Donderdag 09/04/2020
Julie Cafmeyer.Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Dat is het aantrekkelijke aan een blanco dag. Dat je vanuit het niets nieuwe routines kan opbouwen

Julie Cafmeyer is columnist. 

Net voor de quarantaine begon, was ik op bezoek bij een vriend. Hij heeft een rijsttaartje gekocht en maakt een smoothie met rode biet en gember voor me. Hij zegt: “Het klinkt misschien fout, maar ik verlang zo naar een quarantaine. Ik ben het zoveelste cliché dat bekent dat hij al jaren opgejaagd leeft. Ik kan me al zo lang niet meer concentreren. Ik probeer me sinds drie jaar elke ochtend iets heel simpels voor te nemen. Bijvoorbeeld: vandaag ga ik broccolisoep maken. Nog geen twee uur later zit ik in de frituur een curryworst special te eten. Daarna voel ik me schuldig omdat ik wéét dat mijn lijf liever broccolisoep wil dan een curryworst. Dat klinkt nu heel banaal. Die curryworst is eerder een metafoor voor: wat wil ik nu werkelijk in dat leven van mij? Wat wil ik dat op een dieper niveau goed voor me is? En waarom kom ik niet tot de dingen die ik wil?”

Hij neemt een slok van het rodebietensap. Het is hem vandaag alvast gelukt om een smoothie uit die blender te persen. Die verdomde blender die hem elke dag aankijkt, wel tegen hem lijkt te spreken: ‘Gebruik me. Ik ben goed voor je lichaam!’

Hij zet zijn glas terug op tafel en kijkt ernstig in de verte. Ik vraag me af of hij nu dankzij die metafoor van de curryworst een existentieel dieptepunt zal bereiken. Gaat hij instorten? Ik neem nog een hap van de taart omdat ik niet meteen op een troostrijke repliek kom.

“Kijk, het draait niet om die curryworst”, gaat hij verder alsof hij mijn gedachten kon lezen. “Het gaat erom dat je zo nu en dan dingen in je leven doet die essentieel voor je zijn.”

Ik zeg hem dat hij niet de enige is, dat zoveel vrienden me al vertelden dat ze druk bezig zijn met schema’s op te zetten, structuren te scheppen, lijstjes te maken om eindelijk te doen wat ze zo graag willen. Het gaat om kleine dingen. Dingen als piano leren spelen, een boek lezen, opruimen.

Hij zegt: “Ja, precies. Alsof de leegte inspireert. Dat is het aantrekkelijke aan een blanco dag. Dat je vanuit het niets nieuwe routines kan opbouwen. Dat je kan voelen: wat vind ik nu echt leuk? En kan ik mijn leven daarop inrichten? Je terugtrekken om te voelen waar je motor zit. Ik geloof dat we hieruit kunnen leren. Ik droom al enkele nachten over de schone lucht in China. Ik droom over paradijsvogels, kolibries en toekans die euforisch in een blauwe lucht vliegen. Ik droom over mensen die weer ademen. Ik moet de hele tijd maar denken aan die zin van Camus: ‘Midden in de winter begreep ik eindelijk dat er in mij een onoverwinnelijke zomer huisde.’ Dat geeft mij hoop, dat er iets nieuws tot leven kan komen midden in de crisis.”

Het was even stil. Ik wilde hem vasthouden, maar dat deed ik natuurlijk niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234