Donderdag 01/10/2020

De brief van Jules

Elke week op deze plaats: onze tv-watcher schrijft een brief aan een tv-figuur en tipt dé programma's van de week, onder meer: de vuurdoop van Clinch (Canvas), het niet te missen tweede seizoen van Eigen kweek (Eén) en een wraakroepende reportage over homofobie in Rusland (Vranckx, Canvas).

Geachte mevrouw Coorevits, Beste Annelien,

Toen er voor het eerst sinds jaren weer een langgerekt "Temptaaaaaasjion" over mijn scherm rolde, kreeg ik spontaan visioenen van een okselfrisse Véronique De Kock die in een tropisch en zwoel buitenland deskundig de ontucht dirigeerde tussen koppels die elkaar voor de afreis nog eeuwige trouw hadden gezworen.

Ik moest weer denken aan "no kissing and no fucking", van Cindy en haar losbandige vriend "den drank is den duvel" James. En aan 'opperhufter' Gringo, die - "talk to the hand, cause the face don't wanna hear it anymore" - destijds in Jamaica zijn chronisch overspelige liefde Ciska aan het programma verloor. Onuitwisbare brokjes tv-geschiedenis waar niemand naar keek, maar die wel iedereen gezien had. In mijn en het collectieve geheugen gebeiteld door een legendarische guilty pleasure, geanimeerd door hitsige randdebielen en hun rondvliegende hormonen.

Verbaasd en met het verstand op nul consumeerde ik wekelijks een royale portie voyeuristische uitlachtelevisie die de Lage Landen even in onverholen leedvermaak verenigde, vooraleer wegens tanende belangstelling een stille dood te sterven. Maar alles komt terug, en het stond in de sterren geschreven dat de met grote voorsprong ranzigste realityshow die ooit het Vlaamse scherm heeft geteisterd, vroeg of laat uit zijn as zou verrijzen. Mijn hart klopte dan ook vol zondige verwachting toen je, geflankeerd door de gladde Nederlander Rick Brandsteder, majestueus uit een Thaise zee oprees. "Annelien heeft het toch ver gebracht", floot ik bewonderend en monsterde aandachtig een smetteloos witte moderne Aphrodite, die me met bloem in het haar de blozende appel der verleiding voorhield.

Ik maakte vluchtig kennis met de 'vier sterke, mooie en deftige koppels' die onnozel genoeg waren om zich aan deze potsierlijke 'ultieme relatietest' te wagen. Aandoenlijke losers vol holle praatjes en nog hollere goede voornemens. Bij voorbaat kansloos in de ongelijke strijd tegen het in amoureuze gevechtstechnieken getrainde huurlingenleger (m/v) dat ervoor zou zorgen dat er in het paradijselijke resort dra onstuimig in het rond zou worden gevogeld. Vooral een rosse snol - "Ik ben Jill en ik krijg altijd wat ik wil" - maakte zo'n verpletterende indruk dat ik, ondanks zware huiselijke oppositie, besloot geen moment van dit volksverheffende spektakel te missen. Maar het wou niet lukken. De mayonaise pakte dit keer niet en vanwege meer 'guilty' dan 'pleasure' heb ik snel afgehaakt. De broeierige temptation van weleer is verdwenen, ik proefde enkel nog de weeë nasmaak van oude wijn in nieuwe zakken. Goedkope brol. Enkel drinkbaar voor kijkers die nooit van de grande cuvée hadden mogen nippen. Plots kon het me geen moer meer schelen wat de alfamannetjes en wulpse deernen in hun paradijs uitspookten en nam ik me voor mijn tijd op een aangenamere manier te verliezen.

Al heeft dat alles met het programma en niets met jou te maken. Ik ben immers al jaren een hevige supporter van de voetbalvrouw met ballen die steeds nadrukkelijker uit de schaduw treedt van haar sjottende vent. Niet de zoveelste opgedirkte WAG (Wives And Girlfriends, red.) die als een glanzend pronkstuk af en toe gedwee aan de leiband wordt 'uitgelaten' om dan weer braaf in haar luxueuze hok pootjes te geven. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat het even heeft geduurd voor ik je brede scala aan talenten ontdekte, maar gaandeweg leerde ik je appreciëren als een mondige madam die slim en hard voor een eigen carrière durfde te knokken.

