Vrijdag 07/05/2021

De adelaars van Carthago moeten scoren in Japan

Op 10 juni staan de Rode Duivels in Oita tegenover de Adelaars van Carthago. Tunesië wordt door velen de zwakste ploeg uit Groep H genoemd, maar de Belgen kunnen wel eens voor een verrassing komen te staan. Ondanks hun blank palmares, profileerde het land zich als een van de betere Afrikaanse teams.

Brussel

Eigen berichtgeving

Freddy Carremans

Plaats 30 bezet Tunesië op de Fifa-ranglijst. Zeven plaatsen hoger bevindt zich België, maar Japan staat momenteel achter het Noord-Afrikaanse land. Wat opvalt bij het bekijken van de lijst is de consistentie van Tunesië. Bijna altijd zit het tussen de twintigste en dertigste plaats. Nochtans kan het land niet echt terugblikken op een groot palmares.

De eerste opvallende prestatie leverden de Tunesiërs op het WK van 1978 in Argentinië. In hun eerste wedstrijd op een wereldbeker ooit bezorgen ze Mexico een 3-1-nederlaag. Het was de eerste maal dat een Afrikaans land erin slaagde een wedstrijd op de wereldbeker te winnen. Vervolgens werd West-Duitsland in bedwang gehouden (0-0). Maar een 0-1-verlies tegen Polen maakte een einde aan Tunesië's wk-dromen.

Vier jaar geleden speelde het zijn tweede wereldbeker. Maar het kon enkel gelijkspelen tegen Roemenië. Tegen Colombia en Engeland ging het ten onder. Maar in het thuisland kreeg Tunesië clementie. De nederlaag tegen Colombia was onverdiend en doelman Chokri El Aouer had een uitstekende prestatie geleverd tegen Engeland.

Toch hopen de voetbalfans in Tunesië dat hun ploeg deze keer wel eens doorstoot naar de tweede ronde. Ze beseffen dat ze in zowat de zwakste groep van het WK zitten en dichten zichzelf dan ook kansen toe om verder te stoten. Hiervoor voelt het zich gesterkt door de voorronde. Het verloor immers geen enkele van de veertien kwalificatiewedstrijden en het moest slechts tweemaal een gelijkspel toestaan, telkens tegen Ivoorkust.

Maar in januari wachtte Tunesië een andere opdracht: de Africa Cup. En daar ging het team volledig ten onder. Als enige Afrikaanse WK-ganger werd het al in de eerste ronde uitgeschakeld. En dat terwijl het op de vorige editie nog de halve finale haalde. In 1998 was het zelfs finalist. Het zorgde voor veel ongenoegen onder de schare supporters. Op het vorige WK werd de nationale ploeg nog als kansloos beschouwd, maar nu hadden ze zich belachelijk gemaakt. Het hoofd van de trainer en de bondsbonzen werd gevraagd. Zij leiden immers een luxeleventje in Tunesië, en daar mag best wat tegenover staan, oordeelden de fans.

Ook de voetballers zelf boeren niet slecht in het Noord-Afrikaanse land. Zij hebben er een echte vedettestatus en verdienen er een meer dan behoorlijk loon. Het is dan ook niet uitzonderlijk dat een topvoetballer uit Tunesië een aanbieding uit Europa afslaat om in eigen land te blijven voetballen. Vooral de topploegen betalen enorme bedragen aan hun spelers. Het clubvoetbal doet het dan ook beter dan de nationale ploeg. Tunesië is een welvarend Afrikaans land en dat laat zich ook zien bij de clubs. Er worden geregeld spelers aangekocht in andere Afrikaanse landen, zoals Nigeria, Kameroen of Ghana, om in de Tunesische competitie aan de slag te gaan. De nationale ploeg telt zelfs een genaturaliseerde Braziliaan in de rangen. Jose Clayton had het zo naar zijn zin in Tunesië, dat hij best voor de nationale ploeg wilde uitkomen. Waar de naturalisatie normaal een heikel probleem is in Arabische landen, mocht Clayton toch het shirt van de Adelaars van Carthago aantrekken.

Momenteel is hij aan de slag bij Esperance de Tunis, met zes spelers ook de hoofdleverancier van de nationale ploeg. De ploeg is in handen van de presidentiële familie en heeft, zoals in zovele steden, een volkse concurrent, de Club Africain. Deze twee verdelen al jaren de prijzen in Tunesië en scoren ook niet slecht in de Afrikaanse clubcompetities, maar sinds kort hebben ze concurrentie gekregen van de Etoile Sportif du Sahel uit Sousse. De stad boert economisch goed en investeerde in de lokale voetbalclub.

Niet alleen wordt er geld gestoken in spelers, ook de infrastructuur mag er zijn. Vele stadions werden al aangepast voor de organisatie van de Africa Cup in 1994 en voor de Meditterane spelen in september mochten de bouwers van het Stade de France in Parijs een gloednieuw complex neerpoten in Tunis.

Meteen zit het al goed voor de volgende Africa Cup, die Tunesië in 2004 opnieuw organiseert. Enkel sportief moet het dan wat beteren. Voor het WK zag het in ieder geval al zijn doelman Chokri El Ouaer en middenvelder Oussama Sellimi geblesseerd uitvallen en spelverdeler Skander Saouyah werd betrapt op het gebruik van nandrolon. Bondscoach Ammar Souayah rekent dan maar op de nieuwe lichting met als speerpunt Ajax-speler Hatem Trabelsi. Die onzekerheid zorgt ervoor dat eerste wedstrijd vanuit het thuisland binnenshuis zal bekeken worden. Maar loopt het goed, dan zullen de café's in Tunesië al snel vollopen en staan de wagens klaar om na een eventuele zege getooid met vlaggen en uitzinnige supporters door de straten van Tunis te rijden.

De bouwers van het Stade de France pootten in Tunis een gloednieuw complex neer voor de Mediterrane Spelen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234