Dinsdag 20/04/2021

De beste cd's van 2005 (deel 1)

undefined

Het rockjaar in een notendop

In 2005 heroverde Groot-Brittannië zijn plaats als het centrum van de rock, ontwaakte dEUS uit een lange winterslaap en groeide Coldplay naar een status die voordien alleen door The Beatles en U2 werd geproefd. The Arcade Fire en Antony & The Johnsons zorgden voor verrassingen, zelden debuteerden meer bands ijzersterk en heel wat grijze vossen vonden hun tweede adem. De muziekredactie van De Morgen presenteert u in vier delen de ultieme top veertig van het jaar 2005.

Z

My Morning Jacket

Z: het doet een eindpunt vermoeden, terwijl de Amerikaanse band met zijn vierde plaat duidelijk een nieuw begin inluidt. Dit keer werd hun countrified rock onder handen genomen door John Leckie, die eerder al meewerkte aan George Harrisons All Things Must Pass en Radioheads The Bends. En dat is eraan te horen. Z klinkt monumentaal, maar nooit episch. We hadden er niet van opgekeken als was gebleken dat Phil Spector zich nog eens voor een productionele job had kunnen vrijmaken.

Om te onthouden: 'Gideon' (Sony/BMG)

A Change Is Gonna Come

Leela James

Er staat een nieuwe ster aan het soulfirmament. Die heet Leela James en verzoent een piepjong gezicht met een joekel van een afro en een stem die haar gelijke alleen vindt bij The Supremes, Gladys Knight of Aretha Franklin. De titel leende ze bij Sam Cooke, maar haar debuut plukt vrolijk uit oldskool soul met de hedendaagse r&b die zachtjes trippelt over je ruggengraat. Deze piepkleine diva brengt romige soul die je tot in de toppen van je tenen voelt.

Om te onthouden: 'Music' (Warner)

Mezmerize / Hypnotize

System of a Down

Dubbel-cd's torpederen de carrière van een artiest gemakkelijker dan die te lanceren. Bij het tyfusherriekorps System of a Down ontplofte zo'n egotrip echter niet in hun gezicht. De Armeens-Amerikaanse groep trekt op Mezmerize/ Hypnotize baantjes door een bad van stijlen, genres en ritmes en laat je na twee snoeiharde platen van 40 minuten voor dood achter op het droge. Ze zijn zo subtiel als een crash op de E40, maar elke song versplintert zich spontaan in je hoofd en laat je niet meer los.

Om te onthouden: 'Cigaro' (Sony/BMG)

Burn the Maps

The Frames

The Frames is een groep van extremen: nu eens komt ze overdonderend luid, dan weer oorverdovend stil uit de hoek. Die muzikale schizofrenie blijkt ten volle uit de achtste cd van de Ieren, waarop ze heen en weer slingeren tussen woede en weemoed, melodieuze folkpop en noisy experiment. De songs van Glen Hansard klinken rijk en gelaagd, staan bol van passie en intensiteit en worden verpakt in een tintelende, panoramische sound waar ook live geen kruid tegen gewassen is.

Om te onthouden: 'Keepsake' (Anti)

Devils & Dust

Bruce Springsteen

Springsteen mag in de ogen van velen dan wel een archetypische rockster zijn, maar met Devils & Dust profileerde hij zich opnieuw als een folkzanger die oog heeft voor figuren aan de rand van de samenleving. De songs fluisteren eerder dan dat ze schreeuwen, zijn intiem van aard en worden met zo'n oog voor detail geformuleerd dat ze een journalistieke inslag krijgen. Met Devils & Dust vestigde Springsteen zich naast Cash en Dylan in de eregalerij van de Amerikaanse verhalenvertellers.

Om te onthouden: 'Reno' (Columbia)

Nashville

Josh Rouse

Vijf cd's geleden begon hij als een singer-songwriter die zijn folkclassics kende, maar op Nashville grossiert Josh Rouse in 24karaatspopmuziek. De melodieën klateren als bergbeekjes en de nummers zijn van die aard dat je er al bij de eerste beluistering smoorverliefd op wordt. Op Nashville neemt Rouse, die nu in Spanje woont, afscheid van de stad waar hij zijn hart aan heeft verloren. Het resultaat is een plaat die gevuld is met perfecte, in melancholie gedrenkte popmuziek.

Om te onthouden: 'Winter in the Hamptons' (Ryko)

Dimanche à Bamako

Amadou & Mariam

In een steeds kleiner wordende wereld maakt een grote naam nog steeds het verschil. Zo ook voor dit blinde Malinese echtpaar, dat aan het handje van producer en medesongschrijver Manu Chao de vroegere grenzen van zijn populariteit ver achter zich liet. Nog meer dan wereldvrede en huwelijksgeluk predikt Dimanche à Bamako breed glimlachend het feit dat heus niet op alle stralende, meeslepende en kleurrijke muziek een westers patent rust. De wereld is nog lang niet klein genoeg.

Om te onthouden: 'La réalité' (All Other)

More Adventurous

Rilo Kiley

Niet zoveel platen wisten dit jaar een heldere productie, hapklare gitaarhooks en de krachtige keel van een kortgerokte zangeres te combineren zonder dat je je afvroeg of Pat Benatar een comeback was begonnen. Op nog minder platen wordt George W. Bush "a smoking gun holding ape" genoemd. En slechts eentje wist Elvis Costello zo te charmeren dat hij de song 'Does He Love You?' uitriep tot een classic. More Adventurous? Zeg dat wel.

Om te onthouden: 'Does He Love You?' (Brute/Beaute)

Eye to the Telescope

KT Tunstall

Haar eerste televisieoptreden - als onbekende, te elfder ure opgetrommelde invaller bij Jools Holland - was van die aard dat alle andere muzikanten, waaronder The Cure, met open mond stonden toe te kijken en ondertussen is ook de rest van Europa voor de bijl gegaan. KT Tunstall kneedde haar liefde voor Joni Mitchell tot aanstekelijke folkrock die raakpunten vertoonde met zowel PJ Harvey als Dido, maar toch eigengereid genoeg was om al die referenties te overstijgen. Een ster in wording.

Om te onthouden: 'Black Horse & the Cherry Tree' (EMI)

Demon Days

Gorillaz

Gorillaz was bedoeld als hobbyproject van Blurs Damon Albarn, maar na zes miljoen verkochte platen werd de groep een heus instituut. Hun laatste experiment bleek een slow burner: Demon Days legt bij iedere afspeelbeurt en elke nieuwe single een nieuwe dimensie bloot. De La Soul, Ike Turner, Shaun Ryder, acteur Dennis Hopper en een jeugdkoor doen de cartoongroep nog meer buiten de lijntjes kleuren en maken van Demon Days een superspannende meesterzet.

Om te onthouden: 'Feel Good Inc.' (EMI)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234