Dinsdag 18/06/2019

De beste cd's van 2001

  1. mercury rev, all is dream.

Mercury Rev heeft altijd al een passie voor het ongrijpbare en het sublieme gehad. De opvolger van Deserter's Songs is dan ook schatplichtiger aan de symfonieën van Dvorak of Gordon Jenkins' arrangementen voor Sinatra, dan aan de rocktraditie. De orkestraties, waarin mellotrons, chamberlains, zingende zagen, belletjes, harpen, houtblazers, strijkers en sopraanstemmen een belangrijke rol spelen, zijn een hommage aan de net voor de opnamen overleden filmcomponist en producer Jack Nitzsche. All is Dream gaat over de kloof tussen droom en werkelijkheid en is het verslag van een reis door een droomwereld vol Jungiaanse archetypen en cultuurhistorische referenties. Een complex en bevreemdend meesterwerk waarin je om de haverklap nieuwe dingen ontdekt. (V2)

2. fireside, elite.

Zes jaar geleden maakte het Zweedse Fireside nog emotionele hardcore à la Fugazi, maar vandaag klinkt de groep als een Sonic Youth die in de klankenspeeltuin van Flaming Lips is verdwaald. Op het rijk geïnstrumenteerde Elite botsen ritmen en sferen wild tegen elkaar aan en worden de grenzen tussen genres zonder omhaal gesloopt: grillige gitaarrock, melodieuze indiepop, emocore en psychedelia worden op een glorieuze manier versmolten en laten de luisteraar gehypnotiseerd achter. (Startracks)

3. mogwai, rock action.

Tot dusver maakte dit gezelschap uit Glasgow overwegend instrumentale platen, waarop granieten geluidssculpturen en verrassend ingetogen passages elkaar afwisselden. Op Rock Action heeft het kwintet zijn horizon echter gevoelig verbreed. Vijf van de acht tracks zijn nu van zangpartijen voorzien, de nummers zijn dynamisch van opbouw en klinken nu eens bucolisch en contemplatief, dan weer dubby en doorspekt met bizarre elektronische effecten. Maar belangrijker nog: Stuart Braithwaite en zijn gezellen hebben ontdekt dat stilte net zo effectief kan zijn als hemeltergend lawaai. Luister ook naar de ep My Father My King. (Southpaw)

4. radiohead, amnesiac.

Ontstaan tijdens dezelfde sessies als Kid A, waarin de groep, tegen een achtergrond van artistieke wrijvingen, depressies en writer's blocks, moeizaam maar gedecideerd haar artistieke toekomst hertekende. Ook hier wordt de melodie nog vaak verdrongen door het ritme, blijft Thom Yorke op het onherkenbare af zijn stem vervormen en staat het klankbeeld in het teken van bizarre geluiden en samples. Maar ondanks haar avontuurlijke karakter bevat deze plaat ook fraaie, afgeronde songs zoals 'Knives Out' en 'You and Whose Army'. (Parlophone)

5. joe henry, scar.

Joe Henry is een trefzekere liedjesschrijver, die hier de vele valkuilen van de liefde in kaart brengt en en passant de schrammen en builen telt die hij tijdens zijn exploraties heeft opgelopen. Scar is het werk van een superieure collageartiest, een Tom Waits zonder schuurpapier, die almaar nauwer aanleunt bij jazz en blues, maar aan die genres ingrediënten toevoegt uit Argentijnse tango, Braziliaanse funk of Slavische folk. Daartoe laat hij zich begeleiden door klassemuzikanten als Ornette Coleman, Brad Meldhau en Marc Ribot. (Mammoth)

6. lamb, what sound.

Toen dit Britse duo met zijn debuut uit 1994 bewees dat de drum'n'bassethiek best te verzoenen viel met emotionele diepgang, stonden de muzikale interesses van Louise Rhodes en Andy Barlow nog diametraal tegenover elkaar. Nu ze wat meer naar elkaar zijn toegegroeid, resulteert dat niet alleen in een meer-met-minderaanpak, maar ook in een vloeiender, organischer en sensueler geluid, waarin gruizige beats, etherische synthlagen, troostende violen en een hartenbrekende stem het voor het zeggen hebben. (Mercury)

7. the strokes, is this it.

De meest gehypete groep van het jaar komt uit de New Yorkse Lower East Side, oogt jong, cool en vitaal, beschikt over een gezonde dosis straatagressie en bewijst dat er altijd wel ruimte zal zijn voor gebalde gitaarrock met een hoog adrenalinegehalte. The Strokes ontlenen de ingrediënten voor hun sound bij de Velvets, Iggy Pop, Television, The Fall en de Ramones, maar weten ze op een nieuwe, verfrissende manier te doseren. Een gemeende en geslaagde ode aan de eenvoud. (RCA)

8. the white stripes, white blood cells.

