Dinsdag 29/11/2022

De bende van 10

Dansen met de dood van de Amerikaan Josh Bazell is met stip het origineelste misdaaddebuut van de jongste jaren. Deze brutale thriller is een schitterende kruising tussen een wel heel zwarte komedie en een aanklacht tegen de Amerikaanse gezondheidszorg. Meegenomen: Bazell, zelf arts, weet waarover hij het heeft. De jonge Pietro werkte voor de maffia als huurmoordenaar en ging, nadat hij door zijn opdrachtgevers werd bedrogen, praten met de politie. Onder de naam Peter Brown biedt een getuigenbeschermingsprogramma hem de mogelijkheid voor arts te studeren. Hij belandt in een chaotisch New Yorks ziekenhuis, waar zowat alles verkeerd loopt. Een van de patiënten is een maffialid met terminale kanker dat Brown herkent en dreigt de ‘familie’ op de hoogte te brengen als hij niet levend de kliniek verlaat. Nog het meest van al vreest Brown voor zijn eigen leven. Maar als je van je kuitbeen een dodelijk wapen kunt maken, red je het wel. Wordt verfilmd met DiCaprio.

Hoe schrijf je indringende politieromans die in IJsland spelen, een land waar vier moorden per jaar al een record is? Arnaldur Indridason vond een andere invalshoek: vroeger, toen velen nog buiten de stad leefden, werden heel wat mensen slachtoffer van het barre weer. Erlendur, de sombere politieman in Indridasons boeken, gaat al zijn leven lang gebukt onder de verdwijning van zijn broer in een sneeuwstorm. Hij voelt zich schuldig omdat hij het heeft overleefd. In Onderkoeld krijgen we het verhaal van Erlendurs onderzoek naar de dood van een vrouw die op het eerste gezicht zelfmoord heeft gepleegd na de dood van haar moeder. Ze is zich dan beginnen te interesseren voor spiritisme. Tijdens zijn trage speurtocht wordt de eenzame politieman geconfronteerd met een somber familiedrama en zijn eigen pijnlijke jeugdherinneringen. Een angstaanjagende, poëtische roman waarin Indridason diep graaft naar verborgen motieven.

Vroeger is niet altijd beter. Val McDermid keert in Een duister domein terug naar de jaren tachtig, in Schotland een bittere periode van mijnstakingen en sociale onlust. In 1984 wordt de dochter van een rijke industrieel samen met haar zoontje gekidnapt. Tijdens de overhandiging van het losgeld grijpt de politie in en wordt de vrouw doodgeschoten. Het kind is spoorloos en wordt nooit teruggevonden. Vijfentwintig jaar later duikt nieuw bewijsmateriaal op en moet rechercheur Kate Pirie van de afdeling Cold Cases op onderzoek. Een andere zaak uit dezelfde periode trekt haar aandacht, namelijk de mysterieuze verdwijning van een mijnwerker. Een complexe maar knappe plot tegen de achtergrond van een bijna vergeten verleden: dit is Val McDermid op haar best.

Echt succes kreeg Harlan Coben met zijn reeks rond sportmakelaar Myron Bolitar. Daarna schreef Coben schitterende standalones die vaak op een of andere manier iets te maken hadden met verdwijningen en het gemiddelde Amerikaanse gezin. Met Verloren brengt hij voor het eerst een internationale plot, hoewel hij altijd gezegd heeft dat zoiets hem niet lag. Bolitar wordt om vijf uur ’s morgens gewekt door een telefoontje van zijn oude vlam Terese, die hem vraagt dadelijk naar Parijs te vliegen. Wat hij ook doet, want alleen haar stem al laat hem “van de ene erotische droom in de andere terechtkomen”. Volgt een duizelingwekkend verhaal waarin Terese verdacht wordt van moord op haar ex en Bolitar het aan de stok krijgt met geheime diensten en terroristen. Aan het einde van de rit besef je dat je niet alleen ontroerd werd, maar ook flink gelachen hebt. Een internationale plot, maar oneindig ver weg van zeg maar Tom Clancy.

Een mooie plek om te sterven is het briljante debuut van de in Swaziland geboren cineaste Malla Nunn. We zijn in Zuid-Afrika, begin jaren vijftig. Detective Emmanuel Cooper wordt naar het door apartheid verdeelde Jacobs Rest gestuurd om de moord op commissaris Willem Pretorius te onderzoeken. De geheime dienst zou het goed uitkomen als zwarte communisten achter de moord zaten en wil de zaak vlug oplossen. Maar Cooper ziet het anders en gaat speuren in het complexe privéleven van Pretorius, die zich blijkbaar van de rassenwetten niet veel aantrok en een verborgen liefdesleven had. “Om in dit land te kunnen wonen moet een man wel een leugenaar zijn. Spreek je de waarheid... dan maken ze je kapot.” Aan het woord is Samuel Shabalala, een Zoeloe politieagent die de dood betreurt van zijn jeugdvriend, commissaris Willem Pretorius. Nunn creëerde met Cooper een boeiende politieman en vertelt met het nodige gevoel voor spanning een aangrijpend verhaal.

