Maandag 14/10/2019

Euro 2016

Daar staat het symbool van Frankrijk: de ene keer met een prachtige pass, dan verliest hij zichzelf in slordigheid

De Franse middenvelder Paul Pogba. Beeld AFP

De schitterende tweebenigheid van Dmitri Payet besliste de ouverture van het EK ten faveure van Frankrijk. Een heerlijk schot met links, dat de snelste weg zocht naar de kruising, was goed voor de nauwelijks verdiende 2-1 tegen Roemenië. Payet werd meteen gewisseld. Hij huilde.

Niet Pogba dus, maar Payet. Met zijn flamboyante spel symboliseerde Paul Pogba vrijdag het voetbal van Frankrijk. De ene keer verleidend tot applaus, dan weer ongekend slordig, bijna vol vertwijfeling. Zo verging het dus ook het gastland, een der favorieten voor de titel, doch in Saint-Denis door Roemenië tot vlak voor tijd op 1-1 gehouden. Tot die raket van Payet.

Het was kermis in het Stade de France, althans vooraf, met een diskjockey, danseressen en veelkleurig decorum, ook in militaire zin met overvliegende straaljagers. Daarop volgde het voetbal, niet slecht voor een openingswedstrijd, niet buitengewoon goed ook. Maar wel verrassend, omdat Roemenië veel meer aanviel dan verwacht, met de beste kansen voor Bogdan Stancu, aanvaller bij de modale Turkse club Genclerbirligi. Een man zonder sexy kapsel, noch veelbesproken in de voorbeschouwingen. Gewoon, een prof zoals er tientallen zijn. Hij had het EK op zijn eerste dag een sensatie kunnen bezorgen door drie doelpunten te maken in plaats van eentje.

Paul Pogba is bijna van elastiek, zo beweeglijk, zo sterk. Hij is bij voorbaat aangewezen als de ster van het toernooi en hij accepteert die rol met verve. Hij loopt voorop. Zijn hoofd verkoopt bladen. Sommige volgers verwachten dat hij de nieuwe recordtransfer in het voetbal zal maken, van meer dan 100 miljoen euro. In zijn haar is de afbeelding van een haan geschoren, het symbool van de nationale ploeg, en aan de andere kant staat zijn naam. De ene keer gaf hij een prachtige pass, over vijftig meter, losjes, dan weer verloor hij zich in slordigheid.

Olivier Giroud juicht na de 1-0. Beeld AFP

Knullig

Hij loopt fraai, hij voetbalt fraai, hij is een sieraad. Maar de Roemenen hielden hem bij. Gewoon, door hard te werken, door slim te zijn. Machtig was de aanval na rust, toen Payet zijn tegenstander heerlijk uitkapte en de bal op Pogba legde, met rechts, in principe zijn sterkste been. Pogba's volley eindigde op de voet van doelman Tatarusanu.

Een minuut later, in de 57ste minuut, viel toch de goal. Weer Payet, in zekere zin de uitblinker om zijn fraaie passeertechniek en voorbeeldige tweebenigheid, nu met een voorzet van de rechterkant, met links gegeven. Giroud tikte in de sprong heel even tegen de arm van Tatarusanu, waardoor de misgrijpende Roemeen er nogal knullig uitzag. Giroud kopte de bal in voor zijn achttiende goal in 50 interlands.

Allez les Blues, zong het volk massaal, en duizenden vlaggetjes zetten het Stade de France in een zee van rood, wit en blauw. Het was zo'n dag van verwachting, van spanning die eindelijk naar buiten mocht. Hup, voetballen nu. Al die mannen op de tribunes in zo'n strak, modern donkerblauw shirt met een naam van hun favoriet. En dan de wat ouderen met een iets andere kleur blauw, met Zidane op de rug, die in 1998 in hetzelfde stadion de wereldtitel won.

Beeld AFP
Beeld AFP

Schokeffect

Die 1-0 van Giroud, dat leek de beslissing, in eigen stadion. Maar acht minuten nadien beging linksachter Evra, de slechtste Fransman, een overbodige overtreding op Nicolae Stanciu. Bogdan Stancu, de man van de twee gemiste kansen, kleurde zijn avond toch nog fraai door de strafschop te benutten.

Want voetballen bleek voor de Fransen dus nog best lastig tegen de Roemenen, die bovendien voor een schokeffect zorgden met de eerste kans. Stancu raakte de bal totaal verkeerd bij de tweede paal, na een hoekschop. Zijn misser bood doelman Lloris de kans zich te onderscheiden. Daarop trokken de Fransen ten aanval, met weinig overtuiging overigens, doch af en toe met een glimp van pure klasse.

Beeld AFP

Streep van Payet

Payet zal net als N'golo Kanté niet helemaal beseffen wat hem overkomt. Een uitmuntend jaar in de Premier League bij Leicester City (Kanté) en West Ham United (Payet) heeft de twee verheven tot het hoogste podium van Europa. Mooi is bij de Fransen: de beweging voorin, waar Payet en Griezmann steeds van vleugel wisselen en eventueel in het centrum opduiken.

Maar al met al oogde de ploeg nog te weinig solide en de defensie was zelfs kwetsbaar, zeker bij routinier Evra. Die dekselse Stancu kreeg na rust meteen weer een kans, toen hij volledig vrij de bal op de borst controleerde en naast volleerde. Frankrijk moest na die 1-1 wel blijven gaan, voor eigen publiek, Roemenië voelde dat het kansen had. De Franse bondscoach Deschamps wisselde Pogba zelfs, om met de jonge aanvaller Martial de beslissing te kunnen forceren. Maar het doelpunt was uiteindelijk een streep van Payet.

Beeld AFP
Beeld AFP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234