Zondag 05/12/2021

Crisis (1)

Proficiat Groen! U hebt mijn stem voor de volgende verkiezingen. Als enige partij in het Vlaamse politieke landschap hebt u zich onthouden bij de stemming over de splitsing van B-H-V, u hebt zich niet laten leiden door de verrechtsing van de Vlaamse politieke wereld, door de (Vlaamse) blokvorming die heeft plaatsgevonden. Door de stemming over dit uitsluitend symbolisch en louter retorisch dossier zal de politieke situatie in ons land voor een lange tijd verziekt geraken en zal het vertrouwen van onze Waalse landgenoten heel moeilijk herwonnen kunnen worden.

Geachte Vlaamse politici, shame on you. U hebt gehandeld als vazallen van het VB en van de N-VA. Op lange termijn zal u precies het averechtse resultaat boeken. Onderhandelingen werden in ons land nooit gevoerd met een geladen en gericht wapen. U hebt een zeer gevaarlijk precedent geschapen. Ik zou niet in uw schoenen willen staan.

J. Goethals, Gent

Crisis (2)

Olivier Maingain (FDF) geeft het genadeschot. Didier Reynders (MR) gaf hem het pistool. Reynders heeft er achter de schermen alles aan gedaan om deze regeringsonderhandelingen en tegelijk Leterme te boycotten. Altijd heeft hij zich braaf verscholen achter de tirades van Maingain. Wedden dat Reynders zichzelf zal uitroepen tot 'redder van het vaderland'? De bijbehorende kreet luidt: Après moi, le déluge.

Wim Peeters, Turnhout

Crisis (3)

Door, in tegenstelling tot hun Waalse kompanen, de compensatievoorstellen van Leterme "als onderhandelingsbasis" goed te keuren, zijn de Vlaamse onderhandelaars erin geslaagd om de schuld van de huidige constitutionele crisis bij de Waalse partijen te leggen. Dat zij in feite op de knieën gaan, een relatief hoge prijs voor de splitsing van B-H-V aanvaardbaar achten, omdat de Franstalige partijen ze vooraf toch al hadden afgewezen, wordt er natuurlijk niet bijgezegd. Ondertussen heeft de Vlaamse meerderheid in de Kamercommissie de splitsing eenzijdig goedgekeurd.

De Belgische politieke zeden waardig liegen zij de bevolking voor dat met die goedkeuring de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde theoretisch een feit is. Niets is echter minder waar. Want in België is het grondwettelijk nu eenmaal niet mogelijk dat de ene gemeenschap haar wil oplegt aan de andere, zonder goedkeuring van die laatste. Daartoe is in de grondwet een systeem vastgelegd om via een 'belangenconflict' of een 'alarmbelprocedure' de verdere parlementaire behandeling van een voorstel stop te zetten. In het eerste geval kan men niet verder zonder de medewerking van de gemeenschapsraad van de andere taalgroep, terwijl bij een alarmbelprocedure de zaak via het federale parlement moet. Hoe dan ook moet in beide gevallen de federale regering in consensus (in beide taalgroepen) een definitieve beslissing nemen. Begrijpelijkerwijs valt dat van de Franstalige ministers, in gelijk welke regeringssamenstelling, niet te verwachten.

En dat laatste maakt van het hele spierballenvertoon één grote volksverlakkerij. De huidige regering kan slechts de lopende zaken afhandelen, terwijl het probleem zelf juist de totstandkoming van een nieuwe regering verhindert.

Met andere woorden: de Vandeurzens, De Weversen en Somersen mogen na vier maanden in de zandbak spelen stilaan ophouden met, zoals Louis Tobback het noemt, "kleuterspelletjes". Al veertig jaar weet iedereen dat de prijs voor de splitsing van B-H-V plus een voor Wallonië nadelige staatshervorming hoog is, en die uiteindelijk zal moeten worden betaald. Maar om dat aan het volk te vertellen moet men 'staatsman' zijn.

En nu we er net een nodig hebben, is een staatsman bij de huidige politieke generatie niet te vinden.