Moorden zijn bijkomstig in de thrillers van de Japanse Natsuo Kirino. Politiemensen komen er bijna niet aan te pas en als dat al zo is, lossen ze de zaak nauwelijks op. Net als in haar felbejubelde Nachtploeg gaat het om vier vrouwen in Echte wereld. Maar dit keer om jonge schoolvriendinnen, nauwelijks de tienerleeftijd voorbij. Ze komen alle in contact met Worm, een schuchtere jongeman die zijn moeder heeft vermoord. Een van de vriendinnen, getuige van de moord, leent Worm haar fiets en gsm en helpt hem te ontsnappen aan de politie. Ook de drie andere vriendinnen raken gefascineerd door de grijze Worm, die nooit succes heeft gehad bij de meisjes. Met een van hen heeft hij zijn eerste liefdeservaring. Echte wereld is niet zozeer het verhaal van een spannende vlucht door Tokio dan wel een vervreemdende thriller over volwassen worden in een weinig empathische (Japanse) maatschappij.

Wie denkt dat alleen de Amerikanen het geheim van de legal thriller kennen, moet dringend de thrillers van Gianrico Carofiglio ter hand nemen. De man is in het dagelijkse leven antimaffiamagistraat in het Italiaanse Bari en levert met Gerede twijfel zijn derde boek af. De centrale figuur is een advocaat, Guido Guerreri, die zich van zijn collega’s onderscheidt door het feit dat hij een geweten heeft. In Gerede twijfel zal hij het kunnen gebruiken, want hij komt voor een heleboel morele dilemma’s te staan. Fabio Paolicelli geraakt in de problemen wanneer de douane veertig kilo cocaïne in zijn auto vindt. Alles wijst op zijn schuld. Hij bekent, krijgt 16 jaar gevangenisstraf maar gaat dan in beroep en trekt zijn bekentenis in. Hij wil dat Guerreri hem verdedigt. Maar de advocaat heeft zo zijn twijfels - hij herinnert zich zijn cliënt namelijk van vroeger, in de loden jaren, toen Paolicelli een extreem rechtse straatvechter was. Wanneer de advocaat bovendien verliefd wordt op de beeldschone vrouw van zijn cliënt, ziet hij het helemaal niet meer zitten...

Vrouwen bekend met de feiten is een pareltje van Carlo Fruttero, die in de jaren zeventig samen met Franco Lucentini de Italiaanse literaire thriller uitvond. Op een landweg in de omgeving van Turijn wordt het lijk van een jonge vrouw gevonden. Ze is gekleed als een straathoertje, maar blijkt de tweede echtgenote van een miljonair te zijn. Acht vrouwen vertellen in de eerste persoon over de moord: de huisvrouw die het lijk gevonden heeft, een agente van de carabinieri die de zaak onderzoekt, een journaliste, een huisvriendin enzovoort. Beetje bij beetje verandert een fait divers in een spannend mysterie met onverwachte wendingen.

Of Daniel Depp, een halfbroer van Johnny, acteertalent bezit is onbekend, maar schrijven kan hij. Hij heeft het vak geleerd als scenarist en debuteert nu met Loser’s Town, een thriller in de beste Amerikaanse traditie. Een en ander speelt zich af in de filmwereld van Los Angeles, waar David Spandau, voormalig stuntman, als privédetective aan de kost komt. Een jonge acteur die op het punt staat om het helemaal te maken, werkt zichzelf in de nesten en wordt gechanteerd door een louche onderwereldfiguur. Hij roept de hulp van Spandau in, die snel beseft dat hij met wel héél zware jongens te maken heeft. Loser’s Town is snel en hard, met knappe dialogen en boeiende kijkjes achter de schermen van de film. Bovendien is David Spandau een personage met veel mogelijkheden: hier zit vast en zeker een knappe reeks in.

Donna Leon is de pensioengerechtigde leeftijd al een poos gepasseerd, maar heeft nog lang niet genoeg van Venetië en commissaris Brunetti. Wij ook niet. In Gezichtsverlies onderzoekt de commissaris een illegaal afvaltransport, een kluifje naar de hand van de georganiseerde misdaad - die in het Italië van Leon alomtegenwoordig is maar nooit met naam genoemd wordt. En dan is er nog Francesca, getrouwd met een schatrijke industrieel en zo ingrijpend cosmetisch verbouwd dat ze op straat als monster wordt nagekeken. Ook zij heeft haar geheimen, en weer is de maffia niet ver uit de buurt. Razend spannend is Gezichtsverlies nooit, maar Brunetti, filosofischer dan ooit, blijft charmeren. Hij vindt troost bij zijn gezin, bij Marcus Aurelius en deze keer ook Vergilius, en maakt zich voor het overige geen illusies. “Het Italiaanse systeem is door en door corrupt”, zegt Donna Leon. “Maar alle systemen zijn dat. Het verschil is dat de Italianen het weten.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234