Dinsdag 18/06/2019

Standpunt

Dat België nog min of meer op koers zit met het klimaatbeleid, is grotendeels een optische illusie

Beeld Eva Beeusaert

In het debat over het klimaatbeleid in het Vlaams Parlement wou minister-president Geert Bourgeois (N-VA) “toch even beklemtonen dat de Vlaamse overheid al veel heeft geïnvesteerd”. Daarmee past de Vlaamse regeringsleider netjes in een rijtje met premier Charles Michel (MR), die ook vindt dat al veel gedaan is. Of met de bevoegde ministers Marie-Christine Marghem (MR) en Joke Schauvliege (CD&V), die het bestonden zich ‘gesteund’ te voelen door de opeenvolgende klimaatmarsen.

Niemand beweert ook dat nog niets gedaan is aan het klimaatbeleid. Maar het is wel een feit dat wat gedaan werd, veel te weinig is.

Dat blijkt nog maar eens uit de analyse van het Belgische en het Vlaamse klimaatbeleid in deze krant. Dat België nog min of meer op koers zit van wat in Europa afgesproken is, is grotendeels een optische illusie, ten gevolge van wat boekhoudkundige trucs. Simpel gezegd komt het erop neer dat de toegift die ons land bij aanvang kreeg inmiddels volledig is opgesoupeerd. Anders gezegd: het echte werk moet nog beginnen.

Vlaanderen scoort geen haar beter. De deelstaat Vlaanderen mag zich graag vergelijken met de ijverige, werkzame mier, inzake klimaat-, energie –, mobiliteits- en ruimtebeleid is ze een even kortzichtige krekel als de rest van het land.

De kans is dan ook erg reëel dat Vlaanderen en België op termijn de met Europa afgesproken doelstellingen niet zullen halen. Dat is niet alleen een kwestie van jammerlijk gemiste afspraken. Het is de grote verdienste van de klimaatspijbelende jongeren dat zij aan een breed publiek aanschouwelijk hebben gemaakt dat echt niet veel tijd meer te verliezen is, ook niet in het kleine België.

Want natuurlijk loont het ook de moeite om in dit land een klimaatbeleid die naam waardig te voeren. In Vlaanderen zou dat onder meer een ruimtebeleid zijn, waarbij een zogenaamde ‘betonstop’ niet integendeel tot een rush op meer beton en meer ruimtebeslag leidt. In België zou dat een fiscaal beleid zijn dat niet vervuiling (via salariswagens) maar duurzaamheid beloont en een energiebeleid dat niet van de ene stoplap in de andere verzeilt. In Europa zou onze regering kunnen aandringen op budgettaire regels die duurzame investeringen weer soepeler mogelijk maken.

Wat nog altijd ontbreekt, is visie, coördinatie en urgentie. Wellicht is dat te veel gevraagd van beleidsmakers. Dat is niet cynisch bedoeld. De permanente electorale campagnesfeer waarin politici moeten functioneren, leidt vanzelf tot kortetermijndenken. Het zou beter zijn die taak toe te bedelen aan een commissie van experts uit diverse wetenschappelijke disciplines. Zij kunnen bepalen wat noodzakelijk is. Het is dan aan politici om het noodzakelijke mogelijk te maken. Eindelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden