanwinsten' van Louis Michel. De ex-topman van Tractebel verdween via de eerste pijpleiding uit de Senaat.

Luckas Vander Taelen: zat in het Europees Parlement voor Agalev. Maar op een dag vind je de job van je leven. Dan ben je weg natuurlijk.

Phaedra Hoste: raakte bekend als Miss Belgian Beauty. Zat enkele maanden voor de CVP in de gemeenteraad van Langemark-Poelkapelle om dan vast te stellen dat politiek haar ding niet was. Dat wisten wij al langer.

Lorenzo Staelens: was jarenlang een vaste waarde van Club Brugge, Anderlecht en de nationale ploeg. Werd in 2001 schepen voor de SP.A in Menen. Drong na enkele maanden, in pure Peersman-stijl, zelf aan op een vervanging.

Jürgen Verstrepen: iemand die een programma presenteerde dat luisterde naar de naam ZwartWit smeekt om een duidelijk oordeel. Afserveren dus. Viel tot nu toe enkel op door zijn klacht over het overmatig drankgebruik in de kantine van het Vlaams Parlement. Zat zelf echter aan de fles witte wijn.

Herman Schueremans: het VLD-parlementslid stelde gisteren zijn eerste vraag in het Vlaams Parlement. Voor een oranje licht volstaat dat niet.

Anke Van dermeersch: won ooit een missverkiezing. Belandde via de VLD bij het VB, waar ze vooral affiches siert.

Jean-Pierre Van Rossem: beloofde het in 1991 allemaal te zullen veranderen. Dat lukte niet helemaal.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234