Woensdag 13/11/2019

Filmblog

De Berlinale toont de werkelijkheid die Hollywood niet wil zien

Beeld REUTERS

Filmjournalist Kurt Vandemaele volgt het filmfestival van Berlijn ter plaatse op en blogt elke dag zijn ongezouten mening.

Vanavond laten ze de beer los in Berlijn. Dan gaat de 66ste Berlinale van start met de wereldpremière van de nieuwste van de gebroeders Coen, Hail, Caesar!.

De film opende een paar dagen geleden in Amerika en zonder dat ze het hadden voelen aankomen, werden de broers meegesleurd in de controverse over het racisme van Hollywood. Een discussie die op gang kwam toen Spike Lee moord en brand schreeuwde omdat de Oscars te blank waren.

Spike komt ook naar Berlijn met zijn ongenomineerde Chi-raq. Hopelijk zal de discussie niet het hele festival zo zwart-wit zijn. Natuurlijk is Hail, Caesar! blank. Joel en Ethan Coen hebben een komedie gemaakt over de gloriejaren van Hollywood. En die waren witter dan wit. Alles werd in die tijd opgepoetst. Maar hun ode aan het Hollywood van de fifties is geen ode aan het blanke ras.

The show must go on, was toen het motto. De oorlog was net afgelopen en mensen gingen films kijken om hun zorgen te vergeten. Films moesten de ogen strelen. Er werd niets getoond dat de betalende massa niet wou zien. Er werd gezongen en gesprongen, gezwommen en gedanst. Sterren waren helden, bigger than life. Studio's hadden fixers in dienst die verborgen wat het licht niet mochten zien. Als hun vedetten zich te menselijk toonden, werden hun fouten gewist opdat de kijker kon blijven geloven dat ze helden waren. Film was toen nog schijn. Licht dat niet echt was. Terwijl we intussen maar al te goed weten dat het niet al goud is wat blinkt. Hoe geestig ook, Hail, Caesar! is gewild of ongewild een politieke film die zegt dat je niet blind kan zijn voor de realiteit.

Kurt Vandemaele. Beeld Stefaan Temmerman
De jury van de Berlinale, met in het midden Meryl Streep. Beeld EPA

Dan toch een passende opener voor de Berlinale. Een festival dat er volgens zijn eigen directeur, Dieter Kosslick, altijd een erezaak van heeft gemaakt om de vinger aan de pols te houden.

Van 's werelds belangrijkste filmfestivals is Berlijn, meer nog dan Cannes en Venetië, ongetwijfeld het meest politieke. Film wil hier doen wat Hollywood veel te weinig durft: de waarheid tonen, de mensheid een spiegel voorhouden.

Er mag dan ook verwacht worden dat de migrantencrisis op de Berlinale een vaak terugkerend thema zal zijn. En dat de spelers alle kleuren zullen hebben. Het festival verspreidde al een communiqué waarin gezegd werd dat "het festival werd opgericht in 1951, toen miljoenen mensen in Europa op de dool waren. We hebben er altijd naar gestreefd om de tolerantie en het menselijk begrip te bevorderen."

Er vertoeven momenteel zo'n 80.000 vluchtelingen in Berlijn. Het festival reikt duizend tickets uit aan vluchtelingen die in het gezelschap van een vrijwilliger naar een film willen gaan kijken. Al zouden die mensen wellicht liever films zien die hen de werkelijkheid even doen vergeten. Maar de kans is klein dat ze vanavond in het gezelschap van George Clooney en juryvoorzitter Meryl Streep in de zaal van Hail, Caesar! mogen plaatsnemen. Zo tolerant is zelfs de Berlinale niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234