Zaterdag 27/02/2021

De benen zijn goed

Al vroeg in de dj-set op Polé Polé liet Dries merken dat hij goede benen had. Bij elke geweldige danceschijf ging hij recht op de trappers staan

Onze reporter Brecht Decaestecker neemt jaarlijks tien dagen congé payé. Van burgemeester Daniël Termont moet hij tijdens de Gentse Feesten namelijk de Vlasmarkt alias 'Flashmarkt', waar het feest doorgaat tot lang na zonsopgang, om acht uur 's morgens sluiten. Elke dag van de feesten brengt hij verslag uit van zijn vakantiejob. De Morgen-fotograaf Yann Bertrand maakt tien dagen lang zijn persoonlijke fotodagboek.

Het gaat goed met De Morgen. Onze oplage moet intussen spectaculair zijn, afgaande op het vele volk dat zaterdagnacht naar Gent was afgezakt, omdat ze blijkbaar van Groningen tot diep in Frankrijk hadden gelezen over die wondermooie zonsopgang op de Vlasmarkt alias de Flashmarkt, waar ik elke dag over heb geschreven. "Zie je wel", zo zei Edmond van de Nieuw-Gentse Alliantie. "Allemaal jouw schuld. Je moet nog meer van dat soort stukjes schrijven, dan zal er nog minder plaats voor ons, echte Gentenaars, overblijven."

De Vlasmarkt stond in die twee weekendnachten zo overvol dat ik er veilig van ben weggebleven. Ik ben naar het Baudelopark gegaan, dat een oase van rust en gezelligheid blijft, ook wanneer de Gentse Feesten overstromen met frigoboxtoeristen. Bovendien kon ik ook moeilijk anders dan de benen laten rusten. Ik was versleten, na de nacht van donderdag op vrijdag.

Zoals ik vorige week in deze krant heb beschreven, rijden mijn vrienden en ik elk jaar de Gentse Feesten zoals de Tour de France. We hebben ons drie truien gekocht die elke dag van schouders kunnen verwisselen. De gele trui is voor diegene die het meeste uren op de Feesten doorbrengt. Het ogenblik waarop je plooit, stopt je tijd met lopen. De groene trui is voor diegene die het meeste pinten of Irish Coffees drinkt. De bolletjestrui is voor diegene die het mooiste meisje binnendraait.

Donderdagnacht was onze koninginnenrit. Die avond kwam mijn geheim wapen af naar de Feesten. Bert, bijgenaamd Djamolidin Abdoesjaparov, zou maar voor één nacht komen, maar wel de hele nacht het gat dichtrijden telkens wanneer Dries en Niek, mijn dichtste achtervolgers voor het geel, zouden aanvallen. Dat was nodig.

De etappe begon op het tropische festival Polé Polé op de Gras- en Korenlei zodra de broertjes van Hermanos Inglesos, resident-dj's in de Gentse discotheek Culture Club, aan hun drie uur durende dj-set zouden beginnen. De broertjes bleken in topvorm en mixten danceplaten met Pretty Woman van Roy Orbison en Bette Davis Eyes van Kim Carnes. Bovendien mocht het geluid voor het eerst die week op een degelijk niveau staan, zodat je ook kon horen welke nummers ze nu precies aan het draaien waren, waardoor de Gras- en de Korenlei eruitzagen als misschien wel de mooiste dansvloer die ik ooit gezien heb. Zelfs de frontstage van Tien om te zien in Blankenberge kan daar niet tegenop.

Al vroeg in de set van Hermanos Inglesos liet Dries merken dat hij goede benen had. Bij elke geweldige danceschijf ging hij recht op de trappers staan. Na een tussenstop bij de autoscooters op de Vrijdagsmarkt waren we nauwelijks gearriveerd op de Flashmarkt of hij schakelde al over naar de Irish Coffees, lang voor de zon opkwam. Toen hij ook nog eens een bijzonder knappe Limburgse blondine tegenkwam, leek hij een aanval op drie truien tegelijk in te zetten.

Het kon niet anders, zo dacht ik, of die gast was bij een extra bevoorrading Riccardo Ricco en de rest van Saunier Duval tegengekomen. Niek die klampte makkelijk aan, maar ik reed de etappe saaier dan Cadel Evans. En toen Abdoesjaparov halfweg de beklimming van l'Alpe d'Huez uit de koers moest stappen, kon ik nog net het wiel van de concurrentie houden om met hen over de meet te arriveren. Maar ik was leger dan Bernhard Kohl toen die anderhalve dag eerder over de top van l'Alpe d'Huez passeerde.

Na twee kalmere nachten tijdens het weekend, wacht ons nu nog een tijdrit en een etappe waarin het tempo verschroeiend hoog zal liggen. Zondagnacht zijn alle dagjestoeristen verdwenen en dan vind ik het elk jaar zo gezellig op de Flashmarkt dat zelfs de Gentse hoofdcommissaris Steven De Smet mij er niet afkrijgt.

Een nacht later volgt de allerlaatste en daardoor tevens zwaarste rit, bijgenaamd de nacht van de lege portemonnee, wanneer de finish pas om tien uur 's morgens ligt. Maar mijn benen zijn goed, na mijn rustnacht van zaterdag. Zéér goed zelfs. Het belooft een spannende eindstrijd te worden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234