Zaterdag 22/02/2020

Filmblog

Dankzij het Film Fest heb ik het licht gezien

"Johnny Depp moest mensen met 'Black Mass' eraan herinneren dat hij meer kon dan alleen de lichte toetsen van het klavier te bespelen."Beeld rv

Filmjournalist Kurt Vandemaele blogt elke dag zijn ongezouten mening, recht vanuit Gent.

Ik had gisterenavond mijn festival willen afronden met een tv-serie. Het zou veelzeggend geweest zijn. Niet alleen omdat tv ook in ons land de kloof met film aan het dichten is, maar vooral omdat 'Bevergem' een serie is die er kwam door de durf, de moed ook en het doorzettingsvermogen van een bende clowns, die nooit gehoord zouden zijn als ze hun krachten niet hadden gebundeld. Freddy Devadder en co hebben bewezen dat je altijd moet blijven geloven dat het anders kan. Ze hadden nog nooit een script van dichtbij gezien, en toch hebben ze de serie zelf geschreven. En ze hebben ze laten regisseren door een jonge snaak die alleen nog maar wat kortfilms had gedaan, zij het van het betere soort. Net doordat de regie van Gilles Coulier zo filmisch was, belandde de serie op het Film Fest.

En niet toevallig begint hij binnenkort aan de opnamen van zijn eerste langspeler, 'Cargo', onder meer met die andere heerlijke avonturier, Sam Louwyck, in zijn cast. Een kolkende theaterzaal van de Vooruit, alweer volgepakt, genoot van de laatste vier afleveringen van 'Bevergem'. Maar ik mocht niet kijken. Van mezelf. Doordat ik op het Film Fest films zat te bekijken toen afleveringen drie en vier werden uitgezonden, wilde ik afleveringen vijf tot acht niet tot mij nemen. Waardoor dit unieke groepsgebeuren me ontzegd werd.

Zo'n festival kan je van de wereld vervreemden. Twee weken nauwelijks kranten gelezen, geen tijdschriften, geen tv gezien. Ik heb veel in te halen. Even dacht ik eraan voor de tweede keer de slotfilm, 'Black Mass', te gaan bekijken. Goeie film, daar niet van, maar hij doet niets wat gangsterfilms niet eerder hebben gedaan. Schurken neerzetten die mensen de duvel aandoen om hun macht en rijkdom te vergroten. Johnny Depp moest mensen eraan herinneren dat hij meer kon dan alleen de lichte toetsen van het klavier te bespelen. Even dreigen en laten voelen dat hij de donkere toetsen perfect weet liggen en hij telt weer helemaal mee. Maar ik had 'Black Mass' dus al gezien. En er was nog een vertoning van een film die ik op voorhand op mijn wishlist had gezet : 'The Emperor's New Clothes'. Een prent over een heel ander soort schurken : de bankiers en die andere superrijken die tegen een verschroeiend tempo rijker worden

Kurt Vandemaele.Beeld Stefaan Temmerman

Russell Brand, al zijn zonden zijn hem vergeven, laat zich regisseren door Michael Winterbottom, de Britse regisseur die tegen zo'n duizelingwekkende vaart boeiende films blijft afleveren dat hij geniaal moet zijn of een briljante dealer heeft. Russell Brand is verlost van zijn drugverslaving en heeft zijn verstand terug. En er zit veel meer in die geschifte hersenpan van hem dan jij en ik hadden kunnen vermoeden. Hij zet al zijn snedigheid en een flinke portie van zijn humor in om ons duidelijk te maken dat we iets moeten doen tegen dat uitschot dat ons alsmaar meer de keel snoert. 'The Emperor's New Clothes' moet dringend een verdeler vinden en verplicht kijkvoer worden voor al wie het beu is om gepluimd te worden door de banken, en andere aasgieren. Ik mocht dan vervreemd zijn van de wereld, Brand en Winterbottom hebben me meteen weer wakker geschud.

Zalige editie van het Film Fest. Heeft me emotioneel van het ene uiterste naar het andere geslingerd, getoond dat filmmaken op duizend en een manieren kan, dat regels dienen om ervan af te wijken, dat film zich constant moet heruitvinden en dat roem de passie niet wist. Het zijn maar enkele indrukken die ik aan dit 42ste Film Fest overhou. En nu duimen dat 'Black' de publieksprijs wint, en dat straks op de World Soundtrack Awards de prijs voor de beste filmmuziek van het voorbije jaar naar Antonio Gomes gaat voor 'Birdman'. De prijs voor de beste filmmuziek van het Film Fest ging eerder al naar 'The Lobster'. Terecht. Al mocht de hele film van ons bekroond worden. Al was het maar omdat hij de wereld op zijn kop zet. En zoals we de voorbije twee weken vanuit de zalen hebben kunnen zien, kan de wereld het gebruiken om eens goed dooreen geschud te worden. Twee weken in donkere zalen hebben ons het licht laten zien.

"De prijs voor de beste filmmuziek van het Film Fest ging eerder al naar 'The Lobster'. Terecht. Al mocht de hele film van ons bekroond worden."Beeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234