Woensdag 11/12/2019
Hugo Camps. Beeld Stephan Vanfleteren

Column

De acceptatie van vrouwenvoetbal is een ezelsdracht van jaren geweest

Het Nederlandse Voetbal International waagde zich aan een cover over vrouwenvoetbal. De Oranje Leeuwinnen zijn immers kandidaat-finalist op het EK voetbal voor vrouwen dat zondag in Nederland van start gaat. De Red Flames zijn ook van de partij.

De reacties op het coververhaal van VI waren vernietigend. Hoe bestaat het dat een mannenblad vrouwenvoetbal propageert? Ga dan bij Libelle weken! Voetbal hoort een mannensport te blijven. Dat soort braakteksten, aangevuld met badinerende en seksistische grappen. Het is een stuitend anachronisme, maar zo zijn er wel meer in de machocultuur van het voetbal. Het achterhoedegevecht zal trouwens niet helpen. Damesvoetbal zit in de lift. De Nederlandse stadions zullen vollopen voor de EK-wedstrijden. Het enthousiasme zal niet onderdoen voor wedstrijden van de Rode Duivels en Oranje.

Elke vorm van masculiene superioriteit is misplaatst. Er wordt op niveau gevoetbald door de damesploegen van Anderlecht, Arsenal en Bayern München. En niet aan een wandeltempo. Om de lezers van VI in hun razernij te bedienen, herinner ik er graag aan dat de Braziliaanse voetbalster Marta de gratie van Pelé dichter benadert dan menig mannelijke international. Marta heeft damesvoetbal uit amateuristische vrijblijvendheid gehaald. Ze is niet de enige.

De acceptatie van deze sport is een ezelsdracht van jaren geweest. Voetbal voor vrouwen was door de Belgische voetbalbond tot 1971 verboden. In Engeland duurde het tot 1992 voor de Football Association de armen spreidde voor de dames. Terwijl het juist Schotse suffragettes waren die in 1881 een eerste interland hadden afgedwongen.

De clichés en platitudes die aan de toog over vrouwenvoetbal worden gedebiteerd, zijn de achterlijkheid voorbij. In het wielrennen heb je het ook, dedain voor dames op de fiets. Inclusief gore humor over hun dikke kont. Het laatste klopt sowieso niet en bewijst de boosaardigheid van het vooroordeel.

Ook de Red Flames hebben hun Eden Hazard: Tessa Wullaert (24) wordt door alle topclubs gesolliciteerd. Bij Wolfsburg heeft ze in een zware competitie gespeeld. Met 31 doelpunten in 57 interlands heeft ze ook bij de Red Flames haar visitekaartje afgegeven. Janice Cayman en Aline Zeler zijn eveneens van internationale allure. De tijd dat vrouwenvoetbal hier een gezelschapsspel voor dromerige meisjes was, is lang voorbij. Er wordt door de dames professioneel getraind en gevoetbald. Wullaert wordt in één adem genoemd met Vivianne Miedema, de absolute topspeelster van Oranje. Het vrouwenvoetbal leeft in Nederland nog iets meer dan bij ons, ook wegens een langere traditie. Noorwegen en Denemarken zijn de andere cultuurdragers van voetbal voor dames. Samen met Nederland en Duitsland titelpretendenten op dit EK.

De coach van de Red Flames is een man: Ives Serneels. Er lijkt sprake van chemie tussen hem en de speelsters. In Nederland is Sarina Wiegman bondscoach, een vertrouwde naam in het vrouwenvoetbal. Ze heeft wel een man als assistent gekozen: de zeventiger Foppe de Haan, ex-Heerenveen. Foppe weigert plaats te nemen in de dug-out. Hij volgt de wedstrijd vanuit de tribune – de egards moeten exclusief voorbehouden blijven aan de dames. Terechte pudeur.

Jarenlang hadden we Justine en Kim als kampioenengezicht van vrouwensport. Ze waren wereldtop. Dat zijn de Red Flames nog niet, maar hun deelname aan het EK is alvast bemoedigend. Ze verdienen de komende dagen een paar busreizen naar de Nederlandse speelsteden. Tricolore uit het raam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234