Maandag 25/05/2020

Couture voor het volk

Trouwen en met z'n tweeën - op maat en naar eigen smaak - in het nieuw worden gestoken voor 30.000 frank, klinkt dat als een utopie? Nochtans kan het. Sinds kort probeert Patrick Pitschon in zijn Brusselse 'Studio', driehoog, te werken volgens de principes van couture, maar zonder het prijskaartje dat daar gewoonlijk aan vasthangt.

Laten we wel wezen: er is couture en haute couture. Haute is het hier beslist niet. Pitschon heeft geen atelier met een legertje coupeuses, patronenmaaksters, borduursters en naaisters. Hij heeft meer weg van de ouderwetse kleermaker, die met gekruiste benen op zijn tafel zat en elk stuk zelf in elkaar zette.

Studio Pitschon is dan ook een beetje uit nood geboren. Want zoals er ontelbare succesverhalen zijn in de mode, zo zijn er evenveel mislukkingen. Doorgaans hoort men daar minder over, want niemand is er trots op dat de dingen niet zijn gelopen zoals was gepland. Maar Pitschon ( 28) is een doordrijver en hij is niet bij zijn eerste tegenslag met de handen in de schoot gaan zitten.

We ontmoeten hem op de Brussels Fashion Fair, een vakbeurs waar hij zijn zomercollectie voor 2000 laat zien. "Ik heb momenteel negen klanten in België, het zou mooi zijn als het er vijftien konden worden." Klanten betekent hier: winkels, want op zo'n salon komen geen privé-personen aankopen. Behalve Belgen lopen hier nogal wat belangstellenden uit Nederland rond. In de stand van Pitschon staat een jongedame in een witte papieren jurk met hoepelrok. "Toe, maak nog maar eens een rondje", spoort hij haar aan. Hij trekt haar hesje goed, snoert de taille wat in, en wuift haar gedag. Zijn levende reclame moet circuleren. En in afwachting van de klanten, praten we over zijn tweede, derde of hoeveelste nieuwe start.

In een ver verleden was hij verkoper bij Mac & Maggie, een inmiddels verdwenen keten van hippe kledingwinkels. Daar stelde hij al vast dat veel vrouwen die niet beantwoorden aan het gestandaardiseerde model, problemen hadden. Hij luisterde en luisterde, en trok zijn conclusies. In 1996 opende hij zijn eigen winkel waar hij een 'unserved audience' ging bedienen; vrouwen van de meest uiteenlopende leeftijd en maat, die gemeen hadden dat ze geen doorsnee-kleren wilden dragen en al evenmin over onuitputtelijke budgetten beschikten. Een nobele taak, die hem vrij snel een kleine, maar trouwe klantenkring opleverde. Hij vestigde zich meteen in het hart van modieus Brussel, in de Dansaertstraat.

Misverstanden met zijn zakelijke partners maakten bijna een einde aan het avontuur, maar Pitschon overleefde de moeilijke periode en begon opnieuw. De kleren die hij maakt hebben iets romantisch maar tegelijk iets onafs, ze zouden geschikt kunnen zijn voor sprookjesfiguren, maar dan eerder voor de stiefzus dan voor Sneeuwwitje. Ze hebben lange, vaak bollende rokken, verhoogde tailles en ongelijke zomen. Ze krijgen hun vorm door over elkaar vallende lagen, stropsluitingen en striklinten. Een van Pitschons trouwe klanten was in die periode Vera Coomans, die net op tournee ging en in ruil voor een jurk wilde poseren voor Pitschons collectiefoto's. Zo, en met de hulp van enkele onvoorwaardelijk trouwe klanten, slaagde hij erin om een nieuwe start te nemen.

Er kwam een grotere collectie, hij opende een tweede winkel, in Antwerpen. "Vorige zomer ging ik op zoek naar investeerders", vertelt hij. "Ik zat op een punt dat ik moest groeien." Hij vond een koppel dat met hem in zee wou gaan, er werden plannen gemaakt, dingen op gang gebracht. "In oktober van vorig jaar was alles geregeld. De derde winkel zou snel opengaan, we hadden alles nieuw: logo, draagtassen, alles. In december vertrok het koppel naar Mauritius en begon daar na te denken over het leven. Hun conclusie was dat ze het wel bekeken hadden en dat ze geen zin hadden om nog te werken. Ze zijn de boeken komen terugbrengen en daar zat ik, met engagementen en bestellingen voor miljoenen, en geen geldschieters meer."

