Woensdag 27/01/2021

De AB maakt zich op voor de finale van Humo's tweejaarlijkse Rock Rally

'Misschien hoor je nog iets van mij, misschien ook niet.' Het zou een passend opschrift kunnen zijn voor elke wagen die toeterend de Rock Rallyfinale uitbolt

De weg naar roem of vergetelheid

Naar tweejaarlijkse gewoonte probeert aanstormend Vlaams rocktalent morgen in de hoofdstedelijke Ancienne Belgique weer tot het pantheon van Humo's Rock Rallylaureaten door te stoten. Daarmee ligt de weg naar roem en succes echter niet meteen geplaveid. Want voor elke twee toekomstige kleppers levert 's lands meest gerenommeerde rockconcours een winnaar af waarvoor al snel een opsporingsbericht moet worden uitgevaardigd.

BRUSSEL

Van onze medewerker

Kurt Blondeel

'De bedoeling is nog altijd een beginnende groep een handje te helpen, een groep die met andere woorden nog niet klaar zou mogen zijn", vat Humo-redacteur en RR-jurylid Charlie Poel de opzet van de in 1978 voor het eerst georganiseerde wedstrijd samen. Het is een criterium waar The Peter Pan Band acht jaar later glansrijk aan beantwoordde door er amper drie maanden na het feestgedruis al het bijltje bij neer te leggen. Voorman Alain Vande Putte nam met een natura (!) deel van de prijzenpot de wijk naar Engeland en keerde pas zeven jaar later terug, onder meer om tekstschrijver achter K3 te worden.

"Ik wou hier al langer weg en toen kwam die plotse bekendheid er ook nog eens bij: mensen die je opeens anders bekijken en behandelen. Ja, ik moet toegeven dat ik over onze deelname op voorhand niet goed had nagedacht. (lacht) Maar dat was nu eenmaal de fase in mijn leven waarin ik dacht dat beroemdheid alles zou oplossen."

The Peter Pan Band trok in 1986 naar huis met een geldsom van 50.000 frank, een platencontract voor één single bij EMI ter waarde van 120.000 frank, én een nieuwe bestelwagen die het opvallende logo van sponsor en tabaksproducent Drum droeg. "Die reclame moest er een jaar lang op blijven staan", herinnert Vande Putte zich. "Net voor ik naar Engeland vertrok, kreeg ik een brief van de advocaat van de andere groepsleden, waarin ze mij ervan beschuldigden dat ik er met de boel vandoor wilde gaan. (zucht) Soms kun je de clichés in je leven nu eenmaal niet ontwijken. Maar ik heb die bestelwagen overgekocht en ik heb er vensters in laten steken, om links te kunnen rijden zonder te verongelukken. (lacht) Weg Drumlogo."

Ook het prijsbeest van de RR-editie 1992, het Kalmthoutse Charlie 45, kwam na een vliegende start al snel in de gracht terecht. "Muzikaal gezien zaten we binnen de groep niet op dezelfde golflengte en zakelijk wou het ook niet echt lopen", doet zanger, gitarist en songschrijver Karl Eckardt het verhaal. "Grote platenfirma's waren niet geïnteresseerd en de kleinere die het wel waren, deden voorstellen waar je beter niet op kon ingaan. Het leek me bijvoorbeeld niet de bedoeling dat je als groep zelf je studiokosten moest betalen en zelf je platen moest verkopen."

Ondanks een traditiegetrouw tumultueuze bekendmaking van de podiumplaatsen ("Ik stond vlak naast Guy Mortier toen die met pinten werd bekogeld", weet drummer Gert Pauwels nog) waren de kwaliteiten van het trio overduidelijk. "Charlie 45 heeft het talent, de stem, het lef, de stijl en de songs om het ver te schoppen", schreef Marnix Peeters in Humo. Maar na één single en één ep stierf Charlie 45 in 1994 een stille dood. Toch benadrukt Eckardt dat het hem in 1992 wel degelijk om die eerste plaats te doen was. "Dat ging zo ver dat het verboden was om te zeggen: we probéren te winnen", lacht de Kempenaar, die overigens net zijn homestudio heeft afgewerkt. "Misschien hoor je nog iets van mij, misschien ook niet."

