Donderdag 22/10/2020

Achtergrond

Dader weigert te zeggen waarom hij burgemeester van Brugge neerstak

Dirk De fauw werd in de hals gestoken, de wonde is 14 centimeter lang. Beeld DM

Eigenlijk dacht hij dat hij hem gewoon een hand wilde geven. “Ik grapte nog: mag niet hé, met die corona”, zegt burgemeester Dirk De fauw (62). De man zei geen woord, zette enkele stappen naar voren en haalde uit. De burgemeester bleef achter met een jaap van 14 centimeter in de hals. ‘Terwijl ik die man al vijftien jaar help!’

Bart G. (35) uit Torhout blijft in de cel op verdenking van poging tot moord. Het hele weekend weigerde de man uit te leggen waarom hij zaterdag met een aardappelmes de burgemeester van Brugge aanviel aan zijn advocatenkantoor, in Sint-Andries. “Ik zou het nochtans heel graag weten”, zegt die geëmotioneerd. De fauw is net ontslagen uit het ziekenhuis AZ Sint-Jan. Een grote witte pleister bedekt de hele voorkant van zijn hals. De wonde is 14 centimeter lang. De dokters hadden 24 hechtingen nodig.

“Dirk heeft chance gehad”, zegt zijn echtgenote Ann Staelens (60). “Een halve centimeter dieper en we stonden hier niet meer.” Ze knijpt stevig in zijn hand. Hij knijpt terug en tast met zijn andere hand aan de pleister. “Maar waarom hé? Da’s de grote vraag”, zegt de CD&V’er, zuchtend. Hij kan niet bedenken wat de dader bezielde. Hij ziet geen enkele aanleiding – zelfs niet in de verste verte. “Ik help die man al 15 jaar”, zegt hij. “Op vraag van zijn moeder, die me op een dag belde. Haar zoon was onhandelbaar en veroorzaakte thuis problemen. Hij stelde zijn moeder veel eisen – ook op financieel vlak. Ze kon hem niet meer de baas. Ik werd daarop aangeduid als zijn bewindvoerder. Sindsdien regel ik zijn financiën.”

Plas bloed

Zaterdag hadden meester De fauw en Bart G. een afspraak. Hoewel die om 11 uur gepland was, doolde Bart G. al uren daarvoor rond in de voortuin van het advocatenkantoor, een prachtig pand in Normandische stijl. Buren hadden hem rond 8.30 uur al zien zitten op de dorpel. Een man die ze niet kenden. Donker gekleed. Rugzak. Af en toe zette hij een donkere zonnebril op. “Hij zat duidelijk te wachten”, zeggen ze. Waarom Bart G. zijn bemiddelaar per se wilde spreken, is onduidelijk. Hij had in een e-mail enkel aangedrongen op een afspraak. “Ik had totaal niet het idee dat er iets mis was”, zegt De fauw. “Toen ik hem daar zag staan, stapte ik dus nietsvermoedend uit de auto van mijn chauffeur – ik had met de pers net een ritje gemaakt met een paardenkoets door de binnenstad. Bart kwam op mij afgestapt, normaal. Ik zei ‘goeiedag’. Hij zei geen woord, kwam alleen maar dichter. Ik dacht dat hij me een hand wilde geven. Dus grapte ik dat dat niet kon. ‘Mag niet van corona’, zei ik nog. Waarop hij zonder iets te zeggen, me vastgreep en uithaalde naar mijn hals. Hij leek me de keel over te snijden. Meteen daarna spurtte hij weg.”

