Zondag 01/11/2020

Dancerockers The Subs tasten op 'Subculture' de grenzen van de goede smaak af

Er is echt niks mis met een beetje ronnymuziek

Begin dit jaar veroverde 'Kiss My Trance', een even foute als aanstekelijke flirt met trance en aanverwanten, tot hun eigen verbazing een stek in de Ultratop. Zelfs Tiësto nam het nummer in zijn dj-sets op. Op hun eerste full-cd Subculture laten de Gentse danceguerillero's van The Subs een veel rijker geluid horen, ook al mikt het gros van de songs onmiskenbaar op de benen.

DOOR BART DE VLIEGHER

Het verhaal van The Subs begon achter de draaitafels van de Gentse Culture Club. In het kielzog van voorgangers 2manydj's en The Glimmers achtten residents Starski & Tonic de tijd rijp om hun eigen nummers op de dansvloer los te laten. Jeroen De Pessemier alias Papillon, in een vorig leven achter de knoppen bij Bolchi, assisteerde het tweetal bij de release van hun eerste maxi's You Make Me Spill, Fuck That Shit en Substraktion. Aanvankelijk bleef het succes beperkt tot het undergroundcircuit, maar met 'Kiss My Trance' scoorden The Subs begin 2008 een heuse crossoverhit. Het nummer schurkte ongegeneerd tegen de hielen van de trance aan, een genre dat in hippe dancemiddens niet meteen hoog aangeschreven staat. Maar het verdict van deze of gene smaakpolitie lappen de heren vrolijk aan hun laars. Ook op Subculture, de zopas verschenen eerste cd, beroepen The Subs zich op een klankenarsenaal dat wij doorgaans met de foute discotheken onzer jeugd associëren.

Geen retroband

"Toch zijn wij daar niet bewust mee bezig", zegt Jeroen De Pessemier. "Veel heeft te maken met de apparatuur die we gebruiken. We zijn gek op analoge synthesizers, en dat bepaalt in grote mate onze sound. Maar de muziek die we maken is wel heel actueel. Vergelijk het met moderne nummers spelen op een honkytonkpiano. Het voelt retro aan, maar we beschouwen onszelf zeker niet als een retroband. Nu, het klopt wel dat we graag flirten met genres als trance. Het is een beetje ronnymuziek, maar daar is op zich niets mis mee. In elk genre zitten waardevolle dingen, en die proberen wij in onze muziek te verwerken. Voor ons telt alleen dat we het zelf de max en geloofwaardig vinden. En dan mag om het even wie onze nummers draaien. Zelfs Tiësto, waarom niet?"

Dat The Subs het menen, blijkt alvast ook uit de personeelswissel die de groep kort voor de release van de cd onderging. Starski stond zijn plaats af aan Stefan Bracke, die samen met Jeroen ook actief is bij de Gentse raverockers Foxylane. Stefan houdt zich binnen de band vooral bezig met het zakelijke aspect, en dat is een behoorlijke kluif, zo blijkt. "We hebben net een eigen label opgestart, Buffalo Beats. In eerste instantie hopen we zo de kruisbestuiving tussen The Subs en Foxylane gezond te houden, maar op termijn is het wel onze bedoeling om breder te gaan. We willen graag ook kansen geven aan ander talent, en dan moet je over een structuur beschikken die dat mogelijk maakt. Maar dat is toekomstmuziek. Op dit moment gaat al onze aandacht naar The Subs en de promotie van het album. Zo zijn we onder meer aan het toeren met A Brand en Malibu Stacy. En de aandacht die ons daardoor te beurt valt, kunnen we nadien weer aanwenden voor andere projecten."

Toeren dus, want vergis je niet: The Subs beschouwen zichzelf wel degelijk als een liveband. Vooral Jeroen ontpopt zich tijdens concerten als een energieke frontman, die er niet om verlegen zit om halfweg de set het publiek in te duiken. "Dat livegevoel is voor ons heel belangrijk. We blijven natuurlijk een elektronische act, maar we zorgen er wel voor dat er live iets te beleven valt. Op onze cd staan een aantal nummers die iets minder clubgericht zijn, zoals 'Albatross' of 'In Cold Blood'. In een discotheeksetting komen die nummers niet tot hun recht, maar we brengen ze wel degelijk live, in een aangepaste versie. We spelen ook in een uitgebreide bezetting, met een extra gitaar. Zo creëren we toch een zeker rockgevoel. We merken in elk geval dat het publiek daar graag in meegaat."

Chemical remix

Intussen kunnen The Subs ook in het buitenland op flink wat bijval rekenen. Kleppers als Alex Gopher, The Lotterboys en Plump DJ's kwamen reeds bij het drietal aankloppen voor een remix. "We mochten zelfs al proeven hoe het voelt om Chemical Borthers te remixen", glundert Jeroen. "Voor hun remix van 'Salmon Dance' hadden The Glimmers ons gevraagd om mee te jammen in de studio. We wisten niet om welke groep het ging. Pas achteraf kregen we te horen dat we een nummer van Chemical Brothers in de mix hadden gedraaid. Een aparte ervaring! Het leuke aan remixen is dat je hoort hoe andere mensen hun nummers opbouwen. Er staat zelfs een nummer op onze plaat dat bedoeld was als een remix voor iemand anders, maar we vonden de track zodanig goed dat we hem hebben gehouden. Om welk nummer het gaat, moeten de mensen zelf maar uitmaken. Misschien een ideetje voor een wedstrijdvraag?"

Je kunt The Subs aan het werk zien in Luik (Salle des Fêtes de Droixhe, 5/12) Antwerpen (Petrol, 6/12) en Brussel (Botanique, 9/12).

Onze sound is redelijk retro, maar onze nummers zijn heel actueel

n The Subs maken dance, maar ze zijn een echte liveband. Zo houdt frontman Jeroen De Pessemier wel van een stagedive op zijn tijd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234