Maandag 23/11/2020

Horst Festival

Dag twee van HORST: disco dicteerde de wet

Beeld Illias Teirlinck

Ook dag twee van HORST startte aarzelend, maar na enkele plensbuien toonde het Brabantse festival zijn ware gelaat: dat van een wonderland voor kunstsympathisanten en muziekvreters.

Je kon het gras nog moeilijk gras noemen. Het idyllische wandelpad rond de vijver was in een hindernissenparcours veranderd, en het doorregende kasteel van Horst oogde grijs. HORST had een zware eerste dag achter de rug, en dat was eraan te zien.

Er was echter beterschap op komst. In de vroege namiddag baande de zon zich voorzichtig een weg tussen de wolken en trok er een gelukzalige gloed over het terrein. Maar het zou ook nu niet lang duren voor enkele regenbuien roet in het eten strooiden. Het scenario was hetzelfde als dat van vrijdag: twintigers en dertigers in hippe regenparka’s troepten voorzichtig samen op het binnenplein van Newcastle, één van de twee podia.

Ook aan de andere kant van het kasteel kwam de tweede dag van HORST traag op gang. Het was trekken en sleuren voor de Belgische producers Beatsforbeaches en DTM Funk om de tientallen aanwezigen aan het wiegen te krijgen, omdat de aandacht de eerste uren vooral naar de bakstenen constructie van de Podium Pile Pavilion ging, eerder dan naar de veelkleurige beats.

Beeld Illias Teirlinck

Vogueing

Je zag aan de ingang enkele HORST-maagden zenuwachtig rondkijken. “Moeten we nu een lezing volgen, kunst kijken of dansen?”, hoorden we een meisje aan haar vriend vragen. Hij hief al bladerend door het programma zijn schouders op. Eerlijk? Ook wij liepen de eerste uren verloren, tot iemand ons uitnodigde voor een rondleiding onder leiding van Arnout Van Vaerenbergh, de helft van het curatorsduo Gijs Van Vaerenbergh.

Wanneer hij met een tiental mensen in zijn zog langs het kasteel wandelde, kwam ook de zon opdagen. We flaneerden van het ene uiterste naar het andere en stopten onderweg aan diverse locaties. Hij deed onder meer het concept van de podia uit de doeken, maar pauzeerde evenzeer aan locaties waar je normaal voorbij zou lopen. “Deze print van de Zwitserse kunstenares Batia Suter is een uitvergrote alg”, wees Arnout Van Vaerenbergh naar een kunstwerk in een beek.

Beeld Illias Teirlinck

Voor het kunstluik voorziet de organisatie van HORST ongeveer evenveel budget als voor de muziek, “en er is dit jaar ook een kunstperformance die ik jullie graag wil laten zien”, beëindigde de curator zijn tour de Horst. In een uithoek van het domein, onder de tent waar lezingen plaatsvonden, toverden enkele vrijwilligers het podium met tapijten om tot een catwalk. Kunstenares Amber Vanluffelen introduceerde HORST tot vogueing, een dansstijl die schipperde tussen stijl en spektakel.

Vanluffelen liet het publiek een uur wachten, maar toen er eindelijk iets gebeurde, greep ze wel naar de keel. “Als ik het goed heb begrepen, hebben jullie 40 euro betaald?”, brulde een meisje in de micro. “Na deze show was dit festival elke euro waard.” Ze zorgde voor algemene hilariteit, en met die bevreemdende maar boeiende performance probeerde HORST – met succes – iets nieuws uit.

HORST organiseerde ook lezingen.Beeld Illias Teirlinck

Frustraties

Intussen dicteerden disco en feestvreugde de wet. De Turkse producer Mehmet Aslan speelde nog voor vijf man, maar voor de cursus ‘goochelen met beats’ van Gilles Peterson kwam er wél veel volk opdagen. De Frans-Britse dj pendelde aan een ijltempo van het ene continent naar het andere, en had vooral wat sommige andere dj’s misten: peper in zijn gat.

Met publiekslievelingen als Peterson, Motor City Drum Ensemble, Young Marco en de geweldige Romare was de soundtrack van de tweede festivaldag eclectisch, aanstekelijk én verschroeiend, en dat vertaalde zich in een ontketende massa. “Ik kende vooraf geen enkele artiest, maar het is geweldig dat je hier een brede waaier aan geluiden ontdekt”, bekende een bezoeker. Niet alleen Romare, ook Young Marco weekte euforie los. “Ik heb in één uur al vijf obscure discosongs ontdekt. Dat is het mooie aan HORST. Je kan hier als muziekfan enorm veel bijleren”, vertelde een aspirant producer vol verwondering.

Het indrukwekkende NewCastle-podium van het Londense kunstcollectief Assemble op HORSTBeeld Illias Teirlinck

HORST wiste met een uitstekende affiche de zorgen van het weer weg, al was het niet altijd en overal walsen in wonderland. Vooral aan de enige eetstand waren er gefrustreerde bezoekers te bespeuren. Iets na tienen was nagenoeg al het eten uitgeput, en dat ook het elektronisch betaalsysteem niet werkte, zorgde voor frustratie. “Ze zetten stappen vooruit”, analyseerde een bezoeker, “maar je moet wel kunnen bijbenen. Dat hier bijvoorbeeld maar een tiental toiletten zijn voorzien, is onbegrijpelijk.”

HORST staat voor een overgangsfase: ze willen en zullen groeien, maar dan moeten ze wel blijven vernieuwen en trouw blijven aan het concept. Het opkrikken van het aantal elektronische liveacts zou voor een frisse wind kunnen zorgen, een uitgebreide analyse van eet- en drankgelegenheden ook.

Eén ding is zeker: volgend jaar is HORST er weer. Hopelijk met beter weer. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234