Zaterdag 24/10/2020

Dansen op de barricade

Ik weet niet of u dat weet, maar sommige dingen die u op televisie ziet, zijn waar gebeurd. Neem nu zaterdag de uitreiking van de Gouden Uil. Die schransende schrijvers waren echt, zulke koppen kun je niet bedenken. Wat een feest was dat. Je zet tenslotte niet elke dag 50.000 euro op de trein naar Nederland. Er restte ons bourgondiërs nog een rijk gevuld dessertbuffet.

Toch kreeg ik maar tweeënhalf toetje door de strot. De puntige knoken van presentatrice Fien Sabbe staken me de ogen uit. Haar Biafraanse look in peperdure Natan-windsels catapulteerde me terug naar het rijk van anorexia. Het land met 11.11.11. als nationale feestdag en laxeerpillen in de vorm van Smarties. Ik was vijftien en een inventieve McGyver met magerzucht. Ik schaduwde mijn knieën, gijzelde mijn borsten in plakband en dronk met een rietje om mijn bolle wangen te beteugelen. Bovendien werkte ik dag en nacht aan mijn grand écart en was te ijl in mijn hoofd om te begrijpen wat jongens daar zo geil aan vonden.

Wat wil je, in die dagen was Het Ballet van Vlaanderen 'hot'. Als de rattenvanger van Hamelen trok Jeanne Brabants met haar troepen door de polders en dreef hele scholen tienermeisjes op de spitsen. Toen kenden we nog namen van solisten: Winnie Jacobs, Aimée de Lignière, Stefan Schuller en de goddelijke broers Ben en Tom Van Cauwenberg. Ze trokken volle zalen. Alsof er op de affiche stond "nu ook voor echte venten" voelde geen bakker of slager zich te beroerd om met zijn madam mee te komen. Cantus Firmus, Ritus Paganus of Grand Hotel dat waren dan ook geen balletten voor jeanetten. Vlaanderen besefte plots dat het niet alleen goede coureurs had, maar ook dansers. Toenmalig cultuurminister Ricka De Backer glom altijd als een oliebol, van trots op haar exportproduct dat hoge toppen scheerde in Amerika. Waar is dat Koninklijk Ballet van Vlaanderen gebleven?

Het werd verbannen naar een eigen podium op het Eilandje. Heeft het de artistieke leiding van Panov en Denvers niet overleefd? Het tot een elitair clubje geslonken danspubliek heeft afgehaakt. Liever dan de klassieke repertoirestukken mét baard wil het eigentijds rondtollende akela's met okselhaar en zware bottines zien. Elke arty fart die De Keersmaeker & co. laten, wordt op applaus onthaald. Voorlopig nog, want ook op vernieuwing komt sleet. Maar met wat handig geroer in de pot van het spiksplinternieuwe kunstendecreet hoeft de alternatieve dansscene voorlopig budget noch knieën te strekken.

De overheid wil ons land immers liever als een avant-garde-Modenatie aan de wereld slijten. En in dat plaatje past het geïnstitutionaliseerde Ballet van Vlaanderen niet. Het ruikt naar mannen met sigaren. Een opeenstapeling van dure directeurs die hun politieke broodheren beloven dat ze het in de toekomst met minder zullen doen en vervolgens alleen de artistieke kraan dichtdraaien. Er wordt beknibbeld op medische begeleiding en bij de minste kreun gedreigd met ontslag. Een marathonvoorstelling van drie uur dans voor 8 euro. Wie broodmager moet zijn, komt rond met een hongerloon. Als kers op de cracker proberen ze je een jaarcontract van tien maanden te slijten. Een zomer aan de bedelstaf heet goed voor de lijn. Als het om arbeiders in een fabriek ging, was nu het hele land solidair! Gingen de poorten dicht en stak men de tutu's in brand.

Dansers worden van jongs af getraind om hun mond te houden. Te lijden in stilte tot ze weer eens onder het stof vandaan gehaald worden om als kleerhanger voor Van Beirendonck en voetvolk voor Jan Fabre te dienen. Om het voor hem bedoelde boegeroep op te vangen als hij het Zwanenmeer verkracht met zijn theatrale dwaasheden. Het fiasco komt toch op het curriculum van de danser, waarmee het deze dagen sowieso al slecht leuren is in het buitenland. Een balletcarrière is kort en een danser wil dansen. Daarom nieten de ballerina's elke ochtend toch weer hun knot op het hoofd. Verzaken knappe jonge mannen de bar voor de barre en pijnigen alweer hun moegetergde lijf. Morgen vertrekt ons aller Ballet van Vlaanderen op tournee door Italië. Ik stel voor dat we hen bij wijze van voedselpakket de kliekjes meegeven van het Gouden Uil-diner. Wie weet staat er al wat haar op, en dat kunnen ze op hun tanden best gebruiken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234