Maandag 25/10/2021

Crisis in Leuven

"Pijnlijk, maar moedig", zo noemde Jef Roos de beslissing van de Inrichtende Overheid van de K.U.Leuven om het mandaat van rector Marc Vervenne niet te verlengen. De beslissing was gevallen na een evaluatie door de Raad van Bestuur en de Academische Raad van de universiteit. Zij hadden een moeilijk verdict moeten vellen, zo luidde het.

De voormalige bedrijfsleider wist na-tuurlijk beter. Hij wist dat er een grond van waarheid zat in de geruchten dat de evaluatie ook een kwestie van stemmingmakerij, intimidatie en zelfs chantage was geweest. Ongetwijfeld wist hij dat zij geen serene en doordachte beoordeling was geweest, maar een gerichte aanval. Misschien wist hij ook dat deze bestuurders waren geholpen door een aantal hoogleraren die al langer ontevreden waren omdat zij niet de functies hadden gekregen waarop zij hoopten.

Wat in elk geval zeker is, is dat de critici van Vervenne geen oog hebben getoond voor de resultaten van het beleid dat de rector en zijn ploeg de voorbije drie jaren hebben gevoerd. Dat is merkwaardig: de balans van dat beleid is immers positief.

Niets positief echter in het rapport dat Jef Roos vorige woensdag als voorzitter van de evaluatiecommissie voorlas. Het amper drie blaadjes tellende rapport was slechts vanuit een perspectief geschreven: het ideale portret van de universitaire leider. Hoe die leider moest opereren, stond voor de critici dan ook vast. Hij moest een krachtige, besluitvaardige manager zijn, die vooral buiten de universiteit moest kunnen netwerken. Die autoriteit hadden de rapporteurs de voorbije drie jaren bij de in hun ogen immer aarzelende rector gemist.

Dat een universiteit die enkel de zo gewenste autoriteit nastreeft, daarvoor een prijs - ook cash - moet betalen, is de critici blijkbaar ontgaan. Dat universitair leiderschap ook een kwestie is van overleg en collegialiteit, van vertrouwen en geduldige diplomatie, van moreel gezag en wijsheid, is blijkbaar evenmin tot hen doorgedrongen.

De universitaire gemeenschap blijft beschaamd met een kater zitten. Zij realiseert zich dat de managers de Leuvense universiteit in een diepe crisis hebben gestort. Welke legitimiteit heeft een Raad van Bestuur wanneer zij de door haar verkozen rector een nieuw mandaat weigert zonder een analyse van de feiten? Hoe zal worden verhinderd dat het machtsvacuüm dat nu is ontstaan, door academische populisten wordt ingevuld?

Dit verhaal kent geen winnaars. Zij die de crisis hebben veroorzaakt, hebben de universiteit schade berokkend. Zij dragen de verantwoordelijkheid voor het feit dat de universiteit nu maandenlang haast onbestuurbaar zal zijn. De verzekering dat de bestuurders vorige week een 'pijnlijke maar moedige' beslissing hebben genomen is nonsensicaal. Het was geen daad van moed, maar van overmoed. En het is de universitaire gemeenschap die daarvoor de rekening gepresenteerd krijgt.

Stefaan Cuypers, Ortwin de Graef en Jo Tollebeek zijn respectievelijk gewoon hoogleraar Filosofie, Literatuurwetenschap en Geschiedenis aan de KU Leuven.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234