Dinsdag 04/08/2020

De best bewaarde geheimen van Zuid-Afrika De wereld is een schouwtoneel, maar de wereldbeker is dat net zo goed. De ‘Mondiale’ is een podium, de plaats bij uitstek waar de nieuwe sterren van het internationale voetbal voor het voetlicht komen. ‘De Morgen’ selecteert voor u acht namen. Wie wil scoren in de vriendenkring laat ze best vallen voor de openingsceremonie. Door Jan-Pieter de Vlieger Keisuke Honda Japan, °1989

Vandaag al de vedetten van morgen: acht namen voor wie het WK een opstapje wordt richting voetbalsterrendom

Wat u misschien niet zou verwachten van de rijzende ster van het Japanse voetbal: ooit coverde hij ‘Beautiful’ van James Blunt, in zijn eentje, alleen bijgestaan door een orgeltje dat hij ook nog zelf bediende. Daar zijn zelfs beelden van, op de bekende website. De Japanner houdt van ‘entertainen’: op de allereerste persconferentie bij zijn nieuwe club opende hij de debatten ooit als volgt: “Ik ben Honda, ik kom uit Japan, maar heb niks te maken met de auto.” Een grapjas dus, of toch een beetje.

Een hele goeie voetballer ook. Die eerste persconferentie waarvan sprake geschiedde bij VV Venlo, een team uit de Nederlandse tweede klasse waar Honda was terechtgekomen na een tip van Sef Vergoossen. De ex-trainer van Racing Genk werkte een tijdje voor het Japanse Grampus Eight en had daar de fluwelen linkervoet van Honda ontdekt.

De Nederlandse Jupiler League was snel te klein voor Honda, die terstond de bijnaam ‘De Motor’ kreeg. Dat had meer te maken met zijn impact op het Venlose spel dan met zijn familienaam. VV Venlo werd kampioen in tweede en promoveerde naar de eredivisie. Honda was ook daar een uitblinker: in de eerste vier wedstrijden van dit seizoen scoorde hij gelijk vier keer. De grote namen stonden in de rij: Ajax, PSV en ook Anderlecht, naar verluidt. Maar Honda was ondertussen een scorende international met een navenant prijskaartje. Uiteindelijk kaapte CSKA Moskou de Japanner weg. Voor negen miljoen euro: het grootste bedrag dat de Voetbalvereniging in Venlo ooit op haar rekening gestort kreeg.

Het oordeel van Sef Vergoossen: “Honda is een absolute topspeler. Japans voetbal is normaal kort-kort-kort. Maar hij kan net heel goed een grote ruimte bespelen. Passes van veertig meter, hij legt ze waar hij wil. Hij is een zeldzame speler die een elftal beter kan maken. Natuurlijk zal hij opvallen op dit WK, maar hij heeft daarvoor maar drie poulewedstrijden. Ik zie Japan niet ver geraken. Vooral de aanvalslijn is een probleem. Dat is typisch: niemand neemt initiatief, dat zit in de cultuur. Dan is het niet hun fout wanneer het verkeerd gaat.”

Marek Hamsik

Slovakije, °1989

Voetbalscout zijn is niet altijd een moeilijke job. In de herfst van 1998, in de wedstrijd tussen Jupie Podlavice en Dolha Stréhova, was het simpel om het beste spelertje te onderscheiden van zijn leeftijdsgenoten. Marek Hamsik maakte die dag zestien goals in negentig minuten, tot op vandaag een record in Slovakije , en vermoedelijk ook daarbuiten.

Het jongetje met de gouden voetjes mocht naar Sparta Praag, maar het papierwerk bleek onoverkomelijk. Later kon hij gelukkig ook naar Slovan Bratislava, maar die club wilde de transfersom dan weer niet ophoesten. Pa en ma besloten uiteindelijk om dat zelf te doen en zo zou alles toch nog goed komen. Daarna ging het snel: Bratislava werd met Hamsik kampioen bij de junioren: iets wat veertien jaar niet was gelukt. Symbolisch, want die laatste titel was net zo goed te danken aan één bovenmatig getalenteerd spelertje. Peter Dubovsky was de naam, ook een gigatalent, dat het zou schoppen tot Real Madrid en later ook Oviedo. Daar sloeg het noodlot toe: Dubovsky overleed op zijn achtentwintigste na een duikongeval.

Het verhaal van Hamsik kent geen tragiek: na Bratislava kwam Brescia, daarna volgde Napoli. In de Serie A is Hamsik ondertussen een gevestigde waarde, de kwalificatie ‘wereldtop’ is algemeen aanvaard. Chelsea vroeg naar verluidt al een prijsofferte en ook Alex Ferguson zou een bewonderaar zijn. In Napoli draagt het publiek Hamsik op handen. Getuige daarvan een incident in 2008. Hamsik werd bestolen in zijn wagen: dieven gingen met zijn Rolex - winkelwaarde 25.500 euro - aan de haal. De fans vonden dat een schande en gingen via Facebook op zoek naar de dader. Met succes: de dief toonde berouw en gaf het kleinood terug.

