Dinsdag 18/06/2019

lust & liefde

“Dat hij Wordfeud met me wilde spelen, snapte ik, maar seks?”

Beeld Thinkstock

Vera (69) leerde hem kennen via Wordfeud. Na een eerste nacht samen in een hotel, is ze smoorverliefd op hem. Alleen weet ze niet zeker waarom hij juist voor haar heeft ­gekozen. Vera is immers 25 jaar ouder.

“Het was een vrijdagmiddag vorig jaar. Ik zou hem dat weekend voor de eerste keer ontmoeten nadat we een half jaar Wordfeud hadden gespeeld. Ik was die ochtend bijtijds opgestaan en naar mijn vriendin gereden om samen een weekendje door te brengen in zijn stad. Met haar verbleef ik in een klein hotel en voor de avond erop had ik een extra kamer gehuurd, want dan zou hij komen logeren. Een eenpersoonskamer, want een smal bed was voor ons breed genoeg dacht ik. Ik was 68. Hij 43, dezelfde leeftijd als mijn schoondochter. Toen ik ­aankwam die vrijdagmiddag appte hij, ik kom je vast even gedag zeggen. En zo kwam het dat ik op het terras van dat hotelletje op hem zat te wachten, in mijn kleren die eigenlijk niet voor minnaars waren bestemd, een makkelijk zittende reisbroek en T-shirt. Alleen mijn schoenen had ik verwisseld voor de zilveren Gabor-pumps die ik in de uitverkoop had gekocht, omdat hij had laten weten dat hij zo van pumps hield.

“Even was ik in de war omdat we nu al kennis gingen maken, ik had me helemaal ingesteld op zaterdagavond. Maar mijn vriendin zei, doe nou maar, als het tegenvalt weet je dat ook weer en kun je die kamer van morgen nog afzeggen.

“Het was een terras aan de rand van de weg. Tegen de ober zei ik dat ik wachtte op mijn gezelschap en ineens zag ik in de verte iemand uitstappen die helemaal aan de beschrijvingen voldeed: niet te lang, een open gezicht, donker haar. Van tevoren hadden we foto’s van elkaar gestuurd, en bij een foto van mij schreef hij, o, je bent wel oud. Waarop ik terugschreef: Wat had je dan verwacht, ik ben 68.

“Natuurlijk, ik heb me vaak afgevraagd: waarom kiest hij mij? Dat hij Wordfeud met me wilde spelen, snapte ik, maar seks? Viel hij soms op oudere vrouwen? Nee, dat was het niet, had hij gezegd toen ik ernaar vroeg. Maar wat dan wel, daar gis ik een jaar en zo’n vijftal ­ontmoetingen later, nog naar.

“Hij is een man van weinig woorden. Als ik hem ­bijvoorbeeld laat weten hoe fijn ik ons contact vind en zijn bevestiging zoek, vang ik meestal bot. Pas als ik ­aandring, antwoordt hij iets als: ik zou het toch niet doen als ik het niet leuk vond? Dus vul ik zelf zijn beweeg­redenen maar in: bij mij is hij veilig, ik zoek geen ­toekomst, hij is aan mij verknocht.

“Toen ik hem die eerste keer de weg zag oversteken, wist ik het zeker: dit was de man met wie ik me zonder hem een keer ontmoet te hebben, zo verbonden voelde dat ik er ’s nachts niet van kon slapen. Ik kon me niet meer in bedwang houden, rende naar hem toe. Daar zoenden we, midden op straat en even later aan ons tafeltje ­zoenden we weer. Niemand zei iets van die oudere vrouw die zoende met een man als haar zoon op een ­terras in een provincieplaats, ik zou me er trouwens niet door hebben laten weerhouden.

“Toen hij een half uur later zijn pak gladstreek en opstond, liep ik met hem mee naar de auto, waar ik even naast hem ging zitten. Daar zoenden we weer en ­beloofden elkaar de volgende dag te zien.

“Die zaterdag bracht ik rustig door met mijn vriendin, we bezochten haar dochter die in de buurt woonde, ­gingen naar de film en naar een museum. In een cadeauwinkel kocht ik waxinelichtjeshouders en een slinger die ik ophing in de kleine eenpersoonshotelkamer. Zo’n ­zestal lichtjes stak ik die avond aan, verspreid over de kamer. Ook had ik die middag een karaf gekocht in de vorm van een vis: zijn sterrenbeeld. Daar deed ik de witte wijn in. Om die koud te houden, had ik de fles de hele dag in een plastic tas uit het hotelraam gehangen. Verder had ik voor mezelf wat nootjes klaargezet en voor hem een Mars en een biertje. Onbegrijpelijk vind ik dat, die liefde voor bier en chocola. Hij schijnt ook een hartstochtelijk barbecuer te zijn, daar ben ik helemaal niet van, maar gelukkig wonen we niet samen en hoeven we nooit samen te eten.

“Ik trok een zwart-witjurkje aan met decolleté en laaghangende mouwen, want ik wist dat hij van blote schouders hield, en zo wachtte ik hem op in de lobby. Hij kwam binnen op het afgesproken tijdstip. Samen stonden we in de smalle lift. Ik zag dat hij nerveus was. Ik was het ook. Stel dat ik toch in het ootje werd genomen en hij me net voor ik de sleutel tevoorschijn haalde, mij de rug zou toekeren. Ik verlangde naar hem, had alles voor hem over. Maar hij?

“We liepen door de donkere gang. Binnen maakte hij een opmerking over de waxinelichtjes en over het smalle bed. ‘Groot genoeg voor wat wij gaan doen’, zei ik. We gingen zitten op de rand van het bed. Hij had een fles champagne bij zich, ik haalde glazen uit de badkamer en elk aan een kant van het bed dronken we de champagne. Ik zie hem nog voor me, toen hij zijn kleren uitdeed en op een hoop gooide: zonder schaamte. Het viel me op hoe onbehaard zijn lichaam was en toen ik even later mijn handen over zijn borst liet glijden dacht ik: zo is het. Ik lig hier met een jongeman en laat me opwinden door een huid die zo glad is als die van een kind.

“Om een uur of acht de volgende ochtend stond hij op. Ik was moe, deed een oog open en zag hoe hij even zijn hand opstak en verdween. Een jaar later appen we meerdere keren per dag. Het is of hij me behekst heeft. Soms denk ik weleens: maar houd ik ook van hem? Ja, misschien wel. Ik ken maar een heel klein stukje van hem, maar van dat stukje houd ik angstvallig veel.’  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden