Woensdag 16/10/2019

De bittere smaak van limoenen

Lemonheads-spil Evan Dando solo in de AB

Brussel / Van onze medewerker

Christophe Verbiest

'Dit was ter nagedachtenis van Kirsty MacColl, een goede vriendin van mij die net gestorven is. Vandaar dat ik een beetje dronken ben", zei Evan Dando woensdagavond na zijn optreden in een uitverkochte, maar gelukkig niet eivolle AB-Club. De vraag is of de verongelukte zangeres geen beter (lees: nuchter) eerbetoon had verdiend. Al heeft, zo zou een cynicus kunnen opmerken, Dando op het vlak van geestverruimende vochten en dito substanties een reputatie hoog te houden.

Het moet ook gezegd dat het met die dronkenschap nog leek mee te vallen, zeker tijdens het eerste deel van het optreden. De vraag waar Dando zo plots vandaan kwam, werd niet beantwoord. Het is al jaren oorverdovend stil omtrent zijn band The Lemonheads en aan de enkele nieuwe nummers die de Amerikaan eergisteren presenteerde, heeft hij zeker geen schrijfkramp overgehouden. Ze klonken als best aardige popsongs, maar gezien de uitvoeringen viel dat niet met honderd procent zekerheid te stellen. Op papier scheen een soloconcert best aantrekkelijk, want op singles van The Lemonheads is in de loop der jaren een handvol akoestische versies verschenen van de gitaarpopnummers die oorspronkelijk platen als Lovey, It's a Shame about Ray en Come on Feel The Lemonheads opfleurden.

Dando had woensdag weliswaar een akoestische gitaar meegebracht, maar door het gebruik van allerhande effecten klonk die als een elektrische. Dat leverde met 'Hannah & Gabi' een geslaagd droefgeestig moment op en 'The Turnpike down' viel in de categorie mooi en zeurderig. 'It's a Shame about Ray' was een jeremiade uit een kerker waarvan de muren gekleurd waren met een likje noise. In de loop van de avond begon hij meer en meer noise door de liedjes te weven. Nu ja weven, hier en daar een uitbarsting is een betere omschrijving voor wat van lieverlede een systeempje leek. Dat hij met zijn stem ook het nodige reliëf in de nummers kon aanbrengen, kwam blijkbaar niet bij Dando op.

Meer zelfs, naarmate de avond vorderde, stapelden de slordigheden zich op, zowel vocaal als wat 's mans gitaarspel betrof, soms vergat hij zelfs zijn instrument te bespelen, zoals in 'Stove', dat daarenboven flink vals was gezongen. Tijdens de bissen vergreep Dando zich aan Alex Chilton ('Thirteen'), The Stooges ('Real Cool Time') en Victoria Williams ('Frying Pan'). De man die er aanvankelijk nauwgezet op toekeek dat al zijn haren netjes onder zijn rode muts bleven, schudde aan het eind wild met zijn blonde manen, maar een parallelle bevrijding van de muzikant Dando bleef uit. Kortom, hij zorgde voor enige genietbare momenten, maar over de hele lijn beschouwd was dit soloconcert een slag in het water, meer zelfs, het laat een zuur smaakje achter. Een citroen, quoi.

Wie: Evan Dando Waar en wanneer: AB-Club, woensdag 20 december.Ons oordeel: Een gemiste kans omdat Dando veel te slordig met zijn liedjes omsprong.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234