Donderdag 12/12/2019

Danny Van Britsom

Comedy als pijnstillerDanny Van Britsom leek voorgoed van het toneel verdwenen. Tot hij begin 2005 weer opdook. 'De Waaslandwolf' won toen het Humorologiefestival. Een jaar later heeft de man met de mimiek van Jim Carrey en het lijf van John Cleese zijn eerste avondvullende programma klaar: Pijnstiller.

Antwerpen

Van onze medewerkster

Liv Laveyne

Van Britsom had in 1998 al de halve finale van Humorologie gehaald, maar gaf, na Humo's Comedy Cup in 2001, de brui aan stand-upcomedy. "Ik kon niet langer om met die druk van 'duim omhoog of duim omlaag'", zegt Van Britsom. "Het voelde alsof ik in de arena stond met het publiek als keizer." Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan. "Ik lag 's nachts te piekeren: 'Ga ik nu blijven dromen over wat ik zou willen doen of doe ik het gewoon?' Raf Coppens en Nigel Williams zijn me blijven aansporen en hebben me weer vertrouwen gegeven in mezelf.

"Het verschil met acht jaar geleden is dat ik heb leren loslaten. Op het podium 'laat ik mijn beer uit', zoals ze dat in het Waasland zeggen. Daar kan ik mijn frustraties en ergernissen kwijt. Ik heb een redelijk somber wereldbeeld. De meeste komieken zijn geen vrolijke fransen. Comedy helpt ons om het leven draaglijk te maken." Vroeger gebruikte Van Britsom nogal wat agressie, maar die shockcomedy heeft hij wat teruggeschroefd. "In Pijnstiller ben ik minder hyperkinetisch dan sommigen misschien zullen verwachten. Ik heb geleerd dat met mijn ogen bewegen al genoeg kan zijn om de zaal aan het lachen te brengen."

"Vroeger raakte iemand wel eens gewond wanneer ik met mijn snaardrum gooide", zegt Van Britsom, die in een ver verleden drumde bij Orgasmaddix, een noiseband die twintig jaar geleden een derde plaats in Humo's Rock Rally behaalde. De groep overleefde een opeenstapeling van onheil niet. Toen de eerste cd in de winkel lag, ging de platenfirma overkop, later overleed de zanger-gitarist in een verkeersongeluk op de ring rond Madrid. Van Britsom schuimde met diverse jazzformaties de kroegen af, maar op zijn dertigste vond hij het welletjes. In 1998 nam hij deel aan Humorologie. "Het was mijn eerste optreden en tot mijn eigen verbazing raakte ik tot in de halve finale. Als het publiek vier keer heeft gelachen in een halfuur zal het veel geweest zijn, maar het waren wel telkens bulderlachen."

Alle bulderlachen ten spijt hield hij comedy na drie jaar voor bekeken en ging aan de slag als schrijver. Op zijn zeventiende al had hij Frank Dingenen twaalf scenario's gestuurd, onder meer over een uitbater van een winkel met fopartikelen. "Het scenario werd verfilmd voor BVBA Elektron, een satirisch jeugdprogramma met onder anderen Bart Peeters en Jo Van Damme. Als loon kreeg ik een Casiosynthesizer en daar was ik heel tevreden mee", lacht Van Britsom.

Tot juli 2005 werkte hij bij Dag Allemaal, waar hij buitenlandse artikels vertaalde in sappig Nederlands. Sinds vijf jaar schrijft hij ook sketches voor Chris & co. "Met een team van scenaristen en producenten - Chris Van Den Durpel is daar zelf nooit bij - wordt gebrainstormd en dan ga je met een schrijfopdracht naar huis. Daarna lezen we 'klassikaal' onze sketches met bijhorende stemmetjes en vaak mag je dan weer volledig opnieuw beginnen. Scenarist zijn is de minst glamoureuze job die je je kunt inbeelden, maar ik heb er altijd enorm van genoten als ik thuis op de buis het resultaat zie."

Dat de typetjeshumor van Van Den Durpel ver af staat van wat hij zelf op het podium brengt, deert Van Britsom niet: "Ik ben een getrainde broodschrijver. Als ik voor Chris & co een sketch over La Esterella moet schrijven, dan beperk ik me tot die leefwereld. In mijn eigen werk ken ik geen grenzen." Nu Van Den Durpel een sabbatjaar neemt voor zijn musicalproject en filmopnames, liggen bij Van Britsom alweer nieuwe opdrachten op de plank voor twee satirische programma's op VT4. Intussen heeft hij ook een novelle klaar die wacht op een uitgever. "Nee, het is geen komisch kortverhaal, integendeel, het is een sociaal drama over alcoholverslaving." En hij hoopt ooit een documentaire te maken over de comedywereld achter de schermen en daarbij het tragische aan het komische te linken.

Dinsdag werd in Groot-Brittannië het omstreden wetsontwerp van de regering-Blair verworpen dat het aansporen tot haat tegenover religies strafbaar moest maken. Artiesten hadden zich daar al geruime tijd tegen verzet omdat de wet de vrijheid van meningsuiting zou aantasten. Voortrekker van het protest was de komiek Rowan 'Mister Bean' Atkinson, die pleitte voor een 'vrijheid van lachen' en vreesde dat met Blairs voorstel ook parodieën à la Monthy Pythons Life of Brian in de toekomst verboden zouden worden. "Comedy is het laatste bastion van vrije meningsuiting", zegt Van Britsom. "Zet een komiek met een micro op een appelsienkistje en je hebt een speaker's corner."

Lachen met BV's, gehandicapten en moslims is echter niet aan hem besteed. "Iedereen heeft het recht om uitgelachen te worden. Net zoals het mijn vrije keuze is om mijn humor in het sociale leven te zoeken. Met alle respect voor sommigen van mijn collega's, maar ik vind het belachelijk om te fulmineren over hoe slecht bepaalde tv-programma's zijn.

"In Pijnstiller ga ik op zoek naar gezamenlijke ergernissen, daarna treedt de pijnstiller in werking doordat ik die situaties ga uitvergroten. Maar ik wil mijn humor niet te veel analyseren. Zoals Hans Teeuwen ooit zei: 'Met elk interview wordt de mythe iets meer ontkracht.'"

Pijnstiller, tot 24 februari in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater, Antwerpen, daarna op tournee. Tickets: 03/232.14.69 of www.fakkelteater.be. Info: www.driepees.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234