Zaterdag 18/01/2020

Dansen op het verkeerde been

'De Talking Heads van dit tijdsgewricht'. Zo wordt Dirty Projectors door zijn fans binnengehaald. Met een al even onorthodox als opwindend concert, kreeg je weinig redenen om aan die woorden te twijfelen.

Wie Dirty Projectors wil slaan, vindt doorgaans licht een stok. De Brooklynse groep wordt al eens meesmuilend versleten voor een stelletje verwaande kunstrukkers. Daar valt overigens wel wat voor te zeggen. Zo bestond Dirty Projectors het om ooit een coverplaat uit te brengen, waarop Damaged van Black Flag uit het hoofd (!) werd nagespeeld. Frontman Dave Longstreth schreef daarnaast een elektronische opera over Don Henley, waarin hij de frontman van de Eagles portretteerde als een Spaanse conquistador. En onlangs liet hij een rist briljante studenten een van zijn songs vertalen in het Akkadian, een dode taal die gesproken werd in het oude Mesopotamië.

De titel van hun laatste plaat verwijst dan weer naar de Portugese ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan én naar de negro-spiritual 'Swing Low, Sweet Chariot'. Wie zijn popmuziek liefst zonder intellectualistisch geneuzel nuttigt, lijkt dus aan het verkeerde adres bij Dirty Projectors.

Rake eenvoud

Toch toonde de Brooklynse groep zich in Brussel in de eerste plaats een even toegankelijk als hoogst origineel collectief. Eén dat heel wat minder arty-farty overkwam dan gevreesd. Tijdens deze arty party lag de nadruk dan ook op de laatste twee, lichtst verteerbare platen Bitte Orca en Swing Lo Magellan. Maar met hoekige ritmes, Afrikaanse gitaarriedels, en uitstapjes naar psychedelica en progrock belandde je nog vaak genoeg in een woeste rollercoaster.

De band bracht je graag aan het dansen, maar net zo lief zette hij je daarbij op het verkeerde been. 'Offspring Are Blank' stuiterde bijvoorbeeld zo veel richtingen tegelijk op, dat alleen een spastische inktvis maat kon houden. En door een maalstroom aan wispelturige ritmes klonk 'Useful Chambers' dan weer als 'Paranoid Android' op speed.

Maar tegelijk durfde de groep te ontwapenen met pure eenvoud. Zo klonken de verkwikkende koortjes van Longstreth met gitariste Amber Coffman, toetseniste Olga Bell en elektropercussioniste Haley Dekle bloedmooi. En muzikale hoogtepunten als 'Gun Has No Trigger', 'The Socialites' en 'Stillness in the Move' toonde het New Yorkse gezelschap dat het de neus niet ophaalt voor radiovriendelijke pop en R&B. Een Dirty Projector lijkt dan ook a joy forever.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234