Broer Jack en zus Meg Ryan uit Detroit serveren een rauwe, primitieve, afgekloven vorm van rock-'n-roll waarin nadrukkelijke invloeden van folk, country en blues doorschemeren. De muziek, waaruit alle overtollige ornamenten genadeloos zijn weggesneden, rammelt een beetje, is opvallend Spartaans gearrangeerd, maar klinkt tegelijk zo energiek, dynamisch en opwindend dat je hart er onvermijdelijk sneller van gaat kloppen. Of hoe weerbarstigheid, gekoppeld aan kinderlijke onschuld, een doodgewaand genre nieuw leven kan inblazen. (XL)

9. jim white, no such place.

Whites Amerikaanse rootsmuziek krijgt, met de hulp van Morcheeba, modieuze samples en beats aangemeten, zonder onderweg haar eigen karakter te verliezen. No Such Place is zowel formeel als inhoudelijk een rijk werkstuk waarin vrijwel alle nummers door middel van subtiele details naar elkaar verwijzen. De songs handelen over engelen en duivels, zonde en verlossing, liefde en haat en zijn gebouwd op paradoxen. Jim White brengt in zijn liedjes dubbele bodems aan, goochelt met woorden, klanken en gevatte oneliners en ontpopt zich als een filosoof pur sang. (Luaka Bop)

10. eels, souljacker.

Wellicht de stevigste, grofkorreligste en meest gitaargerichte cd die Mark Everett tot dusver heeft afgeleverd. Souljacker, over mensen die op een of andere manier van hun ziel zijn beroofd, klinkt nu eens optimistisch en vol zelfvertrouwen, dan weer zwartgallig en bitter. Geholpen door John Parish stoeit E hier met punkgitaren, loungehopritmen en geloopte strijkers, maar telkens leidt dat tot glimmende popminiatuurtjes die al na enkele beluisteringen in je hoofd oplichten. (Dreamworks)

eveneens te onthouden:

Born into Trouble as the Sparks Fly Upward (The Silver Mt Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band); Vespertine (Björk); It's a Wonderful Life (Sparklehorse); Essence (Lucinda Williams); Prophesy (Nitin Sawhney); Smilesunset (Mark Mulcahy); Asleep in the Back (Elbow); Look Into the Eyeball (David Byrne); Love and Theft (Bob Dylan); Here Be Monsters (Ed Harcourt); Here Come the Miracles (Steve Wynn); Aerocalexico (Calexico); Ha! (Talvin Singh); Love is Here (Starsailor); You Come and Go Like a Pop Song (The Bicycle Thief); Reveal (R.E.M) en No More Shall We Part (Nick Cave & The Bad Seeds).

door de scheidsrechter gediskwalificeerd:

Neon Golden van The Notwist zou met gemak het bovenstaande jaarlijstje hebben aangevoerd, alleen komt die plaat pas officieel uit op 14 januari 2002. Pech! Ook uit de toptien gebannen, wegens een bootleg: Alice van Tom Waits, muziek geschreven voor een theatervoorstelling van Bob Wilson in het Hamburgse Thalia Theater in 1992, die volgend voorjaar alsnog op cd verschijnt. En dan waren er nog enkele schitterende Tsjechische releases die in ons land voorlopig niet verkrijgbaar zijn, maar zeker behoren tot het mooiste dat in 2001 aan ons oor heeft geknabbeld: Piosenski do snu van Tara Fuki, Cikori van Iva Bittova, Twilight van Rale en Mumlava van Jablkon & Sveceny. Die platen vallen te bestellen via internet (www.tamizdat.org) of per post (Tamizdat, U Rajske Zahrady 4, 130 00 Praag).

het lekkerste uit de belgische keuken:

Bandwi(d)thconsiderations (Coem); Songs From a Bad Hat (Mauro); Ocharme ik (Flip Kowlier); Outside the Simian Flock (Millionaire); Birthmarks (Ozark Henry); Life =A Sexy Sanctuary (Zita Swoon); Liefde (De Mens); Party People (Automatic Buffalo); Top Secret (Marc Moulin) en, niet te vergeten, de single 'Nothing Really Ends' van dEUS. Horen dringend een (nieuw) platencontract te krijgen wegens tamelijk fantastisch: Thou en Monsoon.

Dirk Steenhaut

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden