Maandag 23/11/2020

Film

De beste (en minste) Coen-films op een rij

Still uit Fargo.

Het grote oeuvre van de gebroeder Coen leent zich uitstekend voor lijstjes, die na elke volgende film opnieuw kunnen worden gerangschikt. Naar aanleiding van Hail, Caesar! (lees hier de recensie: ****) ons lijstje van de beste (en minste, maar nog best goede) Coen-films.

De beste Coens

1. Fargo (1996)

Dit ingenieus ontsporend misdaadcomplot in Minnesota bevat alle vertrouwde Coen-ingrediënten, maar nu menselijker en minder ironisch uitgeserveerd.

2. The Big Lebowski (1998)

Jeff Bridges' ultieme slacker is het minst gemotiveerde en geliefdste hoofdpersonage in de moderne filmgeschiedenis; zo veel eindeloos te citeren, perfect geschreven en vertolkte scènes in één film: the dude abides.

3. No Country for Old Men (2007)

Superieure en inktzwarte adaptatie van Cormac McCarthy's roman over het kwaad, waarin enkel de haardracht van Javier Bardems seriemoordenaar Anton Chigurh nog Coensiaans valt te noemen.

4. Barton Fink (1991)

Meest surrealistische Coens, ademt de sfeer van Polanski. Een bijtende satire op Hollywood en het artistieke schrijverschap.

5. Raising Arizona (1987)

Voor het doen van de Coens zeer los gefilmde, doldwaze babykidnapkomedie met een jonge en ontwapenende Nicolas Cage als onbenullige en goeiige crimineel. En een - relatief - happy end.

De minste (maar nog best goede) Coens


1. The Ladykillers (2004)

Duffe casinoroof-caper met bekwaam lispelende maar weinig grappige misdaad-don Tom Hanks en te veel diarreegrappen. Enige echte misser in het oeuvre.

2. Intolerable Cruelty (2003)

Clooney in vorm als echtscheidingsadvocaat in een op scriptniveau onvoldoende geslepen, maar nochtans aangenaam cynische romantische komedie.

3. Burn after reading (2008)

Soms wel heel melige, maar ook dan nog doeltreffend melige pastiche op de jarennegentigspionagethriller. Met Brad Pitt als mallotige fitnessinstructeur-amateurspion.

4. The Hudsucker Proxy (1994)

Slimme screwballcomedy over naïeve stroman van industrieel, voedde het verwijt dat de Coens hun personages niet serieus nemen.

5. True Grit (2010)

In het recentere True Grit lijken de existentiële vragen de humor wat te verdringen. De Coens slagen er niet in te betoveren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234