Angel Di Maria

Argentinië, °1988

Niet dat elke mening van Diego Maradona meteen evangelie is, maar toch. Wat ‘Pluisje’ aan de wereld vertelde over Angel Di Maria kon tellen. “Over twee jaar is hij één van de supersterren van het wereldvoetbal”, zei ‘El Diego’ halverwege november 2009. Ondertussen heeft het er alle schijn van dat Maradona in deze alvast gelijk krijgt. Di Maria staat vandaag op het lijstje van Real Madrid, na een fantastisch seizoen met Benfica Lissabon. Het prijskaartje is niet min: Di Maria kan weg bij een bod van veertig miljoen euro, maar Real hoopt dat dertig miljoen plus Royston Drenthe ook volstaat.

Di Maria geldt dezer dagen als de tweede beste linkervoet van Argentinië. Na die ene ‘hors catégorie’. De carrière begon niet in de hoofdstad, wel in Rosario, bij de plaatstelijke trots Central. Zeventien was hij bij zijn debuut en wat hij toen deed, doet hij vandaag nog altijd. Di Maria dribbelt met de kattenpoot, maar dan wel op een manier die ook Frankie Vercauteren zou waarderen: altijd vooruit, altijd dreigend en met overzicht.

Eén seizoen Argentinië volstond voor de Europese transfer. Benfica betaalde eerst zes miljoen en daarna nog eens twee miljoen om de vedette binnen te halen. Die speciale constructie heeft alles te maken met de specificiteiten van de Argentijnse transfermarkt. Een speler behoort toe aan meerdere partijen, op een mindere dag kan ook Herman Van Holsbeeck daar wel eens horendol van worden. Consensus in Lissabon is nu dat Di Maria de verzamelde inspanningen meer dan waard was. Kampioen en kwartfinale in de Europa League dit jaar: niet exclusief de verdienste van Di Maria, maar wel in grote mate.

Christian Eriksen

Denemarken, °1992

Christian Eriksen houdt van omeletten en AS Roma. Dat leert het internet. En hij kan dus ook fantastisch goed voetballen. In thuisland Denemarken weten ze dat al een hele tijd en sinds kort is ook Nederland in de ban van de jonge spelmaker. Eriksen speelt sinds oktober 2008 voor Ajax Amsterdam, een keuze die hij zelf heel bewust maakte, want ook Chelsea en Barcelona toonden interesse. De keuze voor Amsterdam hield steek: “Ik denk dat Ajax mijn club is. Groot, maar niet te groot”, zo argumenteerde Eriksen. In eigen land is hij al een hele tijd een vedette. ‘De nieuwe Laudrup’ vertrok in Denemarken als ‘talent van het jaar’, een beloning nadat hij zijn hele leven lang uitblinker was geweest in alle nationale jeugdelftallen.

Eriksen is technisch begaafd, snel en heeft een neus voor doelpunten. Dat laatste vindt hij zelf nogal belangrijk. “Ik wil eerst en vooral veel goals maken”, was zijn officiële statement bij de intrede in Amsterdam. Eriksen deed zijn woord gestand: In de ‘A1’ van Ajax, onder leiding van Frank de Boer, scoorde hij in bijna elke wedstrijd. Zijn coach wakkerde de hype verder aan: “Eriksen kan één van de beste nummer tiens worden in de geschiedenis van Ajax”, aldus De Boer.

De promotie naar het eerste elftal volgde snel: Eriksen debuteerde in januari dit jaar. Scoren deed hij toen niet, opvallen wel. Vitessedoelman Piet Veldhuizen redde twee gemaakte goals.

In het thuisland begon prompt de lobby om Eriksen op te nemen in de WK-selectie, mét de juiste pleitbezorgers. Brian Laudrup was pro, net als Jan Molby. Normaal volstaat dat voor een selectie maar bondscoach Morten Olsen gaf aanvankelijk tegengas. “Een WK is geen talentenjacht”, argumenteerde de bondscoach. Finaal ging Olsen toch overstag. Eriksen beschreef het gevoel van zijn selectie met het vocabularium dat hij in anderhalf jaar Amsterdam oppikte: “Het coolste gevoel ooit. Echt vet.”

Javier Hernandez

Mexico, °1988

Inzake stamboom doen er in het internationale voetbal weinig beter dan Javier Hernandez. Opa speelde voor de Mexicaanse eersteklasser Guadalajara en het nationale elftal, vader speelde voor Guadalajara en het nationale elftal en nu speelt ook Javier zelf voor Guadalajara en het nationale elftal. Alle drie als spits bovendien.

