Maandag 05/12/2022

GetuigenisDie ene patiënt

‘Dat het leven zo abrupt tot stilstand komt, is hard’: deze intensiviste stond op spoeddienst tijdens de Pukkelpopstorm

null Beeld Tzenko Stoyanov
Beeld Tzenko Stoyanov

Artsen en verpleegkundigen vertellen over de patiënt die hun leven voor altijd veranderde. Intensiviste Jasperina Dubois was elf jaar geleden aan het werk in het Jessa Ziekenhuis in Hasselt, toen de Pukkelpopstorm uitbarstte.

Stijn De Wandeleer

“Toen er in de nacht van 18 augustus 2011 een zwaar onweer over de Pukkelpop-weide raasde, was ik aan het werk in het Jessa Ziekenhuis in Hasselt. Het nieuws van het drama bereikte ons relatief snel. We wisten dat er tenten waren ingestort, en dat sommigen ernstige verwondingen hadden opgelopen doordat de steunpilaren naar beneden waren gekomen. Meteen beseften we dat er iets op ons afkwam dat we nog niet eerder hadden meegemaakt.

“Op de afdeling intensieve zorgen hadden we ondertussen zoveel mogelijk bedden vrijgemaakt, en onder de collega’s heerste meteen een grote solidariteit. Iedereen was naar het ziekenhuis gekomen om de handen uit de mouwen te steken, ondanks het feit dat velen van hen ook kinderen hadden die op Pukkelpop zaten, van wie ze niet wisten of ze al dan niet veilig waren.

Jasperina Dubois. Beeld Mine Dalemans
Jasperina Dubois.Beeld Mine Dalemans

“Er zijn die nacht acht zwaargewonde patiënten op onze afdeling terechtgekomen. Een van hen, een jonge kerel, was er bijzonder erg aan toe. Hij had heel wat inwendige kwetsuren opgelopen door een plettrauma, zowel in zijn buik als borstkas. Zijn situatie was ontzettend precair en we wisten dat het er niet goed uitzag voor hem. Maar zeker voor jonge mensen ga je tot het uiterste, hè. Een collega had ondertussen de familie van die jongeman kunnen bereiken. Die kwam meteen vanuit het Antwerpse naar hier en bracht de nacht door in een kamer vlak naast de zijne. Dat zijn heftige taferelen die je toch altijd bijblijven.

“De hele nacht heb ik naast zijn bed gestaan, tot de collega’s het de volgende ochtend van me overnamen. Ik herinner me nog hoe ik op een bepaald moment tijdens de nacht als enige op de afdeling achterbleef en de decompressie voelde van alle hectiek van de avond die tot stilstand kwam. Want op het moment zelf heb je niet veel tijd om met je eigen emoties bezig te zijn. Je bent gefocust op je medisch handelen. Anderen hebben ook geen behoefte aan je verdriet. Het is een motto op onze afdeling: ‘Zorg voor je patiënten alsof ze je naaste familie zijn, maar leef niet mee alsof ze je naaste familie zijn.’ Anders ga je eraan onderdoor.

“We hebben uiteindelijk een week voor die jongen gezorgd, wat op zich vrij lang is, maar we hebben hem niet meer kunnen redden. Zijn overlijden hadden we voelen aankomen, in het ziekenhuis is hij niet meer bij bewustzijn geweest. En toch grijpt zoiets je aan. Het was nog een student, een jongen die aan het begin van zijn leven stond. Op die leeftijd ben je normaal onbekommerd. Dat het leven dan zo abrupt en onverwacht tot stilstand komt, is hard.

“Alle anderen die we die avond verzorgden hebben het wel gehaald, en hun dankbaarheid was enorm. Velen zijn ons nadien nog komen bedanken met pralines of koekjes, zelfs mensen die helemaal niet in de buurt woonden. Maar de ene jongen die we niet hebben kunnen redden, zal altijd als een falen blijven aanvoelen. Ik troost me met de gedachte dat we al het mogelijke hebben gedaan, en dat we simpelweg aan het kortste eind hebben getrokken. Maar er zijn nog steeds momenten, zeker als het weer Pukkelpop is, dat ik aan die avond en aan die jongen terugdenk.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234