Zondag 28/11/2021

De Anesthesist met de ovale bal

Ze noemen hem Caveman. Of Attila. Of Jezus. Of Vercingetorix. Maar de mooiste van al zijn koosnaampjes is deze: the Anesthesiologist. Sébastien Chabal, de Franse stormram op de wereldbeker rugby union.

Door Sven Spoormakers

PARIJS l Als Les Bleus op 20 oktober de Webb Ellis Cup winnen, zal Frankrijk uit zijn dak gaan. Dan wacht het eeuwige sterrendom voor Sébastien Chabal. Niet omdat hij de geniaalste aller geniale rugbyspelers is, maar omdat hij de essentie van de sport verpersoonlijkt.

Het zal Vlaanderen ontgaan dat er op nauwelijks 300 kilometer van Brussel gisteravond een wereldevenement van start ging. De Wereldbeker rugby. Gastland Frankrijk bekampte in het immense Stade de France Argentinië. Vandaag neemt topfavoriet Nieuw-Zeeland, The All Blacks (u hebt hem zeker al gezien, de wilde troep die hun wedstrijden begint met een angstaanjagende Maori-oorlogsdans, met rollende ogen, uitgestoken tongen en stampende voeten) het op tegen Italië in Marseille. Australië speelt tegen Japan en Engeland, het opperrugbyland en de uittredende wereldkampioen, krijgt het aan de stok met de Verenigde Staten.

Eén blik op de poules maakt het meteen duidelijk: rugby is een wereldsport, en hun wereldbeker is zowel qua internationale vertegenwoordiging als qua media-aandacht in de deelnemende landen vergelijkbaar met dat andere spelletje waarbij mannen in het gras rondrennen met een bal, een ronde weliswaar: voetbal.

Even tussendoor: deze wereldbeker is er een van de rugby union, waar er met vijftien spelers aangetreden wordt. Er bestaat ook de kleinere rugby league, waar een team dertien man telt. Het schisma dateert al van in 1865, toen een conflict over de betaling van de spelers (toen al!) onoplosbaar bleek.

Uit het voetbal komt ook deze gevleugelde uitspraak, van de betreurde Rinus Michels: 'Voetbal is oorlog." Ofwel vergiste Michels zich toen van sport, ofwel had hij nog nooit rugby gezien. In vergelijking met rugby is voetbal een sport voor mietjes. Met een schwalbe word je er uitgelachen en met een bloedende kop verder spelen - of beter: vechten - is er de gewoonste zaak van de wereld.

Om de essentie van rugby snel te begrijpen, moet u eens surfen naar youtube.com en er in de zoekmachine 'chabal' intikken. Je krijgt er een heel arsenaal van indrukwekkende charges van de meest tot de verbeelding sprekende figuur uit het rugby: Sébastien Chabal. De Franse 'Number Eight' is een fenomeen. Niet omdat hij de geniaalste aller geniale rugbyspelers is, de grootste, struiste of de snelste is (dat is de Nieuw-Zeelander Joe Rokocoko: hij loopt de 100 meter in 10"66. Op gras en met rugbyschoenen!), maar omdat Chabal de verpersoonlijking is van waar het in rugby over gaat: een combinatie van kracht, snelheid, moed (op het roekeloze af) en de tegenstander met alle mogelijke middelen terugdringen.

Vooral in dat laatste is Chabal een meester. Hij heeft er niet alleen de fysieke kracht voor (hij is 1,92 m groot en weegt 105 kg) maar vooral de looks. Onthoud enkel zijn karakterkop, met lange haren en woeste baard, en vervang zijn spannende rugby-outfit door een mantel van mammoetbont en Chabal kan zo de hoofdrol vertolken in La guerre du feu, de filmklassieker van Jean-Jaques Annaud. Hoeft het te verbazen dat een van Chabals koosnaampjes bij de Engelse club Sale's Sharks 'Caveman' is? "Dat haar en die baard? Tja, ik ben bang van de kapper en ik haat het om me te scheren. Dus doe ik geen van beide nog. En ja, dan groeit dat haar maar", zegt Chabal.

Wanneer Chabal een rugbyveld opstapt, vindt er bij de tegenstand een alarmerende chemische reactie plaats. Volgens Kingsley Jones, de coach van Chabals club Sale's Sharks, checken zelfs de meest hardhoofdige profs hun ziekteverzekering vooraleer ze diep in de donkere ogen kijken van de Fransman. "In rugby zal er altijd een plaats zijn voor mensen als hij", zegt Jones. "Je wilt dat de opponenten bang worden, dat ze bij zichzelf denken: 'Dat beest wil ik niet tackelen. En vooral door hem niet getackeld worden.' Met Chabal erbij voel je dat je een psychologisch overwicht hebt."

Maar haal Chabal van een rugbyveld en stop hem in gewone kleren, dan is hij de zachtaardigheid zelve. Dan verandert hij opnieuw in de jongen van zestien die in een fabriek werkte vooral de coach van het plaatselijke Bourgoin, een stadje in de Rhônevallei, hem opmerkte vanwege zijn grote handen en indrukwekkende lichaamsbouw. Chabal schijnt ook een humoristisch man, die zich verplaatst in een kleine rode Smart. "Mijn ego past er net in", grapt hij daarover.

Maar in Nieuw-Zeeland, de grootste tegenstander van Les Blues op weg naar de titel en de William Webb Ellis Cup, hebben ze geen boodschap aan de zelfrelativerende humor van Chabal. Daar kennen ze hem als 'The Anesthesiologist', de anesthesist. Dat kwam zo: tijdens een pre-Wereldbekertornooi in Eden Park, de rugbytempel in Auckland, tackelde Chabal zo hard op Chris Masoe, ook geen kleine jongen trouwens, dat de Nieuw-Zeelander knock-out tegen de vlakte ging. En minuten later was het weer prijs. Chabal kreeg de bal toegeworpen, maar stootte op een charge van de All Blacks. In plaats van de bal terug te werpen, stormde hij vooruit en ramde Ali Williams vol op de kaak. Gevolg: Williams moest met een paar tanden minder en een op drie plaatsen gebroken kaak het veld verlaten. En Chabal? Die grijnsde even, zo van 'dat heb ik toch maar even mooi opgelost'.

Toch is Chabal, ondanks zijn looks en zijn kwaliteiten, niet de speler die Les Blues draagt. Dat zijn centrumspelers Yannick Jauzion en Fabien Pelous. Chabal krijgt een andere rol in het team, als een soort deus ex machina. In Engeland snappen ze er niets van dat Caveman voor de Franse bondscoach Bernard Laporte aanvankelijk uit het team viel en pas geselecteerd werd toen hij accepteerde op een andere positie te spelen. "Kort voor de selectie bekendgemaakt zou worden, belde Laporte me. Hij zei: 'Ik wil je erbij, maar je moet op de tweede linie spelen.' Ik antwoordde: 'Akkoord, want ik wil wereldkampioen worden.' Dat zou moeten lukken, want we hebben dertig Zinédine Zidanes in de ploeg."

Of Chabal de voetsporen van Zidane kan drukken, op weg naar succes in het Stade de France, zullen we op 20 oktober weten.

Chabal is de verpersoonlijking van waar het in rugby over gaat: een combinatie van kracht, snelheid, moed en de tegenstander terugdringen

Coach Kingsley Jones:

In rugby zal er altijd plaats zijn voor mensen als Chabal. Je wilt dat de opponenten bang worden, dat ze bij zichzelf denken: 'Dat beest wil ik niet tackelen. En vooral door hem niet getackeld worden'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234