De fauw besefte aanvankelijk niet meteen de ernst. “Ik bloedde, maar dacht niet meteen aan het ergste. ‘Bel ik de 112’ vroeg mijn chauffeur? Ik zei: laat maar. We rijden met die snijwonde snel naar de spoedgevallen. Pas in de auto merkte ik dat mijn hemd en kostuum wel héél erg rood werden. Vrij snel stond in de zetel een plas bloed.” De fauw probeerde het bloeden te stelpen door zijn das in de wonde te drukken. Onderweg tipte hij de politie over de dader. “Hem kennende springt hij direct op een bus, dacht ik. Dus speelde ik dat door. Ik kreeg gelijk. Zo hebben ze hem snel kunnen pakken.” Meteen na aankomst in het ziekenhuis onderging De fauw meerdere onderzoeken. “Volgens de dokters heb ik veel geluk gehad. Er werden geen vitale delen geraakt. Ik kroop door het oog van de naald.” Dirk De fauw zwijgt lang: “Het kon erger zijn geweest. Evengoed was ik mijn stem kwijt. Of verlamd. Of… (hij maakt zijn zin niet af).” Volgens De fauw bestaat er geen twijfel: de verdachte wilde hem vermoorden. “Een iets groter mes en ik was er niet meer. Ik zou écht willen weten wat ik hem heb misdaan. Ik heb nochtans ooit zijn leven gered! Op een dag belde hij. Hij stond op een overweg. Was levensmoe. Zag het allemaal niet meer zitten.. Ík heb hem van die sporen gepraat.”

Politiebewaking aan het advocatenkantoor van Dirk De fauw. Beeld Photo News

Bart G. sleept al jaren een drugsproblematiek mee en werd ook al meerdere keren opgenomen in de psychiatrie. Vier jaar geleden veroorzaakte hij nabij het centrum van Eernegem – van waar hij afkomstig is - een immense ravage. Tijdens een wandeling ’s avonds viel zijn oog op een geparkeerde bestelwagen. De sleutel nog in het contact. Bart G. zette zich achter het stuur en scheurde met het voertuig weg. Amper 150 meter verder knalde hij op een geparkeerde auto, die door de klap tegen een ander voertuig werd gekatapulteerd. Een van de auto’s was total loss. In het krantenbericht van toen zegt een getuige dat de brokkenchauffeur een verwarde indruk maakte. “De voorbije vijftien jaar heeft hij al veel stommiteiten uitgehaald die hem voor de rechtbank deden belanden”, zegt De fauw. Hij heeft het onder andere over verkeersovertredingen en over zwartrijden met bus en trein. Dat de verdachte niet wil zeggen waarom hij De fauw wilde vermoorde knaagt aan de burgemeester. “In het verleden heeft hij wel al eens gevloekt op mij. Of schreef hij een kwade brief. Maar dat is normaal. Want als bemiddelaar moest ik hem soms afremmen, hé. Omdat hij soms in één en dezelfde maand nieuwe schoenen wilde, maar ook een nieuwe telefoon én een nieuwe iPad. Zijn verlangens waren soms te groot voor zijn bescheiden inkomsten. De voorbije maanden ging het echter goed. Hij klaagde niet.” De fauw blaast. “Ik ben zwaar ontgoocheld. Dat nét iemand die ik al vijftien jaar help mij dit aandoet. Dat is wrang.”

Bij de familie van Bart G. thuis in Eernegem wilden ze niet veel kwijt. Ze wonen in een nette woonwijk. De alleenstaande moeder Ria S. heeft een onberispelijke reputatie. Ze reed ooit met de schoolbus. Het is zoon Wim die de voordeur opent. “Het is erg wat er is gebeurd met De fauw”, zegt de broer van Bart G. “Een geluk dat hij niet dood is. Of het was allemaal nóg erger.” Hij aarzelt en draalt wat op zijn kousen in de gang. Wim G. wil niet zeggen of zijn broer hem heeft gesproken over moeilijkheden met zijn bemiddelaar – in de praktijk komen spanningen en discussies op dat vlak wel vaker voor. “Het maakt ook niet uit wat wij zeggen”, zegt Wim G. “Het slachtoffer ís de burgemeester van Brugge. De mensen zullen hém geloven. Niet mijn broer.” Ook Yen Buytaert – de advocaat van Bart G. – wilde gisteren geen commentaar kwijt. Volgens hem leek zijn cliënt gisteren in een soort shock.

De burgemeester – vader van drie kinderen en grootvader van drie kleinkinderen - denkt intussen al opnieuw aan werken. “Normaal vertrek ik in juli met vakantie. Maar ik ben niet van plan om mijn ziektebriefje tot dan te rekken. Van zodra ik groen licht krijg van de dokters ga ik weer aan de bak.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234