Half december ontvingen de klanten van Pitschon een brief dat alles werd uitverkocht voor de helft van de prijs. Na nieuwjaar werd het overschot nog eens in prijs gehalveerd. "Met de opbrengst van de voorraad kon ik aan elk van mijn schuldeisers net genoeg betalen opdat ze me even met rust zouden laten. Mijn klanten hebben supertof gereageerd en mijn stock is uitverkocht. De winkel heb ik overgelaten aan de verkoopster. Voor het publiek leek er dus niet veel veranderd. Alleen moest er wel iets in die winkel hangen, dus heb ik heel snel een kleine collectie gemaakt en in het voorjaar heb ik de Studio geopend."

De Studio is een nieuw concept waar Pitschon à la carte werkt. De negenhonderd patronen die hij in de loop van acht collecties heeft verzameld, zijn hier uitgemonsterd. De klant kiest een model uit en een stof, en laat het op maat uitvoeren. Deze manier van werken laat hem toe om zonder grote voorraden en investeringen te werken. "Aanvankelijk was er wel een drempel, want de klanten van de winkel vreesden dat het in de Studio een pak duurder zou worden. Maar ik werk met superkleine marges en doe heel veel zelf. Op die manier kan ik de prijzen beheersen. Ik moest dit doen, want geruchten deden alweer de ronde dat ik failliet was. Het was belangrijk om te zeggen dat we nog bestaan. De Studio was daarvoor een goed middel."

Pitschon kan hier opnieuw gebruik maken van zijn grootste talent: luisteren naar wat de klanten willen. "Ik kreeg een koppel over de vloer, twee acteurs, die gingen trouwen in Zuid-Frankrijk. Ze wilden iets origineels en hadden geen budget. Ik heb bruid en bruidegom gekleed voor 30.000 frank. Daar beleef ik dan plezier aan. Of de dame die naar twee feesten moest, twee keer met iets anders wou verschijnen en de kledingstukken daarna nog wilde doordragen. Voor haar heb ik een omkeerbaar jasje gemaakt met een rok, en dan nog een jurk en een jasje, zodat ze uiteindelijk vijf stuks van zijde had die ze verschillend kon combineren, voor 50.000 frank." Hij is zichtbaar tevreden over zijn vindingrijkheid. "Sinds de winkel in Antwerpen open was, had ik geen contact meer met de klanten. Ik werkte al met zeven man personeel. Nu sta ik weer dicht bij de collectie en bij de mensen", beurt hij zichzelf op.

Naast zijn maatkleding blijft hij echter ook zijn prêt-à-porter maken, nu in samenwerking met een groot confectie-atelier dat de risico's en de zakelijke kant op zich neemt. Het is die collectie die hij op de beurs in Brussel aan de man/vrouw probeert te brengen. Hij blijft trouw aan zijn voorkeur voor natuurlijke stoffen (veel linnen, linnen/katoen, en zijdemengelingen) en een eerder somber kleurenpalet. "Ik noem dat Far West-kleuren", zegt hij, wijzend op de vaalgroenen, roest- en zandtinten. "Onze klanten willen het liefst dat iets wat ze dit jaar kopen past bij wat ze hebben van vorig jaar, en liefst van nog vroeger ook." Want, zo blijkt, zijn klanten keren terug. Het zijn vaak vrouwen die de massa-mode zat zijn, die iets aparts willen dat af en toe gerust een beetje theatraal mag zijn. Dezelfde vrouwen die bij Kaat Tilley kopen als ze wat meer geld hebben en bij Cora Kemperman als ze het met minder moeten doen. En dat hadden zelfs snode namakers ontdekt. Want een poos geleden hoorde Pitschon dat zijn kleren, net als die van Kaat Tilley, te koop hingen voor een prikje op de markt van Tongeren. Wat bleek? Pure namaak, compleet met het etiket ineengestikt in een kelderatelier in de 'triangle' aan het Zuidstation, nota bene bij een vrouw die zelf al jaren klant is bij Pitschon. Procederen? "Hopeloos", zegt hij, en bovendien, alle geld dat binnenkomt moet meteen in de nieuwe start worden gestopt. Want met de Studio, en enkele creatieve stagiars van Brusselse modescholen die hem bijstaan, ziet hij het weer helemaal zitten.

Agnes Goyvaerts

Patrick Pitschon Studio, A. Dansaertstraat 90 (hoek Nieuwe Graanmarkt), 3de verdieping, open van dinsdag tot zaterdag, van 12-17 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234