Renaat Van Poelvoorde, Aalst

Crisis (4)

Dat Yves Leterme 150 dagen nodig had om een dergelijk voorstel over de splitsing van B-H-V te doen waarvan hij perfect hoort te weten dat het onaanvaardbaar is voor de Franstaligen is typerend voor de essentiële zwakte van de man en zijn partijleiding. Als dat 'goed bestuur voor de mensen is', dan vraag ik mij echt af wat 'slecht bestuur' moet zijn. Een burgeroorlog? In wezen heeft men na 150 dagen op wat details na nog niets bereikt. Wat een zootje.

Willy Van Damme, Dendermonde-Grembergen

Crisis (5)

Bij deze wens ik mijn medeleven uit te drukken met alle politieke commentatoren van deze en andere kranten en van de overige media. Dat zij zo hard en lang gestudeerd hebben om elke dag een aflevering van 'Kabouter Plop' te becommentariëren stemt mij zeer deemoedig.

Michel Huygens, Brussel

Crisis (6)

Als ex-Belg die in Nederland woont, verbaas ik me over de domme halsstarrigheid van de Vlaamse politici, die ingaat tegen iedere vorm van democratie. De politiek moet het gelukkig samenleven van burgers bevorderen. Daartoe kiezen burgers op regelmatige tijdstippen hun vertegenwoordigers, die de verwachtingen van de burgers proberen te realiseren in respect voor de minderheid. Bij de discussie over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde wordt daaraan voorbijgegaan. Waarom wordt er angstvallig vastgehouden aan het overeind houden van verouderde structuren die niet met de werkelijkheid en de wensen van de burgers overeenkomen?

De faciliteitenwetgeving heeft tot doel om de rechten van de Franstalige minderheid in welbepaalde gemeenten te beschermen. Ondertussen zijn die gemeenten grotendeels verfranst. De faciliteitenwetgeving als integratiebevorderende maatregel is achterhaald en strookt niet met de werkelijkheid. Als in een bepaalde gemeente of regio het merendeel van de bevolking Franstalig is en kiest voor een Franstalig bestuur, dan is dat een legitieme democratische eis.

Daarom is het niet meer dan logisch om de gemeenten van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde waarin een meerderheid Franstalig is, toe te voegen aan het tweetalige Brusselse Gewest. Daardoor wordt tegemoetgekomen aan de gerechtvaardigde rechten op onderwijs, cultuur, bestuur, enzovoort. in de eigen taal van zowel de daar wonende Vlamingen als Franstaligen.

De vraag is niet wat Vlaanderen of Wallonië daarbij te winnen hebben. Het gaat om het respecteren van de burgers. De huidige regeling lijkt op een dictatoriale maatregel die aan de meerderheid van de bevolking in deze gemeenten wordt opgelegd en die ingaat tegen ieder democratisch uitgangspunt.

Het is onmogelijk om de grenzen van Vlaanderen, Wallonië en Brussel voor eens en voor altijd vast te leggen. Mensen zijn mobiel en culturen ontwikkelen en veranderen voortdurend. De staatsinrichting dient daaraan te worden aangepast.

Als de Vlamingen terecht vragen om de actualisatie van communautaire wetgeving en de overheveling van bevoegdheden naar de gewesten omdat dat tot een efficiënter en effectiever bestuur zou leiden, moeten de Vlamingen ook bereid zijn om met een open en democratische ingesteldheid de taalgrenzen ter discussie te stellen. Daarbij mag echter niet de wederzijdse solidariteit uit het oog worden verloren. Sinds een dertigtal jaren is Vlaanderen welvarender dan Wallonië, maar de 150 jaar daarvoor waren er geldstromen van het rijke Wallonië naar het arme Vlaanderen.

Hoe kan Vlaanderen ooit nog serieus genomen worden binnen de Europese Unie, waar veel grotere taal- en cultuurverschillen bestaan en waar solidariteit een basisprincipe blijft? Wat heeft Vlaanderen erbij te winnen om tegen de werkelijkheid in vast te houden aan de spiltsing van Brussel-Halle-Vilvoorde?

Vital Moors, Den Haag

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234