Eén ding is zeker: Hernandez speelt op het komende WK niet voor een grote transfer. Hij heeft er namelijk al een. Volgend seizoen komt de doorgaans vlot scorende spits uit voor Manchester United. Als deel van de betalingsmodaliteiten speelt United na het WK overigens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Guadalajara. Hernandez zal 45 minuten met zijn oude en 45 minuten met zijn nieuwe club meespelen. Een eerbetoon, heet dat.

Als Mexicaan heeft Hernandez uiteraard een bijnaam. ‘El Chicarito’ ofte ‘het erwtje’, luidt die. Hij is ook daarmee de zoon van zijn vader, want Hernandez senior kreeg de roepnaam ‘El Chicaro’, wat natuurlijk gewoon ‘de erwt’ betekent. Die bijzondere nomenclatuur zou een gevolg zijn van de combinatie van groene ogen en een kleine gestalte. Ook dat laatste heeft de nieuwe spits van Man United trouwens geërfd. De Mexicaanse bomber meet amper 1m73, maar op onderschatting wint hij naar verluidt wel veel van zijn kopduels.

Hernandez scoort doorgaans in de zestien. Zelden spectaculair, nooit nodeloos ingewikkeld. Een killer, dus. De erwt is overigens in vorm. Hij scoorde in de aanloop van dit WK tegen Nederland en twee keer tegen Gambia. Frankrijk, samen in de groep met Mexico, vreest daarom dat de geschiedenis zich straks herhaalt. Grootvader Hernandez scoorde op het WK 1954 in Zwitserland ook tegen Les Bleus.

Lee Chung Yong

Zuid-Korea, °1988

Ze waren met twee en ze heetten ‘Double Dragon’, kennelijk een eervolle onderscheiding in Zuid-Korea. Lee Chung-Yong en ploegmaat Ki Sung-Yong waren de twee beste spelers van FC Seoul: twee jonkies wier toekomst niet in de K-League lag. Lee vertrok naar Bolton Wanderers, Ki ging voor Celtic Glasgow spelen.

Omdat Lee het meeste indruk maakte in Engeland, vindt u zijn naam in dit lijstje en niet die van zijn wederhelft. In de Premier League was hij een instantsucces. Lee debuteerde in augustus en één maand later was hij in het Reebok’s stadium meteen de ‘fans’ favourite’. Dat had te maken met een winning goal tegen Birmingham, maar net zo goed met zijn dribbel, zijn overzicht en zijn versnelling. Het maaktdat ze Lee ook wel eens de nieuwe Ji-sung Park noemen.

Twee heren mogen zichzelf zonder gêne de ontdekker van Lee noemen. De eerste is Cho Kwang-Rae, de manager van FC Seoul die Lee aan het werk zag op de middelbare school en hem al na 45 minuten liet tekenen voor de club. Nummer twee is Gery Megson, de manager die Lee van Seoul naar Bolton bracht. Dat schot in de roos leverde hem overigens belachelijk weinig op. Megson werd kort na zijn Zuid-Koreaanse transfer ontslagen.

Rene Khrin

Slovenië, °1990

Hij is nog nooit in Afrika geweest en hij speelde nooit eerder een WK. Zuid-Afrika 2010 wordt voor Rene Khrin dus om meer dan één reden een primeur. Een schande is dat niet: Khrin is amper negentien. Bovendien deed hij iets wat het gros van de leeftijdsgenoten niet op het palmares heeft: hij imponeerde José Mourinho. Niet met zijn voetbalspel op zich, wel met zijn ongebreidelde wil om het te maken. “Hij is een echte prof met tonnen ambitie”, zegt The Special One over Khrin. “Ik hou van zijn discipline en zijn talent. Hij heeft alles wat een jonge speler moet hebben.” Frank Lampard is doorgaans de benchmark wanneer Khrin ter sprake komt.

Hij kwam in 2007 over van het Sloveense Maribor en debuteerde vorig seizoen voor Inter, maar omdat een basisplaats nog steeds veraf is, behoort een transfer tot de mogelijkheden. Liverpool wordt genoemd, net als Napoli. Khrin is een middenvelder, met vista en techniek. Een stevige kerel ook: 90 kilo voor 1m86.

Nog een paar nutteloze weetjes: Khrins favoriete speler is ploegmaat Samuel Eto’o, hij denkt dat een Afrikaans land zal verrassen op het komende WK en hij wil het Sloveense WK-debacle van 2002 absoluut vermijden. Toen gingen bondscoach Srecko Katanec en sterspeler Zlatko Zahovic met elkaar in de clinch. Met modelprof Khrin heeft Slovenië vandaag een zachtaardiger vedette.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234