Woensdag 02/12/2020

'De 5 van '91': Alex Callier over 'Blue Lines'

Beeld UNKNOWN

Een week lang blikt Studio Brussel terug op vijf legendarische platen die twintig jaar geleden werden uitgebracht. Vandaag staat Blue Lines, het triphopdebuut van Massive Attack in de kijker. Fan van het eerste uur Alex Callier (Hooverphonic) laat zijn licht schijnen over die classic. 'Ik heb nooit veel opgehad met drugs, maar wél met de trip waarop Massive Attack je meenam.'

Is het een vloek om te debuteren met een klassieker? Massive Attack vindt van wel. Toen Blue Lines uitkwam, veranderde de groep uit Bristol het gezicht van de Britse muziek: ze vonden triphop uit (al kwam die term dan weer van een journalist met een zwak voor wiet), en ze waren de roergangers van een hele scene met Portishead en Tricky als voornaamste exponenten. Om nog maar te zwijgen over de honderden klonen die de rest van het continent gingen bevolken.

Maar volgens volwaardig lid 3D wierp die plaat ook een veel te grote schaduw over de rest van hun oeuvre. Zijn frustratie is begrijpelijk. Achteraf volgden nog prachtplaten als Protection en Mezzanine - 'Teardrop' zou zelfs de hitlijsten aanvoeren - maar Blue Lines wordt nog altijd beschouwd als hun ultieme meesterwerk.

Nu, ook dat is geen wonder. Songs als 'Unfinished Sympathy' en 'Safe from Harm' bedienden zich van hypnotiserende hiphopbeats en sensuele grooves die - ongehoord in die tijd - vermengd werden met snuifjes soul, funk, reggae en dub. Net die voortdurende botsing van genres maakte Massive Attack uniek.

Mecenas én believer was Neneh Cherry, die de groep financieel ondersteunde toen ze de plaat opnamen. Gastrapper Tricky werd op zijn beurt ontdekt door dit debuut en reggaeveteraan Horace Andy kreeg een tweede leven in de schijnwerpers als belangrijkste stem van Massive Attack.

Grappig genoeg werd het leeuwendeel van de mijlpaal Blue Lines opgenomen in het babykamertje van Cherry. Een kamer die overigens verschrikkelijk stonk naar een verdwaalde luier achter de radiator. Haalde Blue Lines zijn grandeur dan uit stinkende kak? Alex Callier rook alleszins niks verdachts en noemt zich tot op vandaag een grote fan.

Waarom is Blue Lines zo grandioos?
Callier: "Hun muziek was echt nieuw in die tijd. We spreken over de periode waarin de sampler net betaalbaar en bestuurbaar was geworden: een hele wereld van house, trance en triphop ging open. Nu, Blue Lines mag dan wel als tijdloos bestempeld worden, toch vind ik de sound op die plaat soms verouderd. Al geldt dat niet voor 'Unfinished Sympathy'. Die song krijgt de tand des tijds nooit kapot."

Jij en Noémie brengen op StuBru een versie op piano. Denk je dat de song overeind blijft zonder strijkers of beat?
"Absoluut. De essentie zit hem in de zanglijn. Ik begrijp je wel, hoor. Ik dacht ook altijd dat Nick Drakes 'River Man', mijn favoriete nummer aller tijden, bestond bij de gratie van strijkers. Maar toen ik een demo zonder hoorde, vond ik die even adembenemend. Een goeie song blijft een goeie song."

Ook jullie debuut hield zich op in de sfeer van triphop. Was Blue Lines een grote inspiratie?

"Massive Attack stuurde me alleszins in de richting van de samples. Maar op onze eerste plaat hoor je eigenlijk nog meer de newwave-invloeden van My Bloody Valentine en Slow Dive dan van de reggae die triphop beïnvloedde."

Blue Lines draaide in 'splifftempo': van een vederlichte 90 beats per minuut naar een stonede 67. Was dat aan jou besteed?
"Ik heb nooit veel opgehad met de drugscultuur. Ik geloof ook niet in stoned muziek maken. We smoorden toen wel wiet en dronken Red Bull - het nieuwste wondermiddel op de markt toen. Maar dat was altijd achteraf, nooit tijdens het werk. En zelfs dát gebeurt nu niet meer. Vandaag houd ik nog het meeste vast aan tea time.(lacht)"

Alex Callier (Hooverphonic). Foto Alex VanheeBeeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234