Het zou een passend opschrift kunnen zijn voor elke figuurlijke wagen die toeterend de RR-finale uitbolt. Trouwens, rond Goose en The Van Jets, respectievelijk winnaars in 2002 en 2004, is het na de obligate single dan wel ep eveneens angstwekkend stil gebleven. Geen paniek echter, want beide West-Vlaamse bands presenteren na de zomer hun langspeeldebuut. Hoewel het bij beide frontmannen luidt dat het echte werk na de finale nog moet beginnen, staat het buiten kijf dat de gouden medaille vooral qua optredens vele deuren opent. "De negatieve kant van de zaak is wel dat je voor eeuwig Mister Rock Rally blijft en je dat ook steeds weer moet bewijzen", stelt Johannes Verschaeve van The Van Jets. "Voor iedere tros fans staan er evenveel sceptici in de zaal die je al bij voorbaat een schijtgroep vinden."

Volgens Goosezanger Michael Karkousse draait de RR om meer dan de muziek alleen. "De meeste groepen die eraan deelnemen staan nog niet op het punt om een plaat te gaan maken. Het is het pakket van welke mensen er in de band zitten, welke muziek zij maken en met hoeveel gedrevenheid dat gebeurt dat toelaat om talent op te sporen." Vier jaar in stilte verder groeien lijkt volgens Charlie Poel inmiddels een gemiddelde te zijn geworden, en dat loont ook. "Ik heb een aantal dingen gehoord van de plaat van Goose die ik echt fenomenaal vind. Voor de jury is het dan ook de grote kunst om iets te bekronen dat vandaag misschien nog niet goed is, maar het wel over twee of drie jaar zal zijn."

Dat RR-winnaars die ervaring de rest van hun leven meedragen, blijkt ten slotte wel uit de verrassende ontboezeming van Alain Vande Putte. "Eigenlijk wou ik dit jaar weer meedoen", bekent hij lachend. "Ik dacht: het is twintig jaar geleden, en ik voelde weer wat mij toentertijd over de streep had getrokken om mij in te schrijven: nieuwsgierigheid naar de reacties op de songs die ik net gemaakt had. Maar helaas waren de preselecties toen al bezig. Och, wie weet probeer ik het over tien jaar nog eens."

De finale van de Rock Rally vindt morgen plaats in de AB, Anspachlaan 110 in Brussel. U vindt een fijn archief door op de site www.humo.be op 'rock rally' te zoeken.

De finalisten van 2006 en het oordeel van de jury

Balthazar

'Mooi uitgebalanceerde, proper op elkaar ingespeelde groep, waarbij het aangenaam stilstaan is.'

Freaky Age

'Wie zich op zijn veertiende op een Rock Rallypodium niet belachelijk maakt, verdient meer dan een preselectie.'

Goo Darling

'Opwindende, hoekige rock met daaroverheen de geweldige stem van de beste frontvrouw op de Rock Rally.'

Krakow

'Uitzonderlijk functionele slowcore.'

Revenge 88

'Old school rock-'n-roll van een goed jaar, met de juiste mensen op de juiste plaats.'

Rye Jehu

'Sioen meets The Van Jets.'

The Blackbox Revelation

'Jong, opwindend en met een sound om motherfucker tegen te zeggen.'

The Hickey Underworld

'De enige keer dat we kippenvel hadden tijdens de preselecties.'

The Shelter Tapes

'Aanstekelijke flowerpop die weleens heel vlug tot volle bloei zou kunnen komen.'

Tokota

'Iets wat op StuBru in een programma naar keuze geenszins zou misstaan.'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234