Vrijdag 15/11/2019

Dance With Me

Regisseur Randa Haines

Dansfilms zijn niet echt ons kopje thee, zoals de Engelsen dat zeggen, zelfs al zijn we grootgebracht met The Kids From Fame. Vanessa Williams, die de hoofdrol speelt in deze film van regisseur Randa Haines, is ook al niet onze favoriete actrice. Het feit dat we na het zien van Dance With Me zin hadden om naar een salsafeest te gaan om het getoonde spektakel in praktijk te brengen, wil zeggen dat liefhebbers van het genre hier een hele kluif aan hebben. De liefde voor de Cubaanse muziek werd wereldwijd acuut naar aanleiding van Ry Coodes lancering van The Buena Vista Social Club - een groep die binnenkort op het grote scherm wordt gebracht door Wim Wenders. In Dance With Me valt het meeslepende ritme nu al samen met de zomerzon. Het verhaal is natuurlijk niet zo bijzonder. De jonge Cubaan Rafael Infante, gespeeld door Chayanne, komt naar Houston om in de dansstudio van zijn onechte vader John Burnett (rol van Kris Kristofferson) klusjes op te knappen. La Williams is een professionele danseres die het hulpje nauwelijks een blik waardig gunt. Als ze hem op de dansvloer trekt om een paar pasjes te oefenen, stuntelt hij het parket op een hoopje. Danspassen tellen zonder muziek gaat er bij hem immers niet in. Maar als de zwoele zuiderse muziek aanzwelt, danst Rafael de competitie op een hoopje. Ouderwets, maar zeer onderhoudend amusement dat het best geconsumeerd wordt in een bezweet T-shirt waaraan een zonnebril bengelt.

(LW) **1/2

Escape

Regisseur Robert Dornhelm

Het IRA-lid Sean Dowd, gespeeld door Stephen Rea, ontsnapt uit de gevangenis en begint met een schone lei in New York. Daar ontmoet hij Tulio (rol van Alfred Molina) en diens beminnelijke zus Monica, vertolkt door Rosana Pastor. Zijn ontluikende liefde voor Monica maakt hem ongewild medeplichtig aan een samenzwering tegen een Guatemalteekse officier. Sean besluit zijn IRA-expertise in het gewelddadig uitschakelen van politieke tegenstanders nog eenmaal te gebruiken. De synopsis doet al vermoeden dat de kijker behoorlijk wat te verteren krijgt in anderhalf uur en het is de verdienste van regisseur Robert Dornhelm dat dat op een geloofwaardige manier gebeurt. Scenarist Ronan Bennett wist overigens precies hoe hij zo'n ontsnapping in beeld moest brengen, hij heeft het zelf ooit gedaan. Nadat hij verdacht werd van de moord op een politieagent werd hij als vermeend IRA-lid tot levenslang veroordeeld. Na zijn ontsnapping werd hij onschuldig bevonden, maar hij moest toch nog achttien maanden brommen wegens - jawel - zijn ontsnapping. Levendig, vlot en spannend drama. Om iets concreter te zijn: Stephen Rea zag er in geen tijden zo levendig uit. In All Men Are Mortal bijvoorbeeld speelde hij nog een onsterfelijke die meer dood was dan de vergankelijke nevenpersonages. Hier glinstert er eindelijk weer licht in zijn droeve hondenoogjes. (LW) ***

Ravenous

Regisseur Antonia Bird

Antonia Bird heeft de bioscoopganger al op verscheidene soorten fraais getrakteerd. Liefhebbers van het ingetogen Priest krijgen hier echter iets helemaal anders achter de kiezen. Robert Carlyle is weliswaar opnieuw van de partij, maar deze keer is hij iets gevaarlijker dan een homofiel priesterliefje. Als de Schotse pionier Colqhoun komt hij een afgelegen legerpost in de Sierra Nevada binnengestrompeld, we bevinden ons omstreeks de helft van de negentiende eeuw. Kapitein Boyd, gespeeld door Guy Pearce, werd naar dit oord verbannen omdat hij zich zeer halfhartig gedragen had in de Mexicaans-Amerikaanse oorlog. Hij wil zijn fout goedmaken en is de drijvende kracht achter een winterse expeditie die de lotgenoten van Colqhoun moet ontzetten. Uit hongersnood hebben ze hun dieet overgeschakeld op kannibalistische menu's. Het aantal overlevenden daalt met andere woorden bij elke nieuwe maaltijd. Tijdens hun barre tocht naar de grot hoort Boyd van een oude indianenlegende, die inhoudt dat er in die grot een wezen verblijft dat zich sterkt en verrijkt met het vlees van zijn slachtoffers. Een griezelige vertelling voor bij het kampvuur, maar nog stukken beter in de uitwerking die Antonia Bird op het scherm brengt. Ze bewijst dat horror - hoewel de film veel meer is dan dat - nog steeds kan werken zonder het genre in het belachelijke te trekken, volgens het recept: minder is meer. De vertolkingen zijn meer dan geloofwaardig, de spanning is haast voortdurend te snijden. Een absolute aanrader voor sterke magen.

(LW)

She's All That

Regisseur Robert Iscove

Fat Boy Slim distantieerde zich vrij snel van deze film nadat hij de rechten van 'The Rockafeller Skank' had toegezegd. Toegegeven, de nogal lullige groepschoreografie die op zijn nummer gezet werd - al voor een stuk te zien in de trailer - kan nooit zijn bedoeling geweest zijn. Toch valt het allemaal wel mee. Dit is een tienerfilm waarin de schoolprins Zack, gespeeld door Freddie Prinze Jr., het lelijke eendje Laney (rol van Rachel Leigh Cook) kust. Banaler kan haast niet, maar regisseur Robert Iscove houdt op een nauwgezette manier de aandacht vast. Even lijkt het er zelfs op dat de karakters diepgang krijgen. Zover komt het gelukkig nooit, want dit is vooral een film waarbij men dient achterover te leunen, denken dat men tussen vijftien en twintig jaar oud is en de voornaamste bekommernis bestaat uit een goed lief. Het feit dat nevenpersonage Brock Hudson, rol van Matthew Lillard, in zijn hemd wordt gezet, is mooi meegenomen. Die etter denkt namelijk dat zijn neus op televisie - ook al is dat in reality tv - hem de navel van de wereld maakt. Ook de bijrollen van Anna Paquin en Kieran Culkin sturen naar een plus.

(LW) **1/2

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234