Als mooie dochter van West-Vlaamse vlashandelaren tien jaar geleden tot Belgiës mooiste gekroond en tijdens haar regeerperiode wellicht zelf constant geconfronteerd met grijpgrage handjes en doorzichtige verleidingspogingen van heren met trek in een groen blaadje. Geen 'gemakkelijke' del maar een deftig meisje dat zo overtuigend een aura van 'aan mijn lijf geen polonaise' uitstraalde, dat ze zich zelfs door een gevierde Anderlecht-vedette - "Olivier heeft maanden op seks moeten wachten" - niet zomaar liet tackelen. Zo trouw en principieel in de liefde dat het in deze verloederde Temptation-tijden bijna een medaille verdient.

Dat net jij als baken van monogame kuisheid uitverkoren werd om je in die poel van verderf te storten, heeft mijn respect enkel groter gemaakt. Vooral omdat ik met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vermoed dat ook jij binnenpretjes hebt telkens als er weer een botergeile kat of kater gulzig van de melk komt lebberen die met voorbedachten rade voor hen werd klaargezet.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Als dorpsgenoot kom ik je wel eens tegen in de krantenwinkel van Bart en ooit zat ik ergens achteraan in de zaal toen je op het Gala van de Gouden Schoen tot 'beste voetbalvrouw' werd gekroond. Een langbenige en bijzonder zelfverzekerde schone die samen met haar apetrotse linksback en een paar gouden Louboutins naar huis mocht. Ik weet nog dat je razend op me was nadat ik je in een smalend stukje onder de titel 'Niets in de koker' voor een dom blondje versleet omdat je in De pappenheimers geen enkel antwoord wist.

Mijn oprechte excuses, Annelien. Ik zal het nooit meer doen. Zeker niet nu je zelf als een flonkerende ster aan het mediafirmament schittert. Zonder meer een topprestatie voor een hardwerkende mama die naast de zorg voor koters Luis en Elena ook over het fysieke en mentale welbehagen van een topvoetballer moet waken. Tussen de was, de plas en de strijk door gepromoveerd tot het wervende uithangbord van vrouwenzender VIJF. Zelfverklaard datingexperte, auteur en alomtegenwoordig in de 'vakpers' als promotor van harmonieuze relaties, waarin je streng alles verbiedt wat in Temptation wordt aangemoedigd.

Bevallige gastvrouw van een rist programma's die ik - nogmaals excuus - volgaarne met de mantel der vergetelheid bedek maar die je - "als ik het niet doe vinden ze wel iemand anders" - wel een carrière dreigen op te leveren waar veel anderen enkel van mogen dromen. Mijn bewondering voor jou is dan ook even groot als oprecht. Voor een selfmade woman die, gezegend met West-Vlaamse tongval en ondernemingszin, nooit verlegen zit om een ongezouten mening. Zappend kwam ik je wel eens tegen in Singl3s, waar je druk aan de slag ging met drie vrijgezelle en driftig speeddatende mannen, en ik zag hoe je in Alle dagen seks op zoek ging naar pittige weetjes en/of kinky speeltjes die variatie in het liefdesspel moesten brengen. Geen programma's bestemd voor de eeuwigheid, maar 'Oli' kan er maar deugd van hebben gehad... In het onvolprezen Komen eten keek ik belangstellend toe hoe je een gezonde maaltijd bereidde voor drie collega-voetbalvrouwen, en ik weet nog goed hoe je in Beste vrienden net als zus Stephanie van breekbaar barbiepopje in een furieuze macha veranderde om - "Het zijn toffe gasten maar we maken ze kapot" - mannelijke sportievelingen Leo Van der Elst en Ruben Van Gucht van het kastje naar de muur te spelen.

Goed bezig, Annelien. Met warme sympathie en vanop een respectabele afstand zal ik je blijven volgen. Ik wens je, ook zonder mij, nog veel zondig plezier toe op Temptation Island en hoop vooral dat je tot lang na het voetbalpensioen van 'Oli' de meest mediagenieke ploetermoeder van Vlaanderen mag blijven.

Met hartelijke groeten,

Je vriend Jules

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234