Zondag 25/10/2020

De bedenkelijke excuses van De Wever

Volgens Bart De Wever zorgde de SHAME-betoging voor “de doodsteek van de onderhandelingen”‚ las ik zaterdag op de website van De Morgen. Met deze uitspraak heeft het zwartepieten‚ een nieuwe dimensie aangenomen. Niet langer de politici die omheen de onderhandelingstafel zaten zijn verantwoordelijk voor het falen van de onderhandelingen, maar wel de burgers die net het falen van de politici willen aanklagen. Het is een vorm van politiek cynisme die ongezien is. De uitspraak van De Wever impliceert immers dat de veertigduizend mensen die op straat gekomen zijn vanuit een oprechte bekommernis om de politieke toestand van dit land best waren thuisgebleven. Een burger kijkt op zondag beter naar het veldrijden of drinkt zich desnoods laveloos, maar hoort vooral niet te gaan betogen. Want zie, nu is de impasse nog groter. Laat de politiek dus maar aan de politici. Zij weten hoe dat moet.

De N-VA’ers waren er in de dagen na de betoging als eerste bij om te zeggen dat ze begrip hadden voor de betoging maar dat voor hen het enige legitieme signaal vanuit de bevolking het signaal van de kiezer was. De burger hoort dus enkel op aangewezen tijdstippen zijn stem uit te brengen. Voor de rest hoeft hij of zij er vooral niet aan te pas te komen. Want dat stoort alleen maar.

Een dergelijke houding getuigt van minachting ten aanzien het democratische bestel en is daarom uitermate zorgwekkend. Onze democratie valt niet te reduceren tot het houden van verkiezingen. De stem van het volk laat zich niet muilkorven in een verkiezingsuitslag. Als tienduizenden mensen op haast spontane wijze door de straten van Brussel stappen dan willen en moeten die gehoord worden. Zowel N-VA als andere partijen hebben er echter alles aan gedaan om de burgers niet te hoeven horen. De flauwste excuses waren daar goed genoeg voor.

Zo zou bijvoorbeeld de boodschap die vanuit de SHAME-betoging vertrok halfslachtig of duaal geweest zijn. Maar kan iemand me nu eindelijk eens uitleggen wat er zo duaal is aan de breed gedragen eis om een ander soort politiek te willen zien? Kan iemand me verduidelijken wat er dan precies halfslachtig is aan de eis dat men stopt met het tegen elkaar opzetten van de verschillende gemeenschappen in dit land? En kan tenslotte iemand van de N-VA misschien eens verklaren waarom de N-VA zich niet achter deze eisen zou kunnen scharen? Vanuit SHAME hebben we ons steeds neutraal opgesteld ten aanzien van de partijpolitiek en daarbij de N-VA nooit aangevallen. Toch acht men het vanuit N-VA-hoek noodzakelijk om ons steeds opnieuw aan te vallen. Moet daaruit geconcludeerd worden dat de N-VA de huidige politieke cultuur omarmt en de gemeenschappen in dit land tegenover elkaar wil uitspelen?

Om op deze vragen niet te hoeven antwoorden verzon men nog een excuus: de betoging bestond voor tachtig procent uit Franstaligen. Probleemloos werd hieruit afgeleid dat de betoging een louter Belgicistisch initiatief was waarmee absoluut geen rekening moest worden gehouden. Volgens Carl Decaluwé (die dringend nog eens zijn Franse grammatica van onder het stof mag halen) was de SHAME-betoging een optocht van “la Belgique de la papa” (sic). Dat Joëlle Milquet de betoging dan weer aangreep om haar wrevel ten aanzien van CD&V en N-VA nogmaals te uiten, droeg enkel bij tot die perceptie.

Waar deze politici echter compleet aan voorbijgaan is dat het er eigenlijk niet mag toe doen hoeveel Franstaligen of Nederlandstaligen er op 23 januari meeliepen. Veertigduizend burgers zijn veertigduizend burgers. Of die nu Franstalig of Nederlandstalig zijn doet niets af aan de boodschap die ze brachten. Voor politici die ons op federaal niveau willen besturen zou dat een evidentie moeten zijn, want zij zullen moeten regeren in naam van alle gemeenschappen die onder die federatie vallen. De stem van één gemeenschap als relevanter beschouwen dan de stem van een andere gemeenschap heet simpelweg discriminatie. En daarvoor is geen enkel excuus goed.

Thomas Decreus is historicus en filosoof. Hij is als doctorandus verbonden aan de KU Leuven en was een van de organisatoren van de SHAME-betoging. Hij schrijft dit stuk in eigen naam.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234