Dinsdag 06/12/2022

'De Belgische atletiek? Slecht, er is geen ander woord voor'

Atletiek

Sydney

Van onze verslaggever ter plaatse

Hans Jacobs

De Belgen blijven kneusjes in de moeder aller sporten. Ook na Sydney 2000 mogen Ivo Van Damme en Karel Lismont zich de laatsten noemen die ons land een atletiekmedaille op de Spelen schonken.

Heel Izegem - een boerengat in de Westhoek - kan nochtans trots zijn op zijn Sydney-gangers. Met een kleine portie geluk had judoka en verdedigend olympisch kampioene Ulla Werbrouck een medaille gepakt tijdens de eerste week, gisteren nam ook middellangeafstandsloopster Veerle Dejaeghere waardig afscheid van de Spelen. Geen haar had het gescheeld of ze zat in de finale van de 1.500meter, niet slecht voor een lerares die pas dit jaar echt is doorgebroken op de piste. Ambitie heet zoiets. "In het begin van het jaar was ik al blij als ik op de Spelen aanwezig was, zodra ik in Sydney was, wilde ik een halve finale behalen. Nu vind ik het spijtig dat ik niet in de finale sta. Ik was bij de vijf eersten tot de laatste rechte lijn, maar ik had moeten weten dat Gabriela Szabo nog achter mij zat. Maar met 'als' en 'indien' en 'had ik maar dit of had ik maar dat' koop je niet veel."

Met Dejaeghere verdween de laatste van tien atleten die de Belgische driekleur in de atletiek verdedigden. Hoeveel keer vielen de woorden 'als' en 'indien' niet in de catacomben wanneer een Belgische atleet weer eens na een pover resultaat van de piste stapte? Mohamed Mourhit (10kilometer) was de enige finalist, geen enkel persoonlijk record sneuvelde. Dan oogde de balans van Atlanta '96 beter. Paul Thijs, technisch directeur van de Vlaamse atletiekliga en atletiekcoach in Sydney: "Alleen Veerle Dejaeghere heeft haar contract vervuld. De anderen hebben teleurgesteld."

Thijs pleit wel verzachtende omstandigheden voor drie van de overige negen. De drie grootste tenoren vielen geblesseerd uit: Patrick Stevens (100/200meter) kon helemaal niet aantreden, Marleen Renders (marathon) en Mohamed Mourhit (10kilometer) vielen tijdens hun wedstrijd uit. Op pech valt niets af te dingen, zelfs Svetlana Masterkova (1.500 meter) viel in de eerste ronde uit met een blessure, ook Gail Devers (100meter horden) pikkelde met een pijnlijke grimas van de piste. De piste in het Belgische trainingskamp in Brisbane lag er wel te hard bij, dat kostte mogelijk Stevens zijn Spelen.

Maurice Mourhit, trainer van Mohamed Mourhit, zei echter dat de entourage beter kon. Thijs: "Aan de entourage zal het niet gelegen hebben, die mensen doen hun best."

Negen min drie is zes. Wat gebeurde er dan met de andere zes? Ze raakten niet door de eerste ronde of de kwalificatiewedstrijden voor de finale. Thijs: "Nathan Kahan (800 meter) en Jonathan Nsenga (110 meter horden) hadden door blessures te weinig kunnen trainen."

Zes min twee is vier. "Van Daele (discus), Nijs (ver), Duval (polsstok) en Stals (800 meter) moeten eigenlijk doorgaan als ze hun normale niveau behalen. Vooral van Stals had ik meer verwacht. Ik denk dat het te maken heeft met stress. Daar helpt maar één remedie tegen: veel internationale wedstrijden lopen."

Zo blijft de Belgische atletiek een ondergeschoven kind op de Olympische Spelen. Thijs: "Het gaat niet om te veralgemenen en te zeggen dat we een zwakke generatie hebben. Dat klopt niet. Elke atleet moet voor zichzelf uitmaken wat er misliep."

Atletiekcoach Paul Thijs: 'Alleen Dejaeghere heeft haar contract vervuld'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234