Woensdag 22/01/2020

Cri de chansonnier

Uitgerekend de zanger van de groep die tien jaar geleden de Nederlandstalige popmuziek nieuw leven inblies, droomde er al die tijd stiekem van om een plaat op te nemen in het Frans. Nu Yevgueni een jaartje uitblaast, heeft Klaas Delrue met Risquons tout de sprong gewaagd. 'Ik ben diep in het rood gegaan.'

"Mensen die me goed kennen, weten dat het Franse chanson mijn favoriete genre is", stelt Delrue wanneer we in zijn thuisbasis Mechelen samen koffiedrinken. "Alleen voelde ik me op mijn drieëntwintigste nog niet sterk genoeg om in die taal echt liedjes te schrijven.

"Het Nederlands beheerste ik wél, en toevallig kwam ik op het juiste moment zielsgenoten tegen die ook muzikaal enorm begaafd waren. De meeste muzikanten hebben al een paar groepen achter de rug voor ze doorbreken. Ze hebben dus rustig de tijd om uit te zoeken welke richting ze precies uitwillen. Maar met Yevgueni was het op alle vlakken meteen prijs, en dus is het Nederlandstalige popmuziek geworden en gebleven."

Delrue zou zich er naar eigen zeggen gemakkelijk van af kunnen maken door te zeggen dat hij gewoon bij wijze van afwisseling voor de taal van Brassens en Brel gekozen heeft, maar dat is de waarheid geweld aandoen. "Het Frans rolt voor de een of andere reden veel vlotter uit mijn mond dan het Engels, en de pose van de chansonnier ligt me bovendien veel beter dan die van de rockster.

"Ik heb inmiddels al een paar keer met mijn nieuwe band opgetreden, en ondanks de stress omdat ik me buiten mijn comfortzone begeef, voel ik een rust - een vanzelfsprekendheid ook, die dat ruimschoots compenseert."

Na tien jaar Yevgueni was iedereen binnen de groep aan herbronning toe. Pianist Geert Noppe concentreerde zich samen met bassist-drummer Maarten van Mieghem op Walrus, een ander Nederlandstalige popband die zich ergens tussen Ben Folds Five en Elbow situeert. Klaas Delrue doopte zijn familienaam om tot de naam van een nieuwe groep, en ging aan de slag. Of tenminste: dat was de bedoeling, want plots botste hij op een oude bekende: een beest dat zich zelfs in het Nederlands als writer's block laat aanspreken. "Na de eerste plaat had ik dat ook al eens meegemaakt. Toen kreeg ik een paar maanden lang geen letter op papier, en bestond de oplossing er uiteindelijk in om dan maar een song over gebrek aan inspiratie te schrijven. Dat is uiteindelijk 'Aan de arbeid' geworden.

"Dit keer zat het dieper. Eigenlijk hadden we ons kapot getoerd na de vorige plaat, en terwijl er in Vlaanderen nog een verlengstuk aan de theatertournee werd geplakt, waren we ook in Nederland aan het spelen. Niet dat het om zoveel optredens ging, maar de werklast rond een show over de grens is gewoon veel groter. Toen ben ik serieus in het rood gegaan, dus het sabbatjaar was pure noodzaak.

"In principe stond de volgende Yevgueni-plaat al gepland een maand na de dernière van de theatertour. Dat ging niet lukken, dus op 1 januari vorig jaar hebben we de riem eraf gelegd. Alleen kreeg ik 'm er nadien nog heel moeilijk terug op.

"Ik had heel veel zin om eindelijk aan die Franstalige nummers te beginnen, maar er kwam gewoon niks meer. Heel frustrerend. Nu weet ik: de remedie tegen zo'n creatieve opstopping bestaat erin om middelmatige songs toch af te werken. Vroeg of laat zet je dan toch weer iets op papier dat wél de moeite is."

Delrue liet zich bij het schrijven van de teksten bijstaan door zijn drie jaar jongere broer Thijs, die romanist is. "Hij kon ongenadig kritisch uit de hoek komen, en zodra hij iets onder ogen kreeg dat te middelmatig was, kreeg ik meteen de wind van voren. De hakbijl lag, met andere woorden, nooit veraf.

"Eerlijk? Dankzij hem ben ik langer in die writer's block blijven hangen, maar gelukkig is hij ook diegene die me er achteraf heeft uitgetrokken. Thijs heeft uiteindelijk zelfs twee teksten helemaal zelf geschreven, die ik heel erg goed vind."

Wallonië

Aanvankelijk was het de bedoeling om een aantal Yevgueni-songs die hun deugdelijkheid in het Nederlands al bewezen hadden te vertalen, en die aan te vullen met een paar covers. "Uit gemakzucht", geeft Delrue toe. Alleen: dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. "Die teksten bleken tamelijk onvertaalbaar, dus daar ben ik snel van afgestapt.

" Met 'Propere ruiten' lukte het toch, en 'Elisa' dwaalde uiteindelijk af naar een ander nummer met dezelfde titel. Maar al de rest is helemaal nieuw. Die covers hebben we uiteindelijk ook gelaten. Het leek me wat riskant om me in hun eigen taal met mijn helden te meten."

Live doet Delrue dat wel. Op het podium durft hij zowel werk van Dutronc en Brassens als Gainsbourg aan. Maar de platen die hem de liefde voor het Franse lied hebben bijgebracht, moeten niettemin elders worden gezocht. Het betreft Morgane de toi en Mistral gagnant, twee meesterwerken die halverwege de jaren tachtig door de tedere anarchist Renaud werden uitgebracht.

Eerder speelde Yevgueni al eens een gelegenheidsconcert met uitsluitend nummers van zijn hand, en ook op Risquons tout is de invloed van het Franse icoon duidelijk hoorbaar. "Hij was inderdaad de grote bezieler van dit hele project, en ik neem me ook nu voor om tijdens elk concert iets van hem te coveren. Als hommage, want het gaat momenteel niet goed met hem. In het laatste YouTube-filmpje dat ik van hem zag, kon hij zelfs nog nauwelijks spreken.

"Renaud kwam op het juiste moment in mijn leven, en op die twee platen staan een aantal songs die ik heel goed kon aanvoelen zonder dat de betekenis van elk woord me duidelijk was. Eigenlijk kon ik al Frans zingen voor ik het sprak. Meer nog: ik kende elke songtekst uit het hoofd, punten en komma's inbegrepen. Dat is kennelijk een fase waar je door moet als je dertien, veertien jaar bent."

Blijft nog de vraag hoe hij de toekomst van zijn Franstalige carrière inschat. Voorlopig zijn er namelijk enkel optredens in Vlaanderen gepland. "Een bewuste keuze", legt Delrue uit. "Eind dit jaar komt de nieuwe Yevgueni uit, dus moet het hier en nu. Het is namelijk niet de bedoeling dat het ene project het andere voor de voeten loopt. En voor Frankrijk wil ik rustig de tijd nemen. Reculer pour mieux sauter.

"Er is in Wallonië trouwens al een zender die de plaat draait, al kan ik nu wel even niet op de naam komen. (lacht) Verder: als ik dankzij dit Franstalig avontuur één keer op een Canadees festival kan spelen, en er ruimte is om daar achteraf een reisje met mijn vrouw aan te koppelen, ben ik al een gelukkig man."

Risquons tout van Delrue is verschenen bij Petrol. Live te zien in Leuven (20/3, Depot) Eeklo (28/3, cc Herbakker), Beveren (29/3, cc Ter Vesten) Deinze (11/4, Lazy Friday) Dranouter (12/4, Muziekcentrum) Menen (2/5, CC De Steiger) en Gent (14/5, Minard).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234