Vrijdag 10/04/2020

David Galle (28) wint onverwacht maar terecht tweede editie van Comedy Casino Cup

'Als je niet met je kop op tv komt,

dan besta je niet als comedian'

David Galle won de tweede editie van Comedy Casino Cup, de zoektocht van Canvas naar nieuw comedytalent. Het werd een onverwachte en overweldigende triomftocht voor de Bruggeling. Met zijn 'mix van observatiehumor en absurde pis- en kakgrappen' palmde de poulain van coach Gunter Lamoot zaal en jury in. 'Van nature ben ik niet zo ambitieus. Behalve in comedy. Ik zou het een roeping durven te noemen.'

door Sarah Theerlynck

Brussel l In de finale van Comedy Casino Cup moest David Galle het opnemen tegen Jeroen Leenders en Steven Gabriëls. De prettig gestoorde Leenders gedroeg zich vooral als een ongeleid projectiel en de geboren verteller Gabriëls was vergeten voldoende grappen in zijn act te stoppen, maar Galle schitterde. Met zijn bedrieglijk eenvoudige humor en aandoenlijke verschijning en vertelwijze was hij overduidelijk de winnaar van de avond. Een verrassing, toch wel, want toen we hem drie maanden geleden bezig zagen op de preselecties hadden we nooit durven voorspellen dat hij de wedstrijd zou winnen.

"Ik ben enorm gegroeid als comedian sindsdien", geeft de Bruggeling toe. "Toen ik met comedy begon, speelde ik meer een typetje. Ik droeg een bril en een pak en verschool me daar voor een stuk ook achter. Net voor Comedy Casino Cup begon, heb ik dat laten varen. En daar ben ik blij om. Mijn comedy is eerlijker geworden. Ik heb het over wat voor mezelf waar is en daardoor komt mijn humor gewoon beter over. Nu ik zo intens met comedy bezig ben geweest, ben ik ook een stuk ambitieuzer geworden."

Hoe ben je zes jaar geleden in de comedywereld terechtgekomen?

David Galle: "Laurent Winnock heeft me erin meegesleurd. In het begin vormde ik samen met hem het duo Winnock & Galle. Ik had er ooit al wel eens aan gedacht om comedy te doen, maar ik durfde niet. Laurent durfde. Hij stapte op mensen af, kon zichzelf verkopen. Als we moesten optreden, durfde ik niet eens naar de eigenaar van het café of de zaal in kwestie te gaan om te zeggen dat ik een deel van het duo was dat die avond zou optreden." (lacht)

Waarom zijn jullie gesplit?

"Laurent was met andere dingen bezig en wilde niet voluit voor comedy gaan. Voor hem was het gewoon iets leuks. Hij kon zijn humor ook op andere vlakken kwijt. Hij was bijvoorbeeld de man die die 'piss on Bush'-stickers, die een paar jaar terug in alle pissijnen hingen, heeft gemaakt. De eerste keer dat ik zonder hem ging optreden, was een ramp. Het was op de Gentse Feesten en ik had mezelf laten aankondigen als Winnock & Galle. Mijn voornaamste grap bestond erin aan te kondigen dat Winnock er niet was geraakt. (lacht) Wat ik trouwens nog een tijdje heb volgehouden ook. Wat ik met Winnock & Galle deed, was puur absurdisme. Laurent en ik waren Kamagurka en Herr Seele. Wat ik nu doe, is compleet anders. Het is een combinatie van observatiehumor en pis-en kakgrappen met absurde trekjes."

Je vindt pis- en kakhumor niet beneden je niveau?

(lacht) "Ik ben ernstig aan het overwegen om dat soort humor achterwege te laten, ja. Ik heb meer te vertellen. Aan de andere kant vind ik wel dat mijn pis- en kakmoppen echt goed zijn. En: uiteindelijk valt ook kakken onder herkenbare humor."

Moet een comedian de maatschappij ook geen spiegel voorhouden?

