Zondag 25/10/2020

crisismanager bernard pomel moet bordeaux redden

Pomel wil wijn aan de internationale smaak aanpassen, 'zelfs als dat botst met de Franse papillen'

Grote schoonmaak in de Franse wijngaarden

Frankrijk moet wijn maken naar de smaak van wie hem drinkt, niet van wie hem maakt. Dat is, in enkele woorden, de boodschap van de Franse crisismanager Bernard Pomel. Natuurlijk is er al heftig gereageerd op zijn rapport, maar dat er iets moet gebeuren om de plas van 8 miljoen hectoliter wijn weg te werken, daarover is men het eens. Alleen, wie is die meneer Pomel en welke geloofsbrieven kan hij voorleggen?

Brussel

Eigen berichtgeving

Agnes Goyvaerts

Dat de Franse wijnwereld met een groot probleem zit, is geen nieuws. Terwijl er om de grote, dure kasteelwijnen nog wel eens wordt gevochten, wordt de plas van doordeweekse wijnen almaar groter. De consument heeft zich laten verleiden door de vaak goedkopere en vooral duidelijkere wereldwijnen. Die zetten op het etiket de naam van de druif (chardonnay, sauvignon) en/of een merknaam (Jacob's Creek in Australië, Gallo in de VS) en ze leveren een constant product. Zij kopen immers druiven van verschillende boeren en maken ieder jaar een vergelijkbare blend. In Frankrijk daarentegen gaat men juist prat op de verschillen in terroir en de wisselende goede en minder goede wijnjaren. Komt daarbij dat de taal van het etiket in elke regio anders is en voor een leek vaak compleet ondoorzichtig.

Toen bekend werd dat Australië Frankrijk had ingehaald als grootste wijnleverancier aan het Verenigd Koninkrijk ging er een rood licht branden. Wou Frankrijk als wijnnatie overleven, dan moest er dringend iets gebeuren. Voor de wijnboeren is er echter nog een andere grote boeman: de wet-Evin, die reclame verbiedt voor wijn, als onderdeel van de strijd tegen het alcoholisme.

Op 15 januari gaf minister van Landbouw Dominique Bussereau de opdracht aan een van zijn politieke vrienden van de Republikeinse partij, Bernard Pomel, om te onderzoeken hoe de Franse wijnbouw uit het slop kan worden gehaald. Dat rapport lekte begin deze maand uit in Le Figaro en is sindsdien hét onderwerp van gesprek in internationale wijnkringen. De grote krachtlijnen van Pomels 'wijnrevolutie' zijn: wijn maken met een lager alcoholgehalte en toestaan dat houtkrullen worden toegevoegd, waardoor de wijn sneller 'oud' smaakt, door het hout en de vanille, wat normaal pas wordt verkregen door een jarenlang verblijf in (dure) eiken vaten. Het land zou opgedeeld worden in een beperkt aantal regio's, om verlammende interne concurrentie tegen te gaan. Er zouden nog slechts drie categorieën overblijven: AOC-wijn (wijn van gecontroleerde herkomstbenaming), landwijn (vin de pays) en tafelwijn (vin de table). Op het etiket zou verplicht de naam van de druif moeten staan en er zou een grote inspanning worden gedaan op het vlak van marketing met de creatie van een logo vin de France.

De felste reacties komen op de voorstellen om de smaak van de wijnen aan de internationale smaak aan te passen "zelfs als dat botst met de Franse papillen". Want wie is die meneer Pomel wel, zeggen de voorstanders van terroir en nuance dan, welke ervaring heeft hij met wijn?

Pomel (65) is bezwaarlijk een wijnautoriteit te noemen. Zijn vader was belastinginspecteur en Bernard werd geboren in de Haute-Saône, de beaujolaisstreek, om in wijntermen te blijven (en volgens echte wijnliefhebbers dus al geen wijnstreek). Hij studeerde rechten in Lyon, daarna politieke wetenschappen en werd achtereenvolgens assistent aan de rechtsfaculteit van Lyon en Algiers alvorens een carrière te beginnen in verschillende prefecturen. In 1986 wordt hij algemeen directeur van de administratie van Landbouw en Visvangst, prefect van Haute-Corse, van Normandië en sinds 2004 is hij algemeen directeur van de interministeriële missie voor het beheer van de kust van de Languedoc-Roussillon.

Als hobby vermeldt de Franse Who's who enkel 'erelid van de Rotary club', dus zelfs niet van een of andere wijngilde. Een dergelijk curriculum laat een redelijk droogstoppelige aanpak vermoeden. En misschien is dat ook wel nodig in een domein waar de passies zo snel oplaaien. Wie de documentaire Mondovino heeft gezien zal daar geen seconde aan twijfelen. Voorstanders van traditie en authenticiteit staan immers met getrokken degens tegenover de wijnmakers die zich laten adviseren door slippendragers van goeroe Robert Parker om 'moderne' wijnen te maken. Libération zegt in ieder geval te hopen dat er geluisterd wordt naar de man en dat er nu eens echt een revolutie ten gronde wordt gevoerd.

Maar enig googelen leert dat er natuurlijk ook hevige kritiek is, vooral dan op de manier waarop Pomel het wijn maken zelf wil aanpakken. "De kwaliteit, dat lapt Pomel aan zijn laars. Wat voor hem telt, zijn de poen, de hoeveelheden, de marktaandelen", lezen we. "Wanneer hij zegt dat het beste product datgene is wat in de smaak valt bij de consument bedoelt hij eigenlijk: het product dat het best verkoopt, zo duur mogelijk, aan idioten die er toch geen snars van kennen." En verder, het ultieme argument: "Deze dossierkakker drinkt enkel water".

Aannemelijker klinkt het bezwaar dat er uiteindelijk nog enkel de keuze zal zijn tussen extreem dure grand cru's en slechte, of in het beste geval karakterloze slobberwijntjes: "Dit is het einde van de bons petits vins."

Wat het omstreden punt van de houtsnippers betreft, wordt ervoor gepleit dat op het etiket vermeld zou worden wanneer er zijn toegevoegd. Ook zouden de wijnboeren verplicht moeten worden om hun overschot aan wijn te distilleren, om te vermijden dat wijnstokken gerooid moeten worden.

Frankrijk is nog niet klaar met zijn huiswerk. En op één punt blijft de overheid doof: de wet-Evin wordt niet geschrapt, terwijl de wijnboeren juist aanvoeren dat reclame voor goede wijn ("drink minder maar beter") een wapen is in de strijd tegen het alcoholisme.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234