Woensdag 20/10/2021

De bevreemdende sprookjeswereld van Flaming Lips

Go Lips Go lazen we ergens op een spandoek, maar ook zonder die aansporing zou het optreden van Flaming Lips, vrijdagavond in de piramidetent, tot een van de absolute hoogtepunten van Rock Werchter uitgroeien. Het is geen sinecure de gelaagde sound van een cd als The Soft Bulletin live waar te maken, maar het trio uit Oklahoma wist zijn muzikale beperkingen gelukkig te compenseren met allerlei visuele en theatrale hoogstandjes. Het podium was met bloemenruikers versierd, zanger Wayne Coyne mepte regelmatig op een enorme gong en trok zo de aandacht naar zich toe, terwijl de op krukjes gezeten bassist en gitarist-toetsenman, geholpen door enkele tapes, het spektakel van een soundtrack voorzagen.

Vanaf opener 'Race for the Prize' zorgden Flaming Lips voor een fascinerend schouwspel: op een videoscherm achter de groep waren beelden te zien van meisjes in badpak, een oogoperatie, de bevruchting van een eicel door een zaadcel en fragmenten uit de Teletubbies. Soms dienden die ter ondersteuning van de muziek, soms vormden ze er een huiveringwekkend contrast mee. Bevreemdend was ook dat je dezelfde muzikant op het podium gitaar zag spelen en op het scherm simultaan zag meedrummen, maar zo vielen er tijdens de show wel meer spiegeleffecten te noteren. Tijdens 'The Spark that Bled' besmeerde Coyne zijn gezicht met (nep)bloed en even later pleegde hij, met behulp van een zwaailicht, een theremin en een megafoon, weer een nieuwe aanslag op de zintuigen van de toeschouwers. Maar ondanks de grofkorrelige wall of sound van de groep, occasioneel gelardeerd met gospelinvloeden, getuigde het optreden van speelsheid en humor.

Er werd gul met confetti gestrooid, tijdens 'She Don't Use Jelly' gooiden de muzikanten honderden veelkleurige ballons in het publiek, halverwege 'Waiting for a Superman' klapwiekte een speelgoedduif voorbij en later liet Coyne enkele van zijn songs zelfs meelippen door handpoppen. Flaming Lips speelden ook met rock-'n-rollclichés: ze bliezen zoveel rook op het podium dat de bandleden er totaal in verdwenen. De set eindigde met een fragiel 'Somewhere over the Rainbow' uit The Wizard of Oz (compleet met beelden uit de musical). Coyne zong het niet altijd even toonvast, maar tijdens het optreden van The Flaming Lips had je tenminste het gevoel dat er echt iets gebeurde. En wat meer is: er vielen achteraf geen doden te betreuren. (DS)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234