"Vroeger was ik absoluut tegen maatschappijkritische humor, of beter: tegen de dwang om maatschappijkritische humor te brengen. Ik heb ooit deelgenomen aan de Culture Comedy Award en toen was de kritiek van de jury dat ik te veel 'kleine kamertjes'-humor bracht en te weinig maatschappijkritisch was. Ik werd daar ambetant van. Je kunt een comedian toch niet verplichten maatschappijkritisch te zijn? Maar nu ik wat ouder geworden ben, voel ik me wel klaar om het op een podium te hebben over wat mij ergert aan de maatschappij. Maar ik ben geen Joost Vandecasteele (halve finalist Comedy Casino Cup, ST), die op het podium stond met de houding: 'Ik ga hier de wereld veranderen.' Uiteindelijk zijn en blijven we komieken. De mensen komen naar ons kijken om eens goed te lachen."

Toch vond ik je tijdens de finale het sterkst toen je het over de Gazastrook had.

"Dank u. Ik denk inderdaad dat het een goede zet was om mijn ergernis aanschouwelijk te maken door de situatie te vergelijken met iemand die voorsteekt aan de kassa van een warenhuis. Uiteindelijk is dat hele conflict even belachelijk als twee mensen die ruziemaken over het feit wie er nu eerst stond in de rij."

Had je je op voorhand de bedenking gemaakt: misschien kan ik beter geen moppen maken over zo'n delicaat onderwerp?

"Nee, al blijkt natuurlijk wel vaak dat mensen niet doorhebben waar het in wezen over gaat als een delicaat onderwerp aangesneden wordt. De rel over Philippe Geubels' grap over joden was ronduit belachelijk. Wat heeft hij uiteindelijk gezegd? Dat hij zich geërgerd had aan de censuur van Michael Freilich (hoofdredacteur van Joods Actueel, ST), waarop hij de volgende uitstekende grap vertelde: 'Als er in Antwerpen een gaslek ontstaat, zal Freilich het stadsbestuur dan aanklagen voor provocatie?' Dat is lachen met de lange tenen van de joden, niet met in de Holocaust vermoorde kinderen.

"Ik vind dat iedereen met alles mag lachen, maar zelf voel ik niet de behoefte om te provoceren. Anderen hebben dat voor mij al gedaan en beter. Ik zal het enkel over een delicaat onderwerp hebben als ik echt geloof in wat ik zeg en me echt erger aan een bepaalde situatie. Mij ga je niet horen zeggen: 'Hei joden! Geef maar gas!'"

Hoe was het eigenlijk om opeens op tv te komen?

"Goed. Het stimuleerde me. Ik moest wel goede, nieuwe dingen schrijven en brengen, want ik wist: het komt op tv en daarna wellicht op YouTube. Kortom: veel mensen gaan het zien en het moet een jaar lang grappig blijven. Het is ook heel nuttig om jezelf bezig te zien op tv. Vaak had ik het gevoel dat ik ongelooflijk slecht bezig was, maar bleek dat enorm goed mee te vallen. Zat ik van mezelf te denken: 'Eigenlijk doe ik dat nog wel goed.'

"En daarnaast: het is triestig om te zeggen, maar zolang je met je kop niet op tv geweest bent, besta je niet als comedian."

Je werkt als bediende in een transportbedrijf. Ga je die job nu opgeven om fulltime comedian te worden?

"Ik ben van nature niet bijzonder ambitieus. Ik verbaas me altijd over collega's die met grote stelligheid verkondigen dat ze over vijf jaar daar willen staan in het bedrijf. In comedy heb ik echter wel ambitie, wellicht omdat dat echt mijn ding is. Ik zou het zelfs een roeping durven noemen. Maar ik blijf wel nuchter. Ik vraag me af of het wel haalbaar is: leven van mijn comedy. En elke avond van huis weg om op te treden... Ik weet het toch niet goed. Don't quit your dayjob yet, wil het cliché. Voorlopig kan ik me daar nog in vinden."

Erg rock-'n-roll klinkt het niet.

"Misschien niet. Maar ben ik niet rock-'n-roll omdat ik rekening hou met andere mensen? Mijn vrouw is zwanger van ons eerste kindje. Ik kan toch moeilijk zeggen: 'Trek uw plan ermee. Ik ben weg om op te treden.' (pauze) Ik weet het niet. Ik heb nog altijd niet beslist wat ik later wil worden."

Info over David Galle: www.davidgalle.be, voor info over de optredens van de CCC-finalisten: www.comedyvictorytour.

David Galle:

Mijn pis- en kakmoppen zijn echt goed en uiteindelijk valt ook kakken onder herkenbare humor

n Bruggeling Galle pakte in de finale de zaal en de jury in en mag de Comedy Casino Cuptrofee mee naar huis nemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234