Maandag 18/01/2021

'Cover lovers': artiesten brengen hulde aan elkaar

Hommages: ze waren schering en inslag dit jaar. Op het containerpodium voor de eettentjes klonken zelfs alléén coversongs. Fanfares die The Pogues opbliezen, ABBA op doedelzak: we hoorden het allemaal. Hoe Milow het gisteravond deed met 'Ayo Technology', leest u morgen. De opmerkelijkste covers van het weekend krijgt u nu al op een presenteerblaadje.

1. Helmut Lotti

'I'll Sleep When I'm Dead'

(Warren Zevon)

Onze wereld staat sinds twee dagen op losse schroeven. "Saturday night I like to raise a little harm", hoorden we Helmut Lotti snuiven en likkebaarden tijdens de Radio 1-sessie van Roland. En we geloofden hem nog ook, ondanks zijn kraaknette smoking en gezinsvriendelijke glimlach. Lotti leerde Warren Zevon kennen dankzij Stef Kamil Carlens, vertelde hij. Lotti leerden wij beter kennen dankzij Zevon.

Met een likje 'Stairway to Heaven' chambreerde Rodrigo Sánchez het publiek, maar uiteindelijk was het een cover van Oasis die zorgde voor een loeihard karaokekoor. Zonder dat Sánchez zelf één noot hoefde te zingen, brulde duizenden fans deze Britpopclassic uit volle borst mee.

Pieter-Jan De Smet prentte ons in dat het leven een tranendal is. Een song over seniliteit als recept voor ontroering? De zelfverklaarde "Beuzak" raakte frontaal doel. En de grauwe hemel bleek zijn bondgenoot.

Van Gnarls Barkleys 'Crazy' kan Ben L'Oncle Soul voortaan beter met z'n Franse fikken afblijven. Maar 'Seven Nation Army' stuurde het publiek wél over de rooie. The White Stripes werden met reggae en motown gespikkeld door zijn band. U verzorgde de bijhorende voetbalstadionchant.

5. The Jayhawks

Al vroeg hun countryrock om een intiemere club, toch charmeerden de Jayhawks. Met oude hits als 'Blue' en 'Take Me with You' om maar iets te zeggen. En met songs uit Mockingbird Time dat in september verschijnt. Maar écht verrassen deden ze met hun cover van Sister Rosetta's gospelclassic.

Haar cover van Eddie Grants 'I Don't Wanna Dance' kreeg meer bijval, maar de dubstep van Katy B was veel straffer. Een weifelend begin op piano, een dreigende aanloop met blazers, en dan de ontlading met haar volledige groep: u kreeg dubstep en big band voor de prijs van één.

"Zit ik nu in de problemen?" Luka Bloom klonk haast verontschuldigend na zijn Presleycover. Excuses waren overbodig. Met de sputterende harmonica van Steven De bruyn, een melancholische slide dobro van Roland, en de met treurnis ingewreven stembanden van de Ierse bard zelf, vertolkte hij ook ònze ochtendblues.

Geen cover, maar een bewerking. We knijpen echter een oogje dicht, omdat de Nederlander Jan Middendorp je op de dansvloer dwong met zijn krakend vinyl en funky beats. Moby en St. Germain waren 'm misschien jaren geleden voor, maar miX&dorp klonk er niet minder opwindend om.

Een fusie van Maghrebijnse ritmes, mediterraanse flair en aftandse bluesrock. Méér had Rachid Taha niet nodig om een ovatie te oogsten. Daarmee vergaf je de Algerijnse Fransman ook dat hij alle tics van Gainsbarre - eerder dan Gainsbourg - klakkeloos overnam.

Een symbolische laatste plaats voor deze Schotse zeur. Zij verkoos sacrale stilte in dit bisnummer, maar daar had u geen oren naar. Gejoel en geklap overstemden haar ode aan The Boss. Toch één lichtpuntje in haar slaapverwekkende set.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234