Woensdag 02/12/2020

'De 5 van '91': Jasper Steverlinck over 'Ten'

Beeld UNKNOWN

Een week lang blikt Studio Brussel terug op vijf legendarische platen die twintig jaar geleden werden uitgebracht. Vandaag staat Ten van Pearl Jam in de kijker. Fan van het eerste uur Jasper Steverlinck laat zijn licht schijnen over die classic. 'Heel lang geleden leek ik zelfs wat op Eddie Vedder, met dat lang krullend haar.'

Achteraf bekeken heeft de explosie van grunge meer betekend voor de verkoop van flanellen houthakkershemden, gescheurde designer jeans en stijlloze combat boots dan voor een rijke muzikale erfenis - hierbij verbranden we trouwens ritueel al onze jeugdfoto's.

Maar net zo goed maakte het genre begin jaren '90 komaf met de plastieken hitparadepop van Whitney Houston en consorten. En gaf het een stem aan een generatie die zich verloren en misbegrepen voelde. Een van die grungeplaten die nog jaarlijks jonge, treurende zielen blijft aanspreken, is Ten van Pearl Jam. Vandaag goed voor een verkoop van tien miljoen exemplaren. Nu ja, een pure grungeplaat is dat debuut niet. De seventiesrock van Led Zeppelin lag er bijvoorbeeld dikker op dan de luid-zachtdynamiek van de Pixies, die het genre zo typeerde.

Ook de imposante, erg wendbare strot van Eddie Vedder plaatste de groep ver buiten de schutskring van de grunge, waar rauwe stemmen en verveeld geneuzel schering en inslag leken. Bovenal zorgden de teksten van Vedder voor een uitgebreide spionkop. De zanger vatte de zeitgeist door te zingen over het jonge kanonnenvlees van Amerika: de verstoten kinderen die zelfs door hun eigen ouders uitgespuwd worden en door het lint gaan ('Jeremy'), een ontheemde generatie ('Even Flow') en de psychiatrische gevalletjes ('Why Go'). 'Alive' en 'Once' hoorden dan weer bij een mini-opera, over een vader die sterft, waarop de zoon het op een blind moorden zet. Die eerste song verwees overigens ook naar Vedders éigen stiefvader, van wie hij tot zijn zeventiende altijd had gedacht dat het zijn echte vader was.

Die donkere teneur inspireerde het muziekblad Melody Maker tot de vergelijking "Pavarotti die Michael Stipe neerzet": even doorleefd, emotioneel en stemvast klonk de zanger inderdaad op Ten. Voor Jasper Steverlinck en zo'n negen miljoen anderen was Vedders stem ook genoeg om zich tot fandom te bekeren.

Je was 15 toen Ten uitkwam. De ultieme puberplaat voor jou?
"Die plaat zorgde vooral voor een verschuiving in mijn muzieksmaak. Tot dan luisterde ik naar de hardrock van Iron Maiden en de metal van Napalm Death. Maar net als bij Appetite for Destruction van Guns N' Roses had ik met Ten het gevoel dat alles netjes samenviel: de snoeiharde en strakke drums, de melodische solo's, de dramatische stem van Eddie Vedder en zijn emotionele teksten."

Je covert vandaag 'Black'. Die song zou over abortus gaan, wordt beweerd. Wat doet dat nummer met jou, als jonge vader?

"Zo heb ik het nooit bekeken. Ik dacht altijd dat het over een onmogelijke liefde ging. Een gebroken hart. Maar was dat niet net zo mooi aan grunge? Die abstracte, cryptische teksten? Je haalt eruit wat je zelf wil. Die teksten zijn je eigen kruiswoordraadsel."

Vanaf dag één had Pearl Jam even passionele voor- als tegenstanders. Wierp jij je op als missionaris?

"Toch wel: de meeste van mijn metalvrienden vonden Pearl Jam te soft en te melodisch. Maar ik heb een groot aantal kunnen overtuigen. Of beter: de songs van Pearl Jam en de gitaarkunsten van Stone Gossard hebben heel wat mensen over de streep getrokken."

Heeft de groep die classic ooit nog overtroffen?
"Nee. Maar dat lag niet echt aan hun latere songs. Ik geloof dat je als groep eigenlijk maar één keer de juiste plaat op het juiste ogenblik kan maken. Pearl Jam surfte toen even op de hoogste golf, en daarom blijft die plaat hun carrière overschaduwen. Maar helemaal terecht is dat niet."

Jasper Steverlinck. Foto Alex